การเอ่ยถึงชื่อของเย่ฉางอิงนั้น ยังคงทำให้คนวัยกลางคนหลายคนในตระกูลเย่นจิงถอนหายใจ
เพราะสำหรับตระกูลใหญ่เหล่านี้ ไม่มีความมั่งคั่งใดที่สำคัญเท่ากับลูกหลานที่มีอำนาจที่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้
ห้างสรรพสินค้าเป็นเหมือนสนามรบ บางครั้งการเบี่ยงเบนเล็กน้อยอาจนำไปสู่การทำลายล้างของกองทัพทั้งหมด นี่คือเหตุผลที่หลายตระกูลเย่มีขึ้น ๆ ลง ๆ และหลายคนถึงกับเปิดฉากของประวัติศาสตร์โดยตรง
หากแต่ละตระกูลต้องการมั่งคั่งไม่สำคัญว่าเงินจะอยู่ในมือมากแค่ไหน มีที่ดินอยู่ในมือมากเท่าไหร่ สิ่งสำคัญคือลูกหลานของเขาจะสามารถสร้างคนที่โดดเด่นออกมาได้เรื่อยๆหรือไม่
ตระกูลเย่ในปัจจุบันมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก และไม่สามารถแยกออกจากรากฐานที่มั่นคงที่ เย่ฉางอิงได้วางไว้เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว
นั่นเป็นเหตุผลที่ผู้คนจำเย่ฉางอิง และถือว่าเขาเป็นพระจันทร์ที่สดใสในหัวใจของพวกเขา
เย่เฉินไม่คาดคิดมาก่อนว่าพี่น้องกู้เย้นเจิ้งและกู้เย้นกางจะคุกเข่าลง เมื่อได้ยินชื่อพ่อของเขา เมื่อเห็นว่าการแสดงความเคารพของคนสองคนที่ไม่ได้เสแสร้ง ความโกรธที่มีต่อทั้งสองคนก็หายไปในไม่กี่นาที
ในขณะนี้ กู้เย้นเจิ้งหันศีรษะมองไปที่กู้เหว่ยเลี่ยงลูกชาย และลูกชายคนที่สามกู้เหว่ยกวง พลางพูด "พวกนายทั้งสอง เห็นสายเลือดเดียวกันของพี่ฉางอิงยังไม่คุกเข่ายอมรับผิดอีก!"
กู้เหว่ยเลี่ยงเข้าใจแล้ว
แม้ว่าเขาจะไม่เคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเย่ฉางอิงมากนัก แต่เขาเดาว่าเย่เฉินเป็นลูกหลานของตระกูลเย่ในเย่นจิง
อย่าไปสนใจว่าตระกูลกู้และตระกูลเย่จะเป็นหนึ่งในสามตระกูลหลักในเย่นจิง แต่ตระกูลที่อ่อนแอกว่านั้นไม่ใช่แม้แต่น้อย
บางคนพูดติดตลกว่าสามตระกูลใหญ่ในเย่นจินอันที่จริงก็แค่ "สองมังกรชิงแก้ว"
มังกรทั้งสองหมายถึงตระกูลเย่และตระกูลซู สำหรับตระกูลกู้เป็นเพียงลูกแก้ว
เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยและพูดอย่างเย็นชา “เห็นว่าพวกคุณนั้นเคารพพ่อของฉัน เรื่องที่คุณเพิ่งดูถูกฉัน ฉันจะไม่เอาเรื่อง”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ทั้งสี่คนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในเวลาเดียวกัน
แต่เย่เฉินกล่าวทันทีว่า “อย่างไรก็ตาม พวกคุณสองพี่น้องสมรู้ร่วมคิด พยายามยึดทรัพย์สินของลุงกู้ของฉันและยังได้เผยแพร่ข่าวว่าลุงกู้ป่วยหนัก กรรมการหลายคนรวมตัวกันเพื่อแสวงหาอำนาจในคณะกรรมการบริหาร เรื่องนี้คุณต้องให้ทางออกที่ชัดเจนแก่ลุงกู้ไม่เช่นนั้นฉันจะไม่ปล่อยคุณไป!”
กู้เย้นเจิ้งรู้อยู่ในใจว่าแผนการแสวงหาอำนาจในครั้งนี้ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
ไม่เพียงแต่จะเอาชนะพี่ชายคนโตไม่ได้แล้ว แถมยังแตกหักจากกรรมการด้วย พึ่งตัวเองและน้องชายคนที่สาม อยากสู้กับพี่คนโตต่อไปก็เป็นแค่ความฝัน ทางออกที่ดีที่สุดคือการตระหนักถึงคำแนะนำทันทีและพยายามที่จะสามารถกลับสู่สถานะก่อนหน้า
ดังนั้นเขาจึงมองไปที่กู้เย้นจงทันทีและกล่าวอย่างจริงใจว่า "พี่ใหญ่ เรื่องนี้เป็นความปรารถนาของฉันเพื่อผลกำไร ฉันยอมรับความผิดพลาดของฉันและการลงโทษฉัน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะกำจัดความพยายามทั้งหมดที่จะกลับไปโดยสิ้นเชิง และช่วยเหลือพี่ชายคนโตของฉันในการบริหารกู้ซื่อกรุ๊ปด้วยใจจริง!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...