บริเวณนี้ครอบคลุมพื้นที่เกือบหนึ่งพันตารางเมตร ประกอบด้วยห้องทำงานของประธาน เลานจ์พักผ่อน ห้องประชุมส่วนตัว รวมถึงห้องออกกำลังกายและสันทนาการ
ในบริเวณนี้ คนทั่วไปไม่มีโอกาสเข้ามา
พูดอีกอย่างก็คือ นับตั้งแต่วินาทีที่กู้เย้นจงเข้าไปในช่องจอดรถปิดของลานจอดรถใต้ดิน เขาได้เข้าไปในสภาพแวดล้อมที่ไม่มีใครสามารถรบกวนเขาได้ ผู้คนที่สามารถปรากฏตัวที่นี่คือคนสนิทของเขาทั้งหมด
ทันทีที่กู้เย้นจงพาเย่เฉินพร้อมด้วยบอดี้การ์ดมาถึงที่ทำงานของตัวเอง เขาก็หยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมาแล้วบอกว่า “ให้หวังเหลียงมาที่นี่”
ไม่นาน ชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบปีก็เคาะประตูแล้วเข้ามา
เมื่อชายคนนั้นเห็นกู้เย้นจง เขาก็ตกตะลึง หลังจากนั้นไม่นาน ก็รู้สึกตัวแล้วพูดขึ้นมา “ท่านประธาน วันนี้คุณดูดีขึ้นกว่าเดิมมาก! อีกอย่าง ผมรู้สึกว่าจะดีขึ้นกว่าตอนก่อนคุณป่วยเสียอีก…”
กู้เย้นจงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “หมอบอกผมว่า เนื้องอกในร่างกายของผมสลายไปหมดแล้ว”
หวังเหลียงถามด้วยความประหลาดใจ “จริงเหรอครับท่านประธาน?! เนื้องอกในร่างกายของคุณสลายไปหมดแล้ว?”
“ใช่” กู้เย้นจงพูดด้วยรอยยิ้มบางๆ “จากนี้เป็นต้นไป ผมเป็นคนที่มีสุขภาพดีอีกครั้ง”
“ดีจังเลยครับ!” หวังเหลียงพูดอย่างตื่นเต้น “นี่ถือเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ!”
กู้เย้นจงพยักหน้าแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมก็รู้สึกเหมือนกัน”
หวังเหลียง ตื่นเต้นจนอดกลั้นไม่ไหว “ท่านประธาน ท่านรองประธานทั้งสอง รวมถึงกรรมการเหล่านั้นกำลังคุยกันถึงอาการป่วยของคุณอยู่ที่ห้องประชุมใหญ่ด้านนอก ตลาดหุ้นเพิ่งเปิด หุ้นของบริษัทจดทะเบียนของเราทั้งหมดตกลงไปจนถึงจุดลิมิต พวกเขายังบอกว่า ถ้าคุณไม่สละตำแหน่งประธาน พรุ่งนี้หุ้นคงร่วงลงไปจนถึงจุดลิมิตอย่างแน่นอน ดีแล้ว! คุณไปตบหน้าพวกเขาได้เลย! แล้วค่อยประกาศให้ประชาชนทั่วประเทศทราบอย่างเป็นทางการว่าคุณหายเป็นปกติแล้ว!”
พวกเขาเตรียมการในวันนี้มาอย่างเต็มที่
ไม่เพียงได้รับการสนับสนุนจากผู้ถือหุ้นรายย่อยเท่านั้น แต่ยังอาศัยข่าวพาดหัวข่าวเมื่อเช้านี้อีกด้วย ทำให้สาธารณชนคิดว่ากู้เย้นจงพี่ใหญ่ของพวกเขากำลังจะตาย ตอนนี้ราคาหุ้นตกลงอย่างรวดเร็ว และผู้ถือหุ้นรายย่อยคนอื่นๆ ก็ตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก กลัวว่าราคาหุ้นจะยังคงตกลงเรื่อยๆ เพราะกู้เย้นจง
ดังนั้นในช่วงเวลาสั้นๆ กรรมการทุกคนในห้องประชุมจึงมีแนวโน้มเอนเอียงไปทางสองพี่น้อง
กู้เย้นเจิ้งเคยคิดแม้กระทั่งแผนปฏิบัติการเฉพาะ หลังจากที่พี่ใหญ่มาถึง เขาจะโยนหนังสือพิมพ์ที่เตรียมไว้ลงตรงหน้าเขา แล้วโยนความผิดเรื่องหุ้นราคาตกต่ำทั้งหมดให้เขา
จากนั้น ก็จะไม่รอคำอธิบายของเขา จะขอให้คณะกรรมการลงคะแนนอีกครั้งและเสนอประธานคนใหม่ทันที โดยอ้างว่าประธานคนปัจจุบันไม่มีคุณสมบัติในการดำรงตำแหน่งอันสำคัญนี้!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...