โรงน้ำชาก่วงหยวนแบ่งเป็นลานหน้า ลานกลาง และลานหลัง ล้วนเป็นสิ่งก่อสร้างทำด้วยไม้เลียนแบบโบราณที่คลาสสิค ด้านในยังมีเวทีแสดง มักจะมีคนแสดงตลกตามแบบโบราณและเล่นงิ้วอยู่บ่อยๆ
ลานหน้ากับลานกลาง ล้วนเปิดให้กับบุคคลภายนอก สมาชิกโรงน้ำชาสามารถใช้จ่ายที่นี่ได้ แต่ลานหลังนั้นไม่เปิดให้กับบุคคลภายนอก ที่นี่คืออาณาเขตส่วนตัวของถังซื่อไห่ การเก็บรักษาความลับสูงมาก
ถังซื่อไห่เชิญเย่เฉินกับกู้ชิวอี๋เข้ามาด้วยกันที่ห้องนั่งเล่นส่วนตัวลานหลังด้วยความเคารพนบนอบ
หลังจากเข้าไป ถังซื่อไห่รีบสั่งให้พนักงานบริการทั้งหมดออกไปในทันที เชิญเย่เฉินและกู้ชิวอี๋นั่งลงบนโซฟาด้วยตัวเอง ในขณะเดียวกันก็ใช้ชุดน้ำชาเคลือบเจี้ยนจ่านที่ล้ำค่าชุดนั้นของเขา ชงน้ำชากาหนึ่งให้กับทั้งสองคนด้วยตัวเอง
นำถ้วยชาที่หอมตลบอบอวลส่งไปที่ด้านหน้าของทั้งสองคน จากนั้นถังซื่อไห่ถึงได้เอ่ยด้วยความตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิดว่า “คุณชาย ผมคิดไม่ถึงจริงๆว่าคุณจะมาที่เย่นจิงแล้ว อีกทั้งยังมาด้วยกันกับคุณกู้…”
ถังซื่อไห่ที่จริงที่คาดหวังมานานแล้วว่าเย่เฉินจะสามารถยอมกลับมา อีกทั้งเขาก็คาดหวังมานานแล้วเช่นเดียวกันว่าเย่เฉินจะสามารถมาอยู่ด้วยกันกับกู้ชิวอี๋ได้
เขาอยู่ที่เย่นจิงมากหลายปี สำหรับสถานการณ์ของตระกูลเย่รวมไปถึงตระกูลใหญ่ต่างๆในเย่นจิง เรียกได้ว่าเข้าใจเป็นอย่างดี
ด้วยความรู้ที่เขามีต่อสถานการณ์ตระกูลใหญ่ของทั้งเย่นจิง เขาคิดว่าสำหรับเย่เฉินแล้ว ทางเลือกที่ดีที่สุดก็คือหย่าขาดกับภรรยาในตอนนี้ของเขา จากนั้นออกจากจินหลิงเมืองเล็กๆนั่นมาที่เย่นจิง รับสถานะคุณชายรองแห่งตระกูลเย่ของเขากลับไป จากนั้นแต่งกู้ชิวอี๋เข้ามาอย่างยิ่งใหญ่
ในสายตาของถังซื่อไห่ บนโลกใบนี้ไม่มีใครเหมาะสมกับเย่เฉินมากไปกว่ากู้ชิวอี๋อีกแล้ว พวกเขาสองคน เรียกได้ว่าก็คือคู่ที่ฟ้าสร้างมา
นี่ไม่เพียงแค่เพราะว่าเย่เฉินกับกู้ชิวอี๋เดิมทีก็มีการหมั้นหมายต่อกัน ยิ่งเป็นเพราะว่ากู้เหยียนจงคนๆนี้คุณธรรมสูงส่งเทียมฟ้า พวกเขาทั้งครอบครัวสามคนต่างก็ให้ความสำคัญกับความรู้สึกที่มีต่อกัน
เผชิญหน้ากับคำถามของถังซื่อไห่ เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย พยักหน้าเบาๆ เอ่ยว่า “ผมก็แค่ได้รับยาดีภายใต้ความบังเอิญ ดังนั้นก็เลยรีบมาให้ลุงกู้ใช้ ดีที่ผลของยาดีนั่นไม่เลว”
ถังซื่อไห่ทั้งคนตกตะลึงขึ้นมาต่อเรื่องนี้ เอ่ยอย่างทอดถอนใจว่า “คุณชาย ผลของยาดีนี้ของคุณจะแค่ไม่เลวได้ยังไงกัน!เรียกได้ว่าสามารถใช้ระดับสุดยอดมาพรรณนาแล้ว!ผู้น้อยมีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ ยังไม่เคยได้ยินว่ามียาอะไรสามารถรักษามะเร็งตับอ่อนระยะสุดท้ายให้หายขาดได้มาก่อน นี่เห็นได้ว่า ยาดีนี้ของคุณ เรียกได้ยาวิเศษได้อย่างแน่นอน!”
เย่เฉินพยักหน้าอย่างไม่ยอมรับหรือปฏิเสธ มองดูถังซื่อไห่เอ่ยขึ้นอย่างจริงจังว่า “พ่อบ้านถัง ยาดีนี้ผมก็เตรียมไว้ให้กับคุณหนึ่งชุด ต่อไปหากมีตอนที่คุณต้องการ ผมจะต้องมอบให้ถึงมือคุณอย่างแน่นอน”
ยาอายุวัฒนะ ที่ตัวของเย่เฉินก็มี

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...