ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1437

คำพูดของกู้เย้นเจิ้งไม่เพียงทำให้ทุกคนตกใจ แต่ยังทำให้เจ้าสามกู้เย้นกางที่อยู่ข้างกายหนีบขาแน่นโดยไม่ตั้งใจ

จากมุมมองของความน่าจะเป็นและหลักตรรกวิทยา ลูกชาย หลานชาย และพี่รองล้วนมีปัญหาเรื่องนั้นกันหมด มีโอกาสน้อยมากที่เขาจะโชคดีรอดพ้นได้โดยบังเอิญ

ดังนั้นเขาจึงรีบเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง แล้วบีบตรงส่วนซับในของกระเป๋ากางเกง ก่อนจะตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อเช่นกัน!

เพราะว่าเขา ไม่มีความรู้สึกใดๆ เลย...

เขาหน้าม่อยคอตกทันที แล้วคร่ำครวญว่า “ผมด้วย! ตรวจให้ผมด้วย ตอนนี้จู่ๆ ผมก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว…”

ภายในห้องตรวจรักษา เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความตกตะลึง...

เอ่อ...

มันเป็นเรื่องปาฏิหาริย์เกินไป?

คนสองรุ่นของตระกูลกู้ ชายหนุ่มสี่คน ล้วนสูญเสียสมรรถภาพในเรื่องอย่างว่า?!

เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร?

หากเกิดจากโรค โรคจำพวกที่เกี่ยวกับการเสื่อมสมรรถภาพของร่างกายส่วนใหญ่จะไม่มีการติดต่อ อย่างเช่นโรคอัมพาต โรคลมชัก โรคพาร์กินสัน โรคALS และกล้ามเนื้ออ่อนแรง โรคจำพวกนี้ไม่เคยปรากฏการติดต่อมาก่อน

ดังนั้น ในสี่คนนี้ หากมีคนหนึ่งมีปัญหาดังกล่าว ก็ยังพอเข้าใจได้

ดังนั้นเขาจึงรีบถามว่า “ท่านรอง ท่านสาม ท่านทั้งสองได้โปรดช่วยนึกให้ดี ช่วงนี้พวกท่านได้ไปสถานที่แปลก ๆ กินของแปลกๆ และสัมผัสอะไรที่ผิดแผกไปหรือเปล่า? โดยเฉพาะของที่ปนเปื้อนกัมมันตภาพรังสี!”

“ไม่มี!” กู้เย้นเจิ้งโพล่งออกมาทันที “ช่วงนี้เราอยู่แต่ในเย่นจิง ไม่เคยไปที่ไหนเลย! และไม่ได้สัมผัสอะไรแปลกๆ เลย!”

กู้เย้นกางพยักหน้าซ้ำๆ เช่นกัน “ในแต่ละบ้านของเรา ล้วนมีอุปกรณ์ตรวจสอบที่สมบูรณ์แบบ คุณภาพของน้ำและอากาศได้รับการตรวจสอบอยู่เสมอ ไม่มีแหล่งกำเนิดมลพิษในบ้าน เรายังได้ทำการตรวจสอบกัมมันตภาพรังสีอย่างละเอียดแล้วด้วย ไม่มีวัตถุที่มีกัมมันตภาพรังสีอย่างแน่นอน”

“ถ้าอย่างนั้นก็แปลกมาก...” หัวหน้าแผนกบุรุษเวชศาสตร์ยืนกรานว่า “สถานการณ์ในตอนนี้ เราไม่สามารถหาสาเหตุของโรคได้เลย หากเราหาสาเหตุของโรคไม่ได้ เราก็ไม่สามารถทำอะไรกับมันได้!”

กู้เย้นเจิ้งตวาดใส่ “ไร้ประโยชน์สิ้นดี! แม้แต่สาเหตุของโรคก็หาไม่ได้ด้วยซ้ำ แล้วผมจะจ้างคุณไว้ทำไม?!”

หัวหน้าแผนกบุรุษเวชศาสตร์กล่าวอย่างต่ำต้อย “ท่านรอง ไม่ต้องบอกท่านก็คงรู้ว่าเรื่องนี้แปลกประหลาดมาก มันอาจอยู่นอกเหนือขอบเขตทางการแพทย์ด้วยซ้ำ ดังนั้นไม่ว่าคุณจะทุบตีผมหรือด่าผมก็เปล่าประโยชน์! ตอนนี้เราต้องช่วยกันคิดหาทางค้นหาสาเหตุของโรค ตามเบาะแสเพื่อหาทางรักษา...”