โคบายา ชิอิจิโร่ตื่นเต้นอย่างอดใจไม่ได้ เมื่อได้ยินว่าเย่เฉินจะพาตัวเองกลับไปญี่ปุ่นในวันพรุ่งนี้ แต่หลังจากนั้น เขาก็รู้สึกประหม่าอีกครั้ง
เขามองไปที่เย่เฉิน และถามด้วยเสียงต่ำว่า “คุณเย่ ตอนนี้ผมกลับไปญี่ปุ่นแบบนี้ ผมจะโน้มน้าวใจคนได้อย่างไร? ทุกคนต่างคิดว่าผมเป็นคนที่ฆ่าพ่อของผม และพวกเขาทั้งหมดก็คิดว่าผมตายไปแล้ว หากผมกลับไปอย่างกะทันหันในเวลานี้ กลัวว่าจะสืบทอดบริษัทผลิตยาโคบายาอย่างราบรื่นได้ยาก........”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเหรอ?”
หลังจากพูดจบ เขาก็กวักมือเรียกหงห้าทันที “หงห้า จัดให้คนเตรียมกล้องวิดีโอ และถ่ายวิดีโอสารภาพให้โคบายา ชิจิโร่ ให้เขายอมรับเองว่า เขาเป็นคนวางยาพิษฆ่าพ่อของเขาเอง จากนั้นก็ประกาศเสนอเงินรางวัลใหญ่ซื้อหัวพี่ชายของเขา เพื่อจะได้บรรลุเป้าหมายในการผูกขาดบริษัทผลิตยาโคบายา”
เมื่อโคบายา ชิจิโร่ได้ยินคำพูดนี้ เขาก็รู้สึกเหมือนกับว่าฟ้าถล่มลงมาเลย ร้องไห้และพูดว่า “คุณเย่ คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้! คุณไม่ใช่บอกว่า ถ้าพี่ชายของผมประพฤติตัวไม่ดี ก็จะเปลี่ยนผมกลับไปหรือ? คุณจะให้ผมสารภาพในตอนนี้ แล้วต่อไปผมจะกลับไปได้อย่างไร?”
เย่เฉินพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณกลัวอะไรเหรอ เดี๋ยวพวกคุณพี่น้องทั้งสองก็บันทึกวิดีโอการสารภาพความผิดคนละท่อน ถ้าพี่ชายของคุณอยู่ในตำแหน่ง คุณก็เป็นคนรับผิดไป ถ้าคุณอยู่ในตำแหน่ง ก็ให้พี่ชายของคุณมารับผิดแทน นี่มันไม่ใช่เรื่องที่สมบูรณ์แบบเหรอ? ”
ทั้งในใจของโคบายา ชิจิโร่และโคบายา ชิอิจิโร่ต่างก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ในตอนนี้พวกเขาก็ได้ถูกเย่เฉินกำไว้อย่างจริงจังไปแล้ว?
อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้กันดีว่า ชีวิตและความเป็นตายในตอนนี้ของพวกเขาถูกกำอยู่ในมือของเย่เฉิน และหากต่อสู้กับเขาจริงๆ อาจมีแนวโน้มที่จะถูกฆ่าทิ้งก็ได้
ดังนั้นทั้งสองจึงทำได้เพียงพยักหน้าอย่างเชื่อฟังและทำตามคำสั่ง และคนที่หงห้าจัดมาก็พาพวกเขาไปที่ห้องว่างที่อยู่ข้างๆ เพื่อถ่ายวิดีโอ
เย่เฉินโทรหาพอลลูกชายของหานเหม่ยฉิงในเวลานี้ และถามเขาทันทีที่เขารับสายขึ้นมาว่า “พอล ในช่วงสองสามวันนี้คุณมีเวลาว่างหรือไม่?”
พอลรีบพูดว่า “คุณเย่ คุณมีอะไรจะให้ผมรับใช้เหรอครับ?”
ไม่ว่ายังไงตระกูลเย่ก็เป็นตระกูลที่มีมีธุรกิจขนาดใหญ่ ในเมืองจินหลิงก็มีเครื่องบินส่วนตัวหนึ่งลำสำหรับให้เฉินจื๋อข่ายใช้งานในกิจวัตรประจำวันโดยเฉพาะ ทันทีที่เฉินจื๋อข่ายได้ยินว่าเย่เฉินจะไปญี่ปุ่น เขาก็ได้จัดลูกเรือของเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวเพื่อยื่นขอเส้นทางและเวลาออกเดินทาง
ในเวลาเดียวกัน เขาก็พูดกับเย่เฉินว่า “คุณชาย ท่านไปญี่ปุ่นในครั้งนี้ และไม่คุ้นเคยกับสถานที่ หรือว่าให้ผมกับท่านไหม ผมมีมิตรภาพกับบริษัท และตระกูลในญี่ปุ่นหลายแห่ง ถ้าเกิดมีความต้องการอะไร ก็ยังจะสามารถช่วยให้คุณง่ายขึ้นได้อีกด้วย”
ตั้งแต่กลับมาจากการสังหารราชาบู๊ทั้งแปดบนภูเขาฉางไบ เฉินจื๋อข่ายก็ติดตามเย่เฉินอย่างสุดใจ และถือว่าเย่เฉินเป็นเจ้านายเพียงคนเดียวในหัวใจของเขา และเย่เฉินก็สามารถมองออกได้ว่า คนคนนี้สามารถเชื่อถือได้อย่างร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว และอยู่ภายใต้การควบคุมของตัวเองอย่างสมบูรณ์แล้ว ในเมื่อเขาอยากจะติดตาม ตัวเองมันก็ไม่ได้มีความคิดเห็นใดๆ
ดังนั้น เย่เฉินก็พูดกับเขาว่า “เอาแบบนี้ไหม คุณจัดเครื่องบินให้เรียบร้อย แล้วจัดผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถสักสองสามคน แล้วไปที่นั่นด้วยกัน”
ขณะที่พูดแบบนั้น เย่เฉินเหลือบมองไปที่หงห้า และถามเขาว่า “หงห้า ในช่วงสองสามวันนี้คุณมีเรื่องอะไรหรือไม่? ถ้าไม่มีเรื่องอะไร ก็ไปญี่ปุ่นกับผมสักหน่อย”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...