ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1516
ก็แม้แต่คุณท่านเย่ ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงจนตาค้าง
ถังซื่อไห่ในเวลานี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น “ผมไม่เคยคิดมาก่อนที่จะให้คุณชายเฉินกลับมา ผมเพียงแต่บอกกับพวกคุณตามสถานการณ์ที่เป็นจริง คุณชายเฉินในวันนี้ ไม่ด้อยไปกว่าคุณชายเย่ที่อานุภาพแข็งแกร่งอยู่ที่เย่นจิงในปีนั้น！สำหรับเรื่องการแต่งงาน คือคุณท่านที่เสนอออกมา ไม่ใช่ผมที่เสนอออกมา！”
“ยิ่งไปกว่านั้น พวกคุณไม่จำเป็นเลยที่จะต้องวิตกกังวลอยู่ที่นี่ คุณชายเฉินไม่ได้คิดจะกลับมาเลยแม้แต่น้อย ด้วยความเข้าใจของผมที่มีต่อเขา ต่อให้ผมคุกเข่าขอร้อง เขาก็ไม่มีทางกลับมา ยิ่งไม่มีทางละทิ้งภรรยาคนแรกของเขา ไปดองกับตระกูลซู！”
ทุกคนพอฟังคำนี้ ในใจกลับรู้สึกโล่งอกแทนเสียด้วยซ้ำ
ไม่มีทางกลับมา?
ไม่มีทางกลับมาก็ไม่มีอะไรที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว！
คุณท่านเย่ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
นิ่งเงียบชั่วขณะ ถึงได้เอ่ยขึ้นอย่างจริงจังว่า “ที่จริงแล้ว ฉันคิดว่า หากเฉินเอ๋อกลับมา ไม่แน่เขาอาจจะสามารถแต่งงานกับซูจือหยูได้สำเร็จจริงๆ”
“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะครับ” เย่ฉางโคงโพล่งออกมา “ตระกูลซูเย่อหยิ่งทระนง เสี่ยวเฟิงหลานคนโตของตระกูลเย่ที่ความสามารถโดดเด่นเหนือใครขนาดนี้ยังไม่แน่ว่าจะสามารถทำได้ มันคนป่าเถื่อนคนหนึ่งที่พเนจรอยู่ข้างนอกมาหลายปี อาศัยอะไรให้ตระกูลซูขยี้ตามองใหม่ได้?！”
คุณท่านเย่มองดูเย่ฉางโคงด้วยสายตาที่เยือกเย็น หัวเราะหึหึออกมา
เย่ฉางโคงถูกสายตานี้ของคุณท่านมองจนสั่นไปทั่วทั้งตัว รู้สึกว่าคุณท่านดูเหมือนเพียงครู่เดียวก็สามารถมองทะลุความคิดและจิตใจของตนเองได้
คุณท่านเย่ในใจเข้าใจดีมาก ว่าเหตุผลที่เย่ฉางโคงตั้งใจดูแคลนเย่เฉินอยู่ที่นี่ ที่จริงแล้วก็คือกลัวว่าเย่เฉินจะกลับมาจริงๆ ยิ่งกลัวเย่เฉินจะรับปากไปดองกับตระกูลซูจริงๆมากกว่า
เย่ฉางอิงปีนั้น ในทั่วทั้งเย่นจิง นั่นก็คือการมีอยู่ของซุปเปอร์ฮีโร่ก็ไม่ปาน
ไม่รู้ว่าลูกสาวตระกูลร่ำรวยจำนวนเท่าไร ฝันก็ยังคิดจะแต่งงานกับเขา แม้ว่าได้เป็นแค่คนรักของเขาก็ไม่เสียดายเลยแม้แต่น้อย
หนึ่งในนั้น ก็รวมถึงแม่ของซูจือหยู สะใภ้ใหญ่ตระกูลซู
ในปีนั้น ชายหนุ่มนับไม่ถ้วนริษยาเย่ฉางอิงราวกับจะตายก็ไม่ปาน หนึ่งในนั้นก็รวมถึงเขาคนที่เป็นพี่ใหญ่คนนี้
หากเป็นอย่างที่คุณท่านพูดจริงๆ แม่ของซูจือหยูรักเขารวมถึงรักทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเขา งั้นเรื่องของเย่เฉินกับซูจือหยู ก็ถือว่ามีความเป็นไปได้อยู่บ้างจริงๆ…
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...