คราวนี้ที่มาเย่นจิง เย่เฉินเอายาอายุวัฒนะมามากกว่าหนึ่งเม็ดจริงๆ
แม้ว่าเขาจะแน่ใจว่า ยาอายุวัฒนะเพียงเม็ดเดียวก็สามารถรักษากู้เย้นจงได้ แต่ก็เอายาอายุวัฒนะมาเพิ่มสองสามเม็ด เอามาเผื่อเพื่อไว้
ด้วยวิธีนี้ ในแฉกที่ผู้อาวุโสทำนายให้เขา ประตูแห่งชีวิตเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่ในทางตัน ก็คงจะเป็นยาอายุวัฒนะในตัวเขา
ในขณะเดียวกัน เขาก็อดคิดสิ่งที่ผู้อาวุโสพูดเมื่อกี้ไม่ได้
ดูเหมือนว่า ตอนที่เขาแต่งงานกับเซียวชูหรันในที่จินหลิง ภาวะยากลำบากของมังกรติดในน้ำตื้นได้ก่อตัวขึ้นแล้ว
เมื่อกี้ผู้อาวุโสบอกว่า เหตุผลที่เขาติดอยู่ในน้ำตื้น ก็เพราะเขาสร้างครอบครัวที่ริมฝั่งแม่น้ำ เดิมทีจินหลิงตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ ซึ่งสอดคล้องกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ชะตากรรมของเขาไม่ดีมาตลอด จนกระทั่งฤดูใบไม้ผลิเมื่อปีที่แล้ว การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของถังซื่อไห่ ทำให้เขามีจุดเปลี่ยน
แต่ว่า โอกาสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ไม่ได้ถูกตระกูลเย่พบเจออีกครั้ง แต่คือได้รับ ตำราเก้าเสวียนเทียน โดยบังเอิญ เวลานั้น ก็เกิดขึ้นเมื่อฤดูใบไม้ผลิที่แล้วเช่นกัน
ดังนั้นจะเห็นได้ว่า เหตุและผลของสิ่งทั้งปวงนั้น สิ่งแรกเขาติดอยู่ในน้ำตื้น จึงทำให้ทั้งตระกูลเย่ดวงซวยไปด้วย
จากนั้น ตระกูลเย่ได้เจอผู้อาวุโสท่านนี้ และลองขอให้เขาช่วยแก้ปัญหา
ผู้อาวุโสทำการทำนายให้ตนเอง และเห็นว่าทางตะวันออกมีโอกาสเพิ่มอายุขัยธาตุหยางของเขาถึงสิบปี ดังนั้นเขาจึงกลับมายังแผ่นดินซึ่งไม่สนว่าจะไกลแค่ไหน เพื่อมาแก้ไขสถานการณ์ของตระกูลเย่ ในเวลาเดียวกัน เขากำลังรอโอกาสนั้นของเขาอยู่
หลังจากนั้น ผู้อาวุโสมองเย่เฉิน และพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยว่า:"ตามที่ทำนายว่า ถ้าฉันช่วยคุณให้พ้นจากปัญหาได้ จะได้ธาตุหยางมาสิบปี บางทีธาตุหยางสิบปีนี้ ผู้พิพากษาของพญายมอาจจะเพิ่มให้กับฉัน ในบัญชีเกิดตายของมนุษย์แล้วก็ได้! ดังนั้น ฉันต้องขอบคุณคุณ!"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดกับผู้อาวุโสว่า:"คุณปู่ ผมเชื่อในฮวงจุ้ย เชื่อโชคชะตา และเชื่อวิถีแห่งสวรรค์ แต่ผมไม่เชื่อเรื่องผีและเทพเจ้า ในโลกนี้ จะไม่มีพญายม และจะไม่มีบัญชีเกิดตายของมนุษย์"
ผู้อาวุโสพยักหน้าแบบไม่ปริปากพูดว่าถูกหรือไม่ถูก และยิ้มพูดว่า:"เฮ้อ ความลึกลับของสวรรค์ ไม่ใช่สิ่งที่ฉันสามารถเข้าใจได้อย่างเต็มที่ พูดตามตรง จนตอนนี้ฉันยังไม่รู้ว่าประตูแห่งชีวิตในแฉก อยู่ที่ไหนกันแน่"
เย่เฉินพยักหน้า และหยิบยาอายุวัฒนะ จากกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตของเขา แล้วยื่นให้เขา พูดว่า:"คุณปู่ อันนี้ น่าจะเป็นประตูแห่งชีวิตของคุณ!"
ผู้อาวุโสตัวสั่น และมองไปที่เย่เฉินราวกับถูกฟ้าผ่า จากนั้นมองไปที่ยาอายุวัฒนะในมือของเขา และอุทานว่า:"นี่…...นี่คือ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...