เมื่อเห็นท่าทีของหม่าหลันที่เต็มไปด้วยความรีบร้อน เย่เฉินก็ยิ้มบางๆ และเปิดประตูรถเบาะหลัง แล้วหยิบกล่องของขวัญแอร์เมสจากด้านในออกมากองหนึ่ง
เมื่อหม่าหลันเห็นสินค้าแอร์เมสที่มากขนาดนั้น ก็เบิกตากว้างขึ้นมา กระทั่งเปล่งแสงสว่างไสวออกมา!
เธออดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นในใจว่า "โอ้พระเจ้า มันคือแอร์เมสเลยนะ! กระเป๋าแอร์เมสราคาแพงมากและเย่เฉินก็ยังยอมซื้อให้ฉัน เพราะแต่ผ้าพันคอแอร์เมสเส้นหนึ่ง ยังต้องใช้เงินตั้งหลายหมื่นหยวนไปซื้อเลยนะ!”
ดังนั้น เธอจึงเดินมาใกล้ๆ ด้วยความตื่นเต้น และปิดปากพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ไอ้หยาๆ นี่มันแอร์เมสนี่นา! ลูกเขยคนดีนี่ช่างยอมทำใจซื้อได้ลงจริงๆ! ลูกซื้อสินค้าแอร์เมสอะไรมาให้แม่เหรอลูก?”
เย่เฉินเลือกหยิบกล่องของขวัญขนาดเล็กใหญ่ออกมาสองสามกล่อง แล้วยื่นให้หม่าหลัน “คุณแม่ครับ กล่องใหญ่ใบนี้คือกระเป๋าแอร์เมส ซึ่งมันเข้ากับบุคลิกของคุณแม่ดี คุณแม่ดูสิครับว่าชอบหรือไม่”
เมื่อหม่าหลันได้ยินว่าเป็นกระเป๋า ก็กระโดดโลดเต้นขึ้นมาอย่างดีใจ!
"โอ้แม่เจ้า! เป็นกระเป๋าจริงๆ ด้วย ! โอ้พระเจ้าเอ๊ย ลูกเขยคนดีของฉัน! ลูกนี่ช่างยอมทำใจจ่ายเงินเพื่อแม่จริงๆ เลย!"
หม่าหลันอยากได้กระเป๋าที่ดีๆ สักใบมาโดยตลอด แต่ว่าหลายปีมานี้ กระเป๋าที่ดีที่สุดของเธอ ก็เป็นแค่กระเป๋าธรรมดาอย่าง LV และราคาก็ประมาณ 15,000 หยวนเท่านั้น
ในสายตาของเธอ กระเป๋าแอร์เมส ถือได้เฉพาะผู้หญิงชั้นสูงเท่านั้น ซึ่งคนธรรมดาๆ แม้แต่จะอยากจับต้องยังจับต้องไม่ได้เลย และเธอก็ใฝ่ฝันที่จะสะพายแอร์เมส แต่เธอกลับกล้าที่จะคิดเท่านั้น แม้ว่าก่อนหน้านี้เธอจะเคยมีเงินมาอยู่บ้าง แต่ถ้าเธอต้องใช้เงินมากกว่า 2 แสนหยวนเพื่อซื้อแอร์เมส เธอก็ยังทำใจซื้อไม่ได้เป็นอย่างมาก
คิดไม่ถึงว่า วันนี้เย่เฉินจะซื้อกระเป๋าแอร์เมสให้ตัวเองใบหนึ่ง!
และนี้ก็ทำให้เธอทั้งตื่นตกใจและดีใจเลยจริงๆ!
เธอแกะกล่องแอร์เมสออกอย่างรวดเร็ว และหยิบกระเป๋าถือที่ราคาแสนกว่าออกมา เธอพูดพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าว่า "โอ้แม่เจ้า กระเป๋าใบนี้สวยมากจริงๆ! ไม่ว่าจะดูยังไงก็ถูกใจมากเลยจริงๆ!"
จากนั้น เย่เฉินก็ได้หยิบกล่องของขวัญเล็กๆ ออกมาอีกสองกล่อง แล้วยื่นให้หม่าหลันพร้อมกับพูดว่า “แม่ครับ นี่ยังมีของขวัญอีกสองชิ้นที่จะมอบให้แม่ด้วยครับ”
“เอ๊ะ? ยังมีของแม่อีกเหรอ?!” หม่าหลันตื่นเต้นจนแทบอยากจะคุกเข่าลงให้เย่เฉิน
ดีมากจริงๆ ให้กระเป๋าแอร์เมสมาใบหนึ่งยังไม่พอ คิดไม่ถึงว่ายังมีของขวัญชิ้นอื่นอีกด้วย ลูกเขยคนนี้นี่ยิ่งดูก็ยิ่งน่ามองมากจริงๆ!
ดังนั้นเธอจึงรีบรับกล่องของขวัญสองกล่องจากมือของเย่เฉินมา แล้วเปิดออกทีละกล่อง
"ว้าว! ผ้าพันคอแอร์เมส! สวยมากเลย! ตอนนี้อากาศก็หนาวแล้วด้วยได้ใช้พอดีเลย! อันนี้คงแพงมากเลยใช่ไหม?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...