ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1551

สนามบินจินหลิง

เครื่องบินที่เฉินจื๋อข่ายจัดเตรียมไว้ ได้มารออยู่ในโรงเก็บเครื่องบินมานานแล้ว

หงห้าพาโคบายา ชิอิจิโร่มาถึงแล้ว และกำลังรออยู่ในโรงเก็บเครื่องบินในเวลานี้

เว่ยเลี่ยงและพอลก็มาถึงก่อนเวลาเช่นกัน เพื่อรอการมาถึงของเย่เฉิน

เวลาเก้าโมงเช้า

ขบวนรถของเฉินจื๋อข่ายก็ขับเข้าไปที่โรงเก็บเครื่องบินทีละคัน

เฉินจื๋อข่ายลงจากรถทันที และเปิดประตูให้เย่เฉินเป็นการส่วนตัว

หลังจากที่เย่เฉินลงจากรถ ทุกคนต่างก็เดินเข้ามาทักทายเขา

เย่เฉินพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อเป็นกันตอบรับ และพูดกับผู้คนว่า “ทุกคนมาถึงที่นี่กันหมดหรือยัง? ถ้ามาพร้อมหมดแล้ว ก็ขึ้นเครื่องบินกันเถอะ”

เฉินจื๋อข่ายนับ และพูดกับเย่เฉินด้วยความเคารพว่า “คุณเย่ มาพร้อมกันหมดแล้ว”

“โอเค ออกเดินทางกันเถอะ!”

นอกจากเฉินจื๋อข่ายแล้ว คนที่ออกเดินทางไปกับเย่เฉินยังมี หงห้า เว่ยเลี่ยง พอล และโคบายา ชิอิจิโร่ แล้วยังมีอีกสิบสองคน เป็นผู้ที่อยู่ภายใต้ บัญชาของหงห้าและเฉินจื๋อข่าย

หลังจากพูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกครั้งว่า “อีกอย่าง น้องชายของคุณหายตัวไปแล้วในตอนนี้ และคุณเป็นทายาทคนเดียวของมรดกของพ่อคุณ หากสมาชิกในครอบครัวของคุณไม่เห็นด้วยกับคุณ งั้นก็ไล่พวกเขาทั้งหมดออกจากบริษัทผลิตยาโคบายา และปล่อยให้พวกเขาดูแลตัวเองไป!”

โคบายา ชิอิจิโร่พูดด้วยความไม่แน่ใจเล็กน้อยว่า “คุณเย่ บอกคุณตรงๆ เลย ในคณะกรรมการของบริษัทผลิตยาโคบายามีแต่เหล่ารุ่นลุงและผู้ใหญ่ในครอบครัวของผม แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีหุ้นส่วนที่แท้จริง แต่พวกเขาทั้งหมดมีหุ้นบางส่วน และรับเงินปันผลเป็นจำนวนมากจากบริษัทผลิตยาโคบายาในทุกปี และทุกคนต่างก็ดำรงตำแหน่งสำคัญอยู่ที่บริษัทผลิตยาโคบายา ถ้าคนกลุ่มนี้ต่อต้านผมแล้วก็ การจัดการมันก็คงไม่ง่ายเลยจริงๆ ........”

เย่เฉินพูดอย่างเฉยเมยวา “ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย เมื่อถึงเวลาผมจะให้พวกเขาสองทางเลือก อย่างแรก คือให้ความร่วมมืออย่างซื่อสัตย์ ตราบใดที่พวกเขาเชื่อฟัง เงินปันผลที่ควรให้กับพวกเขาก็จะยังคงแบ่งให้เหมือนเดิม แต่หากว่าพวกเขาไม่ชอบไม้อ่อนแต่ชอบไม้แข็ง งั้นก็มีเพียงทางเลือกที่สองแล้ว เมื่อถึงเวลานั้นก็จะไม่เหลือใคร ออกไปทั้งหมด และถึงจะไม่มีใครโลกก็ยังหมุนได้เหมือนเดิม ตำแหน่งสำคัญเหล่านี้สามารถสร้างชุดทีมผู้บริหารขึ้นมาใหม่ได้”

ในขณะที่พูด เย่เฉินก็ชี้ไปที่เว่ยเลี่ยง และพูดกับโคบายา ชิอิจิโร่ว่า “หากไม่ได้จริงๆ ผมก็จะแยกทีมผู้บริหารของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียนออกมาบางส่วน และรับช่วงต่อการจัดการของบริษัทผลิตยาโคบายา ถึงเวลานั้นคุณก็อยู่ในญี่ปุ่นและสนุกไปกับชีวิตที่มีความสุขไปก็พอแล้ว อย่างอื่นคุณไม่ต้องไปกังวลเลย”

โคบายา ชิอิจิโร่รู้ดีแก่ใจว่า หลังจากที่ตัวเองโอนหุ้นเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ให้กับเย่เฉินได้สำเร็จ บริษัทผลิตยาโคบายาก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวเองอีกแล้ว

สิ่งที่ตัวเองสามารถทำได้ก็คือ รับเงินปันผลที่เย่เฉินมอบให้อย่างเชื่อฟัง และใช้ชีวิตสุขสันต์ในแบบคนรวยทั่วไป