ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1460
ทุกคนสามารถดำเนินชีวิตอย่างขันทีที่มีชีวิตต่อไปได้เท่านั้น?
แบบนี้วันไหนถึงจะเป็นรูปเป็นร่าง?
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเย่เฉินได้กล่าวไปแล้ว ทุกคนจึงไม่กล้าที่จะเชื่อใจเขา
ไม่อย่างนั้นถ้าใครไม่มีพอใจก็แค่ไม่ตอบกลับ มันจะไม่จบทั้งชีวิตหรอกหรือ?
ดังนั้น กู้เย้นเจิ้งจึงทำได้เพียงกล่าวด้วยความเคารพว่า "โปรดวางใจคุณชายเย่ ฉันจะทำตัวดีๆ!"
เย่เฉินพยักหน้าเบา ๆ และพูดเบา ๆ “ลุกขึ้นมาเถอะ เดี๋ยวฝ่ายกฎหมายเข้ามาเห็นฉากนี้ มันคงจะแปลกมากทีเดียว”
เมื่อทั้งสี่ได้ยินดังนั้นก็ยืนขึ้น
ต่อมา เย่เฉินพูดอย่างเย็นชา “ตัวตนของฉัน ก่อนที่ฉันจะเปิดเผยต่อโลกภายนอก คุณทั้งสี่คนไม่ได้รับอนุญาตให้พูดอะไรกับโลกภายนอกโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นฉันจะไม่ปล่อยพวกคุณไปอย่างแน่นอน "
กู้เย้นเจิ้ง รู้ว่าเขาไม่สามารถยั่วยวนเย่เฉินได้ ไม่เพียงแต่เป็นคุณชายเย่แห่งตระกูลเย่ ยังมีพี่ใหญ่ของเขายังสนับสนุนอยู่ข้างๆ ที่สำคัญกว่า "เส้นชีวิต" ของทั้งสี่ถูกควบคุมโดยเขาอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเขาจะฆ่าตัวเขาเองก็ไม่เคยกล้าที่จะรุกรานเขา.
ดังนั้นเขาจึงตอบตกลงโดยไม่ลังเลและกล่าวว่า “คุณชายเย่ไม่ต้องกังวล เราจะไม่เปิดเผยอะไรที่เกี่ยวกับคุณ!”
อีกสามคนก็พยักหน้าทีละคนด้วยท่าทีที่อ่อนน้อมถ่อมตนมาก
เมื่อเห็นท่าทางที่จริงใจของพวกเขา เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดกับกู้เย้นจง “ลุงกู้ฉันจะเป็นผู้ชมด้านล่างในงานแถลงข่าว ดังนั้นฉันจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าสื่อ”
กู้เย้นจงพยักหน้าและพูดว่า "ได้เฉินเอ๋อ เดี๋ยวฉันจะให้เลขานุการจัดที่นั่งให้นาย"
ในไม่ช้า มีคนมากมายเข้ามาในแผนกกฎหมายของกู้ซื่อกรุ๊ป
ข้อตกลงมีห้าฉบับ ฉบับหนึ่งเก็บไว้โดยกู้เย้นจงและอีกฉบับหนึ่งเก็บไว้โดยกู้เย้นเจิ้งหรือกู้เย้นกาง
มีสำเนาเหลืออยู่สามชุด หนึ่งชุดสำหรับฝ่ายกฎหมาย หนึ่งชุดสำหรับแผนกรับรองเอกสารสำหรับการยื่นและการดูแล และอีกชุดสำหรับตู้นิรภัยของธนาคาร
แบบนี้จะหลีกเลี่ยงความเป็นไปได้ของใครบางคน ที่พยายามทำลายสัญญาทั้งหมด
เมื่อเซ็นสัญญา น้องรองและน้องสามของตระกูลกู้ได้เลิกต่อต้านถาวร
ในอนาคตพวกเขาต้องทำตามกู้เย้นจงอย่างตรงไปตรงมา เพื่อสร้างรายได้และรับเงินปันผล หากกู้เย้นจงไม่ยอมให้พวกเขาพูด พวกเขาก็จะไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะพูดในห้องประชุม
หลังจากเซ็นสัญญา กู้เย้นจงก็ยืนขึ้นและพูดว่า "ไป ไปที่ห้องแถลงข่าวเถอะ เพื่อนจากสื่อและนักข่าวที่มาที่นี่ในตอนเช้า น่าจะรอนานแล้วมั้ย?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...