ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1513
กับถังซื่อไห่ เย่เฉินกลับไม่ได้ระวังมากจนเกินไป
นี่เป็นเพราะว่า เขาสามารถแยกแยะออก ว่าถังซื่อไห่ไม่มีเจตนาร้ายต่อตนเองอย่างแน่นอน
แม้กระทั่งตนเองตลอดหลายปีมานี้สามารถเติบโตอยู่ที่จินหลิงมาอย่างปลอดภัย ก็ยังดีที่ได้ถังซื่อไห่แอบคุ้มครองดูแลอยู่
ดังนั้น หากถังซื่อไห่มีความคิดไม่ดีกับตัวเองจริงๆ ไม่มีทางรอมาจนถึงตอนนี้แน่
นี่ก็เป็นหนึ่งในคนที่ทำให้เย่เฉินเชื่อใจได้อย่างแน่นอนในจำนวนคนไม่มาก ดังนั้น เขาจึงเตรียมติดต่อกับถังซื่อไห่สักหน่อย นัดเจอเขาทำความเข้าใจรายละเอียดบางส่วนในปีนั้น
ถังซื่อไห่ในเวลานี้กำลังอยู่ที่เย่ซื่อกรุ๊ป
ในห้องประชุมชั้นสูงของเย่ซื่อกรุ๊ป ทายาทสายตรงทั้งหมดของตระกูลเย่ ต่างก็รวมตัวกันอยู่ที่นี่ เข้าร่วมการประชุมใหญ่ของตระกูล
เจ้าภาพการประชุม คือคุณท่านของตระกูลเย่ และก็เป็นคุณปู่ของเย่เฉิน เย่โจงฉวน
และลูกหลานตระกูลเย่เกือบยี่สิบคน ล้วนนั่งกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่ภายในห้องประชุม
ในเวลานี้ คุณท่านเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่ทอดถอนใจ “อาจารย์ดูโหงวเฮ้งเมื่อวานนี้ไปอย่างรีบร้อน จากภูเขาเย่หลิงซานตรงไปที่สนามบิน แม้แต่หน้าครั้งสุดท้ายของท่านฉันก็ยังไม่ได้เห็น น่าเสียดายจริงๆ！”
ลุงใหญ่ของเย่เฉินเย่ฉางโคงเอ่ยปากถามว่า “พ่อ พ่อให้พวกเรารีบมาประชุม ก็เพราะเรื่องอาจารย์ดูโหงวเฮ้งกลับอเมริกาหรอครับ?”
เย่โจงฉวนโบกมือเล็กน้อย เอ่ยว่า “อาจารย์ดูโหงวเฮ้งเคยพูดกับฉันเอาไว้ตั้งนานแล้วว่า เหตุผลที่ท่านก่อสร้างที่ภูเขาเย่หลิงซานเสร็จยังอยู่ที่เย่นจิง อยู่ภายในประเทศ ก็เพราะรอคอยโอกาสและโชคชะตาที่เป็นของตัวเอง ตอนนี้ท่านไปแล้ว คาดว่าท่านคงจะได้รับโอกาสและโชคชะตาที่รอคอยมาหลายปีแล้ว”
เย่โจงฉวนส่ายศีรษะเอ่ยว่า “อาจารย์ดูโหงวเฮ้งพูดเพียงแค่ตระกูลเย่จะได้รับโอกาสดีที่ฟ้าประทานให้เข้ามา แต่สำหรับโอกาสที่ดีนี้คืออะไร ไปแสวงหาได้ที่ไหนกันแน่ ท่านไม่ได้หลุดออกมาแม้แต่คำเดียว พูดแค่ว่าเป็นความลับของฟ้าไม่อาจเปิดเผยได้！”
เย่ฉางโคงกระเดาะปากเอ่ยว่า “งั้นขอบเขตนี้ก็กว้างเกินไปหน่อยแล้ว พวกเราอยากจับเบาะแสก็จับเอาไว้ไม่อยู่！”
เย่โจงฉวนเอ่ย “จับไม่อยู่ ก็ต้องคิดหาวิธีจู่โจม สืบหารอบด้านขึ้นก่อน！”
ในขณะที่พูด เย่โจงฉวนก็เอ่ยขึ้นอีก “สองวันนี้ฉันคิดปัญหาหนึ่งมาโดยตลอด นั่นก็คือตระกูลเย่ของเรา จะทำยังไงถึงจะสามารถนำหน้าตระกูลซูได้กันแน่”
“นำหน้าตระกูลซู?”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...