ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1477

สำหรับคำพูดของกู้เย้นจง เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า:"ลุงกู้ ผมยังมีธุระที่จินหลิงอีกเยอะ ไม่กลับไปไม่ได้"

กู้เย้นจงได้ยินเช่นนั้น ก็พยักหน้าเบา ๆ และพูดถอนหายใจเบา ๆว่า :"ต่อไปมาเยี่ยมลุงที่จิงหลิงบ่อยๆนะ ลุงกับน้าหลินรอนายกลับมาพัฒนาที่จินหลิงอยู่!"

เย่เฉินพยักหน้า และไม่พูดอะไรอีก

กู้เย้นจงก็ไม่ได้พูดถึงคำถามนี้โดยปริย่าเช่นกัน เขาถามเย่เฉินแทนว่า: "เฉินเอ๋อ นายบอกว่าพรุ่งนี้นายจะไปงานเลี้ยงวันเกิดของคุณย่าเพื่อนนาย นายเตรียมของขวัญยัง?"

เย่เฉินพูดว่า:"ยังเลย ผมว่าจะไปดูที่ตลาดดู"

แม้ว่าเยาเฉินจะมียาอายุวัฒนะที่มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้สูงวัย แต่เขากับคุณย่าของต่งรั่งหลินยังไม่เคยเห็นหน้ากัน เป็นไปไม่ได้ที่จะเตรียมของขวัญราคาแพงเช่นนี้ไปฉลองวันเกิดอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงคิดว่าไปซื้อของขวัญที่ตลาดประมาณ100,000 หยวนดีกว่า แสดงน้ำใจสักนิดก็พอ

เมื่อกู้เย้นจงได้ยินเช่นนี้ แล้วยิ้มพูดว่า:"ที่บ้านลุงมีพัดลมอยู่ เป็นพัดอวยพรวันเกิดที่วาดโดยฉีไป๋ฉือ ไม้พัดเป็นไม้จื่อถานชั้นดี ควบคู่กับแกะสลักระดับปรมาจารย์ ที่เยี่ยมมาก นายเอาไปเป็นของขวัญวันเกิดให้อีกฝ่ายก็ได้"

เย่เฉินรีบพูดว่า:"ลุงกู้ ทำแบบนี้ได้ยังไง ผมจะเอาของของลุงไปให้คนอื่นได้ไง ผมไปซื้อเองดีกว่า"

กู้เย้นจงยืนยันว่า:"นายจะเกรงใจลุงทำไม?แค่พัดเอง ไม่ได้มีค่าอะไรมาก แต่เนื่องจากตัวแบบเป็นภาพอวยพรวันเกิด เอามาเป็นของขวัญวันเกิดให้ผู้สูงอายุ มันก็ไม่เลว"

ขณะที่เขาพูด กู้เย้นจงก็รีบเตือน:"เรื่องนี้ตัดสินแล้วนะ ห้ามปฏิเสธลุงเด็ดขาด และห้ามถือสา! ไม่เช่นนั้น ลุงจะโกรธนะ"

เมื่อเห็นท่าทางที่แน่วแน่ของเขา เย่เฉินพยักหน้าทันทีและพูดว่า:"งั้นขอบคุณลุงกู้แล้วกัน!"

…...

เช้าวันรุ่งขึ้น.

เย่เฉินปฏิเสธความใจดีของกู้เย้นจงที่จะให้รถไปส่งเขา และเดินออกจากบ้านกู้ โดยถือกล่องของขวัญยาวที่เขาให้

แท็กซี่ที่เย่เฉินนั่ง สามารถหยุดที่ประตูคฤหาสน์เท่านั้น และการจัดการความปลอดภัยก็เข้มงวดมาก ดังนั้นเย่เฉินจึงทำได้เพียงโทรหาต่งรั่งหลิน หลังจากลงจากรถที่ประตู แล้วขอให้เธอออกมารับ

เมื่อต่งรั่งหลินได้ยินว่าเย่เฉินมาแล้ว เธอแทบจะวิ่งออกไปอย่างมีความสุข

วันนี้ต่งรั่งหลินแต่งตัวสวยงามมาก และเนื่องจากเป็นวันเกิดของคุณย่า เธอจึงตั้งใจแต่งหน้าเล็กน้อย ซึ่งดูสง่างามและใจกว้างมาก

เมื่อเห็นเย่เฉิน ต่งรั่งหลินก็พูดอย่างมีความสุขว่า:"เย่เฉิน นายมาแล้วเหรอ!"

ขณะที่พูด ก็วิ่งเข้าไปกอดแขนเขา ดึงเขาให้เดินเข้าไปและ พูดด้วยความตื่นเต้นว่า:"ไปสิ เดี๋ยวฉันจะแนะนำพ่อแม่ของฉันให้นายรู้จัก"

เย่เฉินรีบดึงแขนของเขาออก และพูดอย่างอึดอัดใจว่า:"รั่งหลิน เราไมาควรทำเช่นนี้ มันไม่เหมาะสม…...

ต่งรั่งหลินจงใจเบ้ปาก และพูดว่า:"มีอะไรไม่เหมาะสม?สนิทกับเพื่อนหน่อยไม่ได้เหรอ?"