ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1509

เหตุผลที่กู้ชิวอี๋ถอดผ้าปิดปากออก เพราะคิดว่า ผู้หญิงตรงหน้าคนนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนสมัยมหาวิทยาลัยของเย่เฉิน ไม่ว่าตนเองตั้งสถานะของตนเองเป็นเพื่อนของเย่เฉิน หรือว่าที่ภรรยายี่สิบกว่าปีของเย่เฉิน ในตอนที่เจอเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเขา ก็ต้องให้ความเคารพขั้นพื้นฐานที่สุด

ดังนัน เธอถึงได้ตัดสินใจถอดผ้าปิดปากลงมา

แต่ว่า การกระทำนี้ กลับทำให้ต่งรั่งหลินตกใจจนคนทั้งคนราวกับโดนฟ้าผ่าก็ไม่ปาน ยืนตรงอยู่กับที่ ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้！

เธอมองดูใบหน้าที่งามงดทั้งยังดูคุ้นเคยนั้นของกู้ชิวอี๋ ตกใจจนพูดอะไรไม่ออก！

ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า คิดไม่ถึงว่าจะเป็นกู้ชิวอี๋ดาราหญิงที่ดังที่สุดภายในประเทศจริงๆ！

ดาราใหญ่กู้ชิวอี๋ที่ชนะใจผู้ชมทั้งประเทศ ทั้งยังชนะใจฮอลลีวูดคนนั้น！

อีกทั้ง มีบางคนไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับสถานะของกู้ชิวอี๋ ไม่รู้ว่าเธอคือลูกสาวของประธานคณะกรรมการบริษัทตระกูลกู้ แต่ว่า ต่งรั่งหลินถึงอย่างไรก็เป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ของเย่นจิงเช่นเดียวกัน ดังนั้นเกี่ยวกับสถานะของกู้ชิวอี๋เธอไม่มีอะไรจะรู้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว！

วินาทีนี้ เธอรู้สึกว่าทัศนคติต่อโลกของคนทั้งคนเกิดการโค่นล้มเข้าแล้ว

เย่เฉิน ทำไมถึงได้อยู่ด้วยกันกับกู้ชิวอี๋ผู้หญิงที่ดีพร้อมตั้งแต่กำเนิดแบบนี้ได้? อีกทั้งทั้งสองคนยังจูงมือกันมาเล่นสเก็ตน้ำแข็ง ท่าทางคลุมเครือ ที่ยิ่งเป็นจุดสำคัญก็คือ เมื่อครู่นี้เย่เฉินยังอุ้มเธอท่าเจ้าหญิง！

คุณพระ！

ช่องว่างระหว่างสองคนนี้ก็ใหญ่เกินไปหน่อยแล้วล่ะมั้ง！

กู้ชิวอี๋ สามารถพูดได้ว่าคือเด็กผู้หญิงที่ทั้งเมืองเย่นจิงความแข็งแกร่งโดยรวมโดดเด่นที่สุดแล้ว

แม้ว่าลำดับตระกูลของเธอ จะจัดไม่ถึงระดับสูงสุดของเมืองเย่นจิง แต่ก็เป็นรองเพียงแค่ตระกูลเย่และตระกูลซูเท่านั้น

แต่ว่า หน้าตา รูปร่าง ออร่า ความสามารถพิเศษรวมไปถึงระดับชื่อเสียงของกู้ชิวอี๋ ต่างก็อยู่สูงกว่าเด็กผู้หญิงของตระกูลเย่และตระกูลซู

กู้ชิวอี๋แลบลิ้น หัวเราะพร้อมกับเอ่ยว่า “ถ่ายรูปคู่ไม่มีปัญหาจ้ะ แต่ทางที่ดีที่สุดยังไงก็อย่าโพสต์ลงบนโซเชียล ได้ไหมคะ?”

“แน่นอนค่ะ！” น้องสาวของต่งรั่งหลินเอ่ยด้วยความตื่นเต้นดีใจถึงขีดสุด “คุณวางใจค่ะ ฉันไม่รั่วไหลอย่างแน่นอน！”

พูดจบ เธอก็ล้วงเอาโทรศัพท์มือถือออกมาจากเสื้อผ้า ประชิดเข้ามาถ่ายรูปคู่กับกู้ชิวอี๋สองสามรูป

ต่งรั่งหลินเวลานี้ถึงได้สติกลับคืนมา เอ่ยกับกู้ชิวอี๋ด้วยใบหน้าแสดงความขอโทษ “ขอโทษค่ะคุณกู้ เมื่อครู่นี้ช็อกมากจริงๆ ไม่รู้สึกตัวไปชั่วขณะ”

กู้ชิวอี๋ยิ้มอย่างอ่อนหวาน “ไม่เป็นไรค่ะ！พี่ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้！”

ต่งรั่งหลินเห็นรอยยิ้มของกู้ชิวอี๋ รู้สึกว่าตนเองในฐานะที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ก็ยังจะถูกรอยยิ้มของเธอหวานละลายแล้ว