ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1522
ถังซื่อไห่พูดอย่างเร่งรีบว่า "คุณชายครับผมมีข้อเสนอแนะเล็กๆ อยู่ข้อหนึ่ง ไม่ทราบว่าคุณชายพอจะยอมรับฟังไหมครับ"
เย่เฉินพูดว่า "เชิญพูดได้เลย"
ถังซื่อไห่พูดว่า "คุณชายครับ ผมอยากจะให้พวกคนที่เนรคุณพ่อของคุณชายชดใช้ ซึ่งก่อนอื่นคุณชายจะต้องยึดกุมตระกูลเย่ไว้ในมือให้มั่นคงก่อนจากนั้นคอยกำหนดแผนการอย่างละเอียดและสมบูรณ์ไว้ แล้วค่อยลงมือกวาดล้างตระกูลเหล่านี้ไปทีละตระกูล!”
เย่เฉินถามเขา "ถ้าผมยึดตระกูลเย่ไว้ในมือแล้วแล้วคุณคิดว่าสิ่งแรกที่ผมจะโจมตีเป็นตระกูลไหนกันล่ะ?"
"ตระกูลซู!"
ถังซื่อไห่พูดโดยไม่ลังเลใดๆ ว่า "ตระกูลซูมีกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดเลยนะครับ การฆ่าพวกเขา ก็เท่ากับมีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มคนที่แทงข้างหลังพ่อของคุณชายในปีนั้น ล้วนเป็นการรวบรวมจากตระกูลซู โดยในตอนแรกพวกเขาได้จัดตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่เป็นการส่วนตัว โดยมีตระกูลซูเป็นผู้นำ
“พันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่งั้นเหรอ?” เย่เฉินส่งเสียงเยาะเย้ย “ก็แค่พันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่พันธมิตรหนึ่งเท่านั้น! ซึ่งหากตามตัวอักษรเหล่านี้แล้ว ผมจะไม่ยอมวางมือยุติเรื่องราวกับตระกูลซูแน่!”
ถังซื่อไห่พูดว่า “เอ่อใช่แล้วครับคุณชายวันนี้ที่คุณท่านเรียกประชุมญาติสนิททุคนนั้น นายท่านก็พูดถึงคุณชายพร้อมกับเรื่องของตระกูลซูด้วย”
กู้ชิวอี๋อายจนหน้าแดงขึ้นมาทันที
แต่เย่เฉินกลับพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ในปีนั้นที่พ่อของผมถูกคนเป็นหมื่นเป็นพันชี้หน้าด่ากราดนั้น เขาไม่เพียงแต่ไม่ช่วยปกป้องพวกเราครอบครัวสามคนแล้วยังขับไล่พวกเราออกไปอีกและตอนนี้กลับต้องการให้ผมช่วยตระกูลเย่ให้ก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว นี่มันช่างเป็นการฝันกลางวันจริงๆ เลย”
ถังซื่อไห่พยักหน้า พร้อมกับพูดว่า “คุณชายครับ วิธีการของคุณท่านอาจจะมากไปหน่อย แต่คุณชายก็ไม่จำเป็นต้องโกรธมากขนาดนั้นก็ได้ซึ่งในทางตรงกลับกันนี่ก็เป็นโอกาสที่ดีที่จะเป็นแผนซ้อนแผนได้และคุณชายก็สามารถรับปากกับเขา ซึ่งหลังจากหมั้นกับคุณกู้แล้ว คุณชายก็จะใช้โอกาสนี้ขอทรัพยากรเพิ่มเติมจากตระกูลเย่ซึ่งหากคุณชายสามารถกลายเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปของตระกูลเย่ได้แล้ว จากนั้นค่อยลงมือจัดการตระกูลซู ก็จะเพิ่มโอกาสชนะได้อย่างแน่นอน!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...