ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1483
เมื่อเย่เฉินเห็นว่าขงเต๋อหลงยังมีนิสัยนี้ เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย:"ฉันว่านะขงเต๋อหลง นายนี่นะทำความผิดซ้ำซากอยู่ได้ ครั้งก่อนกลืนสร้อยคอยังไง นายลืมแล้วเหรอ?"
ครั้งก่อน สาเหตุหลักๆที่ขงเต๋อหลงถูกบังคับให้กลืนสร้อยคอพลอยเส้นนั้น เพราะเขาแพ้เดิมพันให้กับเย่เฉิน
ตอนนั้น เขาได้นำสร้อยคอหลายสิบล้านเส้นก็รู้สึกยอดเยี่ยมมากแล้ว และในขณะเดียวกัน ยาอายุวัฒนะที่เย่เฉินมอบให้กับซ่งหวั่นถิง นั้นดูไร้ค่าไปเลย
แต่เขาไม่นึกเลยว่า ยาอายุวัฒนะเม็ดเดียว จะขายในราคาสูงถึง 2 พันล้านหยวน ในงานเลี้ยงวันเกิดของซ่งหวั่นถิง
แต่ว่า หลังจากที่ขงเต๋อหลงกลับมา เขาคิดเรื่องนี้ตลอด และยิ่งคิด ก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เขามักรู้สึกว่าไม่มีทางที่จะมีคนยอมทุ่ม 2 พันล้านเพื่อซื้อของโง่ๆ แบบนี้
ดังนั้น ความเป็นไปได้ที่มากที่สุดก็คือ ที่จริงแล้วหลี่ไท่หลายอาจจะรวมหัวกับเย่เฉินมาแสดงคู่ให้ตนดู !แม้ว่าหลี่ไท่หลายจะจ่ายเงินไป 2 พันล้าน แต่มีความเป็นไปได้สูง ที่หลังจากหันหลังกลับ เย่เฉินก็คืนเงินให้เขา
ดังนั้นเขาจึงเกลียดเย่เฉิน มากยิ่งขึ้น
เดิมทีคิดจะไปหาคิดบัญชีกับเขาที่จินหลิงหลังปีใหม่ ไม่นึกเลยว่าเขาจะมาที่เย่นจิงเอง แล้วยังมาบ้านของคุณย่า ซึ่งทำให้เขาเกลียดขึ้นมาทันที
ถ้าไม่ใช่ว่าตอนนี้ยังอยู่ในงานเลี้ยงวันเกิด เขาอยากจะโทรหาคนมาทันที มาทุบตีเย่เฉินให้ตาย
ดังนั้น เขาจึงตะโกนใส่เย่เฉินทันที:"ไอ้แซ่เย่ ครั้งก่อนที่นายทำฉัน ฉันยังไม่คิดบัญชีกับนายเลย ตอนนี้นายกล้ามาอวดดีกับฉันที่เย่นจิง?"
ขณะที่เขาพูด เขาถามอย่างโกรธเคือง:"มึงบอกความจริงกับกูมาเถอะ ว่าครั้งก่อนหลี่ไท่หลายเป็นพวกเดียวกับมึงใช่ไหม?"
"ทำเกินไป?"เต๋อหลงพูดอย่างเย็นชา:"นี่มันยังไม่เท่าไหร่เลย เธอก็รู้สึกว่าเกินไปแล้ว? ฉันจะบอกให้นะ ความแค้นที่สะสมมา ครั้งนี้ฉันจะฆ่ามันให้ได้!"
มันไม่ดีนัก คิดว่ามันมากเกินไปหรือ? ฉันบอกแล้วไงว่าความเกลียดชังฉันจะฆ่าเขาอย่างแน่นอน!
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"ดูสิ บอกนายแพ้ไม่เป็นนายก็ไม่ยอมรับ อย่างกับสุนัขจนตรอก ยังจะปากแข็งอีก? ทำไม ไม่กล้าเดิมพันงั้นเหรอ?"
"ฉันไม่กล้าเดิมพัน?"ขงเต๋อหลงพูดอย่างดูถูก:"จี้หยกเขียวจักรพรรดิ์ที่คัดเลือกมาอย่างดีของฉัน จะเทียบกับพัดแกไม่ได้กับพัดเห่ยๆของแกไม่ได้เหรอ? นี่มันเรื่องตลกระดับนานาชาติอะไรเนี่ย!"
หลังจากนั้น ขงเต๋อหลงถามอย่างเข้มงวด:"ถ้าแกแพ้จะทำไง? กล้ากินพัดของแกไหมล่ะ?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...