ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1549

เซียวชูหรันมุดเข้าไปในผ้าห่มของเย่เฉิน และกอดเอวของเขาเบาๆ

ในขณะนี้ เธอรู้สึกถึงความปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

หลังจากอยู่กับเย่เฉินมานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่กอดเย่เฉินแบบนี้ แม้ว่าเธอจะรู้สึกอุ่นใจ แต่ในหัวใจของเธอก็ยังมีความรู้สึกที่แน่นและหายใจไม่ออก

เย่เฉินที่คิดถึงเรื่องต่างๆ รู้สึกตกใจกับการกระทำของเซียวชูหรัน

เมื่อเขาหันหน้ากลับมา เซียวชูหรันก็ตกใจไปกับเขาเช่นกัน

ใบหน้าสวยงามของเซียวชูหรันเริ่มร้อนขึ้น และเขาก็พูดตะกุกตะกักว่า “สามี คุณ.......คุณยังไม่นอนเหรอ?”

เย่เฉินก็อธิบายด้วยท่าทางกระวนกระวายว่า “นอนแล้ว และก็ตื่นขึ้นมาแล้ว.......”

พูดจบ ก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “ภรรยา ทำไมคุณถึงเข้ามานอนในผ้าห่มของผมล่ะ? ”

เซียวชูหรันรู้สึกเขินอายมากและพูดว่า “อันนั้น......ฉัน.....ฉันแค่......ฉันคือ......”

เซียวชูหรันพูดตะกุกตะกักอยู่นาน ถึงทำใจ แล้วก็พูดว่า “ฉันก็ทำใจไม่ได้ที่คุณจะออกไปที่ห่างไกลอีกแล้ว ฉันเลยอยากจะนอนกอดคุณสักหน่อย ได้ไหม?”

เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกใจสั่นเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เขาเอื้อมมือไปจับเธอไว้ในอ้อมกอด และกระซิบเบาๆ ว่า “เจ้าเด็กโง่ สามีจะกลับมาในอีกไม่กี่วัน”

“อืม” เซียวชูหรันโน้มตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเย่เฉินเบาๆ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันพบว่า การที่ได้นอนกอดคุณแบบนี้ มันช่างมีความรู้สึกที่อุ่นใจจริงๆ”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “งั้นต่อไปนี้ผมก็จะสามารถเลื่อนระดับได้อีกหนึ่งระดับแล้วใช่ไหม? และต่อจากนี้ไปเราก็นอนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันดีไหม?”

เซียวชูหรันรู้สึกเขินอายทันที และพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “การอัปเกรดขึ้นอีกหนึ่งระดับก๋ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับตอนนี้ก็แค่สามารถอัพเกรดได้เพียงระดับเดียวเท่านั้นนะ.........”

ตามแผนการก่อนหน้านี้ของเย่เฉิน จะต้องถามเซียวชูหรันในเวลานี้ว่า ตัวเองจะสามารถเข้าถึงระดับเต็มได้เมื่อใด? จะสามารถมีลูกได้เมื่อใด? เพราะยังไงแม้แต่หม่าหลันก็ยังสนับสนุนให้ทั้งสองรีบมีลูกอย่างรวดเร็ว

แต่อย่างไรก็ตาม เพราะยังไงตัวเองก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงที่อ่อนประสบการณ์คนหนึ่ง สำหรับความสัมพันธ์ที่จะพังทะลุนั้น และเธอค่อนข้างที่จะลังเลและกังวลอยู่บ้าง

ถ้าเย่เฉินกระตือรือร้นมาก ตัวเองก็อาจจะทำใจ และปล่อยเขาทำไป

แต่ความสงบอย่างกะทันหันของเย่เฉิน กลับทำให้เธอคาดไม่ถึงเลยจริงๆ

เธออยากจะถามเย่เฉินมากเลยว่า ทำไมวันนี้ถึงทำตัวเฉยเมยเช่นนี้ หรือจะเป็นเพราะไม่ชอบตัวเองแล้วเหรอ?

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเธอก็รู้สึกว่า คำพูดแบบนี้ มันเป็นเรื่องยากที่ตัวเองจะเอ่ยปากพูดขึ้นมา ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงซ่อนมันไว้ในใจลึกๆ ของเธอเท่านั้น

ในไม่ช้า เย่เฉินที่อยู่ข้างๆ เธอก็ปล่อยเสียงหายใจที่สม่ำเสมอ เซียวชูหรันถอนหายใจอยู่ในหัวใจของตัวเอง และผล็อยหลับไปอย่างช้าๆ ด้วยความผิดหวังเล็กน้อย

........