หลังจากฟังคำอธิบายของกู้เย้นจงแล้ว ในที่สุดเย่เฉินก็เข้าใจจุดประสงค์ที่แท้จริงของน้องรองและน้องสามแห่งตระกูลกู้ ที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลังให้สื่อเผยแพร่ข่าวเช่นนี้
เขายิ่งตั้งตารอคอย รอให้ไปถึงกู้ซื่อกรุ๊ป เมื่อขันทีสองคนนี้ได้เห็นกู้เย้นจงที่ยังหน้าตาสดใส ว่าจะมีความรู้สึกเช่นไร
ในเวลานี้ กู้ชิวอี๋ก็เดินลงมาด้วย พอเห็นพ่อกับเย่เฉินกำลังอ่านหนังสือพิมพ์กันอยู่ จึงถามด้วยความสงสัย “พ่อคะ พี่เย่เฉิน พวกคุณกำลังอ่านข่าวอะไรกันอยู่ ดูท่าทางสนใจเรื่องนี้จัง”
กู้เย้นจงยิ้มแล้วพูดว่า “พ่อของเธอขึ้นพาดหัวข่าววันนี้”
“จริงเหรอคะ?” กู้ชิวอี๋รีบเข้ามาดูชื่อ พอเห็นพาดหัวข่าวก็พูดอย่างโกรธเคืองว่า “นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ แม้ว่าก่อนหน้านี้อาการป่วยจะแย่ลง แต่ก็แค่ต้องนอนโรงพยาบาลอีกครั้ง ยังห่างไกลจากคำว่าป่วยหนักมาก สื่อนี้เขียนอะไรไม่รับผิดชอบสักนิดเลยหรือ?”
กู้เย้นจงหัวเราะอย่างเบิกบาน “ตัวลูกเองก็อยู่ในวงการบันเทิง เธอไม่รู้เหรอว่าสื่อมวลชนส่วนตัวประเภทนี้จรรยาบรรณเป็นอย่างไร? ปั้นน้ำเป็นตัว ฟังไม่ได้ศัพท์จับมากระเดียด จนถึงขั้นนั่งเทียนเขียนไปเรื่อยเปื่อย? ว่าแต่ว่า เรื่องนี้ต้องมีใครบางคนคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง” ถ้าไม่เช่นนั้นก็คงไม่ปล่อยข่าวแบบนี้ออกมาโดยที่ไม่มีหลักฐานเลย”
กู้ชิวอี๋รู้แจ้งในทันใด หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็โพล่งถามว่า “พ่อคะ จะเป็นฝีมือของอารองกับอาสามหรือเปล่าคะ?”
กู้เย้นจงพยักหน้า “นอกจากพวกเขาแล้ว ก็ไม่มีใครอื่น ทั้งหมดนี้ต้องทำเพื่อการประชุมกรรมการในวันนี้ เพื่อให้จัดการพ่อได้ง่ายขึ้น”
จากนั้นกู้เย้นจงก็พูดเสริมว่า “เท่าที่พ่อรู้เกี่ยวกับพวกเขา วันนี้พวกเขาจะเชิญนักข่าวมาด้วย เพื่อถ่ายรูปพ่อในสภาพที่อ่อนแอและป่วยหนัก แสดงให้คนทั้งประเทศเห็น!”
“นี่มันมากเกินไปแล้ว!” กู้ชิวอี๋พูดอย่างโกรธเคือง “ถ้าอย่างนั้นพ่อก็ไปที่นั่น และบอกกับสื่อโดยตรงว่าพ่อหายดีแล้ว พอถึงเวลานั้นพวกเขาจะต้องโกรธมาก!”
กู้เย้นจงยิ้มแล้วพูดว่า “พ่อเพิ่งทักทายหวังเหลียงไปแล้ว ก่อนการประชุมกรรมการในวันนี้จะเสร็จสิ้น จะไม่มีนักข่าวคนใดได้รับอนุญาตให้เข้าไปในอาคารของกู้ซื่อกรุ๊ป รอจนเสร็จสิ้นจากการประชุม เราจะจัดงานแถลงข่าวอีกครั้ง พ่อต้องการแสดงอำนาจต่อหน้ากรรมการพวกนี้”
หวังเหลียง เป็นผู้ช่วยของกู้เย้นจง และเป็นบุคคลที่ไว้วางใจได้มากที่สุดในกู้ซื่อกรุ๊ป ได้รับการฝึกฝนจากเขาโดยตรง เชื่อมั่นได้
ขบวนรถขับเข้ามายังลานจอดรถใต้ดินของอาคารกู้ซื่อกรุ๊ป
ที่นี่มีลิฟต์พิเศษสำหรับประธาน สามารถขึ้นมาถึงชั้นบนสุดของอาคารได้จากลานจอดรถใต้ดิน
ลิฟต์ตัวนี้ มีเพียงกู้เย้นจงและผู้ติดตามของเขาเท่านั้นที่มีสิทธิ์ใช้ แม้แต่กู้เย้นเจิ้งและกู้เย้นกางก็ไม่มีสิทธิ์ใช้
นอกจากนี้ ทางเข้าลิฟต์พิเศษสำหรับประธานในลานจอดรถชั้นใต้ดินยังอยู่ในช่องจอดรถที่ปิดแยกต่างหาก พูดอีกอย่างก็คือ คนทั่วไปไม่มีทางใช้ลิฟต์พิเศษของเขา แม้กระทั่งจะเข้าไปในช่องจอดรถที่ปิดอยู่ ก็ยังเป็นไปไม่ได้
หลังจากที่ลิฟต์ไปถึงชั้น 58 พวกเขาก็มาถึงบริเวณห้องทำงานของประธานที่ปิดกั้นไว้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...