เซียวชูหรันพูดอย่างซาบซึ้งใจว่า "ขอบคุณมากนะคะที่รัก แต่คราวหน้าอย่าได้ใช้เงินฟุ่มเฟือยกับฉันมากขนาดล่ะ...”
เย่เฉินรู้ว่าในใจของเธอไม่ค่อยอยากยอมรับของราคาสูงแบบนี้ ดังนั้นเขาจึงยิ้มและพูดว่า "ได้เลยๆ ผมรู้แล้ว คราวหลังผมจะซื้อของขวัญที่คุ้มราคาให้คุณนะ"
...
เมื่อกลับมาถึงบ้าน หม่าหลันรีบนำแอร์เมสที่เย่เฉินมอบให้เธอไปจัดวางที่ห้องรับแขก
เธอจัดววางทั้งของขวัญและกล่องไปด้วย จากนั้นก็หยิบมือถือออกมา และถ่ายรูปจากมุมต่างๆไปหลายรูป
จากนั้น เธอก็เลือกรูปภาพที่ตัวเองพอใจออกมา 9 รูป และโพสต์โมเมนต์ลงในวีแชตทันที พร้อมกับระบุข้อความไว้ว่า "ลูกเขยคนดีของฉันไปทำงานที่เย่นจิงกลับมาแล้วซื้อแอร์เมสให้ฉันกองหนึ่งเลย! ฉันดีใจมากจริงๆ!"
ในโมเมนต์ มีการกดไลค์และคอมเมนต์พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที เมื่อเห็นคอมเมนต์ที่อิจฉาของผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง หม่าหลันก็กระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ!
และอดไม่ได้ที่จะภูมิใจ "มันเจ๋งมากเลย! ตอนนี้คุณแม่อาศัยอยู่ในวิลล่าหลังใหญ่ และสะพายแอร์เมส และเธอก็เป็นเหมือนดั่งหญิงชนชั้นสูงที่สมบูรณ์แบบคนหนึ่งแล้ว! รอให้ฟันหน้าสองซี่ของเธอนั้นทำเสร็จ พร้อมกับเข้าที่แล้ว คุณแม่ก็จะสามารถถือกระเป๋าแอร์เมส สวมผ้าพันคอแอร์เมส พร้อมกับใส่เข็มขัดแอร์เมสออกไปอวดได้แล้ว
ส่วนเซียวฉางควน ก็นั่งลงบนโซฟา และรีบนำชาที่เย่เฉินให้มา ชงไปกาหนึ่ง แล้วลองชิมดูว่ารสชาติต่างจากชาที่ซื้อจากสาวขายชาในวีแชตว่า แท้ที่จริงแล้วมันต่างกันยังไง
ทันทีที่เปิดซองของชาที่ถังซื่อไห่ให้มากลิ่นหอมของชาที่ซึมซาบเข้าไปในใจก็โชยเข้ามาที่จมูก!
ก็ทำให้จิตใจของเซียวฉางควนอึกเหิม!
เซียวฉางควนรีบใส่ใบชาที่เย่เฉินให้มาลงไปในกาน้ำชา และกาต้มน้ำไฟฟ้าบนโต๊ะชงชาในขณะนั้นก็เดือดแล้ว เขาจึงรีบเทน้ำเดือดลงในกาต้มน้ำชา จากนั้น กลิ่นหอมของใบชาก็ถูกขับออกมาโดยน้ำร้อน และหอมไปทั่วมั้งห้องรับแขก
เซียวฉางควนพูดด้วยความสะดุ้งตกใจว่า "นี่...รสชาติของใบชานี้ดีมากๆ เลย!"
เซียวชูหรันที่อยู่ห่างออกไปในระยะหนึ่งก็ได้กลิ่นหอมนี้แล้วเช่นกัน เธอตะโกนออกมาด้วยความตกใจว่า "เอ๊ะ กลิ่นก็ไม่เลวนะ! พ่อคะ ช่วยริมชาให้หนูถ้วยหนึ่งด้วยค่ะ!
หม่าหลันที่ไม่ชอบดื่มชามาแต่ไหนแต่ไรในขณะนี้ก็ได้กลิ่นหอมของชาแล้วเช่นกัน เธอพูดอย่างตื่นเต้นว่า ใบชานี้มีกลิ่นที่มีคุณภาพสูงมาก เซียวฉางควน รินชาให้ฉันถ้วยหนึ่งด้วย!”
เซียวฉางควนจึงหยิบถ้วยชาเล็กสี่ใบออกมา แล้วรินน้ำชาไปสี่ถ้วย จากนั้นก็ถือถ้วยชาของตัวเองขึ้นมา และจิบอย่างระมัดระวัง จากนั้นดวงตาของเขาก็เป็นประกาย เขาจึงตะโกนด้วยความตกใจออกมาว่า "ชาดี! ชาดีนี่นา! ในชีวิตนี้ฉันไม่เคยดื่มชาดีๆ แบบนี้มาก่อน!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...