ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1474

เย่เฉินพูดอย่างจริงจัง:"คุณช่วยผมไว้ ผมก็จะช่วยคุณเช่นกัน คุณกินยานี้ลงไป เพิ่มอายุขัยของธาตุหยางสิบปี ไม่น่าจะเป็นปัญหา"

แม้ว่าผู้อาวุโสจะไม่รู้ว่ายาอายุวัฒนะคืออะไร แต่เขาก็ยังพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น

ทิ้งไม้ค้ำทันที และคุกเข่าลงบนพื้นอย่างสั่นเทา ยกมือขึ้นเหนือศีรษะ

เย่เฉินวางยาอายุวัฒนะไว้ในมือ จากนั้นก็ประคองเขาขึ้นมา และพูดว่า:"คุณปู่ กินตอนนี้เลยเถอะ ในวัยของคุณ หลังจากกินลงไป ภายนอกไม่น่าจะเห็นผลอะไร แต่ผลที่แท้จริง คนที่มีปัญญาที่ยิ่งใหญ่อย่างคุณ น่าจะสัมผัสได้"

ผู้อาวุโสรู้สึกขอบคุณมาก และโพล่งออกมาว่า:"ขอบคุณครับคุณชายเย่!"

พูดจบ เขาไม่รอช้า กินยาอายุวัฒนะเข้าไป

หลังจากนั้น ผู้อาวุโสหลับตาลงนิ่งประมาณหนึ่งนาที

หนึ่งนาทีต่อมา เขาลืมตา มองเย่เฉินทั้งน้ำตา คุกเข่าลงอีกครั้ง และพูดอย่างสะอื้นว่า:"คุณชายเย่ ยานี้ เป็นยาวิเศษจริงๆ! ผมขอขอบคุณสำหรับการช่วยชีวิต!"

เย่เฉินรีบพูดว่า:"คุณปู่ คุณเป็นผู้อาวุโส ไม่จำเป็นต้องสุภาพขนาดนี้"

ผู้อาวุโสพูดอย่างจริงจัง:"พูดจากดวงชะตา คุณคือดวงชะตามังกร และฉันคือดวงชะตาหม่าง เมื่อใดก็ตามที่หม่างเห็นมังกร ก็ต้องก้มศีรษะ แม้ว่าจะเป็นงูหลามที่ผ่านมานับพันปีแล้วก็ตาม เมื่อเจอมังกรน้อยที่เพิ่งเกิด ก็ต้องก้มลงกราบ! เมื่อกี้มีคนมากเกินไปแล้ว ฉันเกรงว่าตัวตนของคุณจะรั่วไหล ไม่ได้ทำความเคารพคุณในเวลาแรกได้ หวังว่าคุณจะยกโทษให้ได้!"

เย่เฉินยิ้มและโบกมือ:"นี่เป็นเพียงคำแถลงเท่านั้นแหละ คุณไม่ต้องสนใจมาก"

เมื่อคิดเช่นนี้ เย่เฉินถามอีกครั้งว่า:"คุณปู่ ทำไมคุณถึงตั้งรกรากอยู่ในสหรัฐอเมริกามาตลอดล่ะ?"

ล่ายชิงหวายิ้มอย่างขมขื่น และพูดว่า:"ในช่วงสงครามต่อต้าน พ่อของฉันกังวลมาตุภูมิ และทำนายดวงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา แม้ว่าเขาจะคำนวณว่าจีนไม่มีวันตาย แต่ก็คำนวณออกมาว่าตระกูลล่ายจะถูกทำลาย ดังนั้นเขาจึงแลกด้วยชีวิตของเขา มาทำลายแผนผังและช่วยชีวิตคนอื่นๆ ในครอบครัวเราได้ แต่ข้อแม้ก็คือครอบครัวของเราต้องเดินทางข้ามมหาสมุทร…..."

"ดังนั้น ในปี พ.ศ. 2481 ฉันได้ฝังศพพ่อ พาแม่ พี่น้องที่ยังเด็ก ย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา จากนั้นจึงสร้างครอบครัวและเริ่มธุรกิจที่นั่น ต่อมาฉันก็คิดที่จะย้ายครอบครัวกลับมา แต่เนื่องจากฉันอยู่อาศัยที่นั่นเป็นเวลาหลายปี ครอบครัว และอาชีพการงาน โอกาส ความคับข้องใจมันเกี่ยวข้องกันไปทั่ว และทำไม่ไหว จึงตั้งรกรากอยู่ที่นั่นตลอดไปเลย"

เย่เฉินพยักหน้า และถามเขาว่า:"แล้วคุณคิดจะทำอะไรต่อไป?"

ล่ายปู้อีมองไปไกลๆ แล้วยิ้มพูดว่า:"ลูกหลานทั้งหมดอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ครั้งนี้ฉันออกมาสี่ปีแล้ว พวกเขาคงกังวลมาก ในเมื่อฉันมีโอกาสได้ธาตุหยางสิบปีจากคุณมา ก็คิดจะปิดผนึก แล้วกลับไปและมีชีวิตอยู่ตลอดไป!"