เซียวอี้เชียนกล่าวว่า “ผมกำลังไตร่ตรองอยู่ แม้ว่าเรื่องซวนซวนจะมีความเป็นจริงเช่นกัน แต่ก็ยังเป็นมุมมองโดยรวม ยกตัวอย่างเช่นมันอาจส่งผลกระทบต่อโชคชะตาอย่างช้าๆ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะส่งผลต่อความสามารถในการมีลูกของคนคนหนึ่งในทันที ดังนั้นผมจึงคิดว่าเจ้าเด็กนั่นต้องวิธีการหลอกล่อบางอย่าง”
กู้เย้นเจิ้งถาม “วิธีการหลอกล่อ? คุณหมายความว่ายังไง? ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้”
เซียวอี้เชียนอธิบายว่า “มันเหมือนกับการใช้มายากล นักมายากลนอกจากจะใช้วิชาบังตาแล้ว สิ่งที่มักใช้บ่อยที่สุดคือการหลอกล่อ โดยทั่วไปแล้วเมื่อเขาชี้ไปที่มือขวาให้คุณดู สิ่งของมักจะซ่อนอยู่ในมือซ้าย และเมื่อเขาชี้ไปที่หมวกให้คุณดู สิ่งของมักจะซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของเขา”
กู้เย้นเจิ้งพยักหน้าอย่างจริงจัง “คุณพูดต่อไป”
เซียวอี้เชียนรีบพูดต่อ “อย่างที่ท่านเห็น ดูผิวเผินเหมือนว่าเย่เฉินผู้นี้กำลังฝึกฝนซวนซวน แต่ผมคิดว่า หลานชายคนนี้ต้องใช้วิธีลึกลับบางอย่าง แอบวางยาพิษพวก แต่ตอนที่วางยาพิษ พวกเราก็จิตใจกระเจิดกระเจิง ดังนั้นจึงไม่ทันได้สังเกตเห็น”
จู่ๆ กู้เย้นเจิ้งก็นึกอะไรออกบางอย่าง เขายืดตัวตรงแล้วโพล่งออกมา “มีเหตุผล! มีเหตุผลมาก! ผมสงสัยมาตลอดว่า ทำไมลูกน้องสองคนของผมถึงได้กล้ามเนื้ออ่อนแรงหลังจากถูกเขาบีบคอ ตอนนี้มาคิดๆ ดู มันเป็นไปได้มากว่าเขาจะแอบวางยาพิษลูกน้องของผม! ถ้าไม่เช่นนั้นยอดฝีมือชั้นสูงสองคน อยู่ดีๆ จะกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ได้อย่างไร?
กู้เย้นกางที่อยู่ข้างๆ รีบพูดว่า “พี่รอง ถ้าหลานชายนั่นวางยาพวกเราจริงๆ เขาก็ต้องมียาแก้พิษแน่ๆ! หมายความว่าพอเพียงพวกเราได้ยาถอนพิษจากเขา เราก็มีโอกาสฟื้นฟูกลับเป็นเหมือนเดิมได้?”
“ถูกต้อง!” กู้เย้นเจิ้งก็พูดขึ้นทันที “เจ้าหมอนี่ต้องมีวิธีที่ทำให้พวกเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้! พรุ่งนี้พอพวกเราทำงานเสร็จ ก็คิดหาวิธีทำให้เขาเอายาถอนพิษออกมา!”
เมื่อเซียวอี้เชียนได้ยินเช่นนี้ ก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันทีเช่นกัน!
กู้เย้นเจิ้งตอบรับแล้วบอกกับเขาว่า “เอาล่ะ ประธานเซียว ตอนนี้ดึกมากแล้ว คุณควรรีบกลับไปพักผ่อน เรื่องนี้เราจะไม่ขาดการติดต่อกับคุณ หากมีข่าวเพิ่มเติม เราจะแจ้งให้คุณทราบทันที”
เซียวอี้เชียนรีบพยักหน้าแล้วพูดด้วยความเคารพ “ท่านรอง ถ้าอย่างนั้นกระผมขอตัวก่อนนะ!”
พอเซียวอี้เชียนกลับไป กู้เย้นกางก็ถามกู้เย้นเจิ้งด้วยความกังวล “พี่รอง พี่มีโอกาสชนะแค่ไหน ที่จะให้ไอ้สารเลวแซ่เย่มอบยาถอนพิษให้?”
กู้เย้นกางพ่นลมหายใจแรง “พี่ไม่ได้ยินที่เซียวอี้เชียนพูดเหรอ? ความจริงเจ้าเด็กนี่เป็นนักต้มตุ๋นดูฮวงจุ้ย มาที่เย่นจิงเพื่อพบพี่ใหญ่ ต้องเป็นเรื่องเงินอย่างแน่นอน ตราบใดที่เขาต้องการเงิน ก็ไม่มีอะไรต้องกังวล รอให้วันพรุ่งนี้เราจัดการประชุมกรรมการเสร็จ ฉันจะใช้เงินเพื่อทำให้เขาเต็มใจคุกเข่าเรียกฉันว่าท่าน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...