ปัจจุบัน 90% ของหุ้นบริษัทผลิตยาโคบายาทั้งหมดอยู่ภายใต้ชื่อของบริษัทผลิตยาเก้าเสวียน
เนื่องจากงานการผลิตชิ้นต่อไปของบริษัทผลิตยาโคบายา มีความสำคัญอย่างยิ่ง เย่เฉินจึงไม่สามารถออกจากโตเกียวได้ในขณะนี้ เขาอยากแน่ใจว่าสายการผลิตทั้งหมดของ บริษัทผลิตยาโคบายา ได้รับการแปลงเป็นยากระเพาะเก้าเสวี่ยนก่อน แล้วค่อยออกจากประเทศญี่ปุ่น
ดังนั้น สายการผลิตแรกที่ดำเนินการแปลงให้เสร็จสมบูรณ์คือสายการผลิตในโตเกียวของบริษัทผลิตยาโคบายา
เย่เฉินให้เว่ยเลี่ยงนับรายการวัสดุยาทั้งหมดของบริษัทผลิตยาโคบายา นับวัสดุยาทั้งหมดที่สามารถใช้ในการผลิตยากระเพาะเก้าเสวี่ยน แล้วคำนวณว่าต้องใช้วัสดุยาอื่น ๆ มากน้อยเพียงใดตามกำลังการผลิตของสายการผลิตในโตเกียว
หลังจากนับความต้องการแล้ว เขาก็ส่งรายการให้ฉินกาง ทันที และให้เขาเตรียมยาเหล่านี้โดยเร็วที่สุด จากนั้นจึงขนส่งไปยังโตเกียวโดยการขนส่งทางอากาศอย่างรวดเร็ว
ในเวลาเดียวกัน เว่ยเลี่ยงต้องนับวัสดุยาที่จำเป็นสำหรับสายการผลิตอื่น ๆ และค่อยๆส่งให้ฉินกาง เพื่อให้ฉินกางสามารถเตรียมไว้ และจากนั้นส่งวัสดุยาที่เตรียมไว้ไปยังฐานการผลิตอื่น
หลังจากทำทั้งหมดนี้แล้ว พรรคพวกของเย่เฉิน นำโดยโคบายา ชิอิจิโร่ได้มาถึงคฤหาสน์เรียบหรูของตระกูลโคบายา ในใจกลางกรุงโตเกียว
เดิมที เฉินจื๋อข่ายได้จัดโรงแรมให้กับเย่เฉิน แต่เนื่องจากคำเชิญที่ดีของโคบายา ชิอิจิโร่ เย่เฉินจึงตัดสินใจพักที่บ้านของโคบายา ชิอิจิโร่ชั่วคราว
คฤหาสน์ชั้นเรียบของโคบายา ชิอิจิโร่ เป็นชั้นบนสุดของอาคารสูง 80 ชั้น เฉพาะพื้นที่ก่อสร้างในร่มเท่านั้นที่มีเนื้อที่หลายพันตารางเมตร หรูหรามาก มีระเบียงดาดฟ้าทั้งหมดและลานจอดเฮลิคอปเตอร์ของตัวเอง สระว่ายน้ำลอยฟ้าแบบอินฟินิตี้ เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดแห่งความหรูหรา
หลังค่ำ เย่เฉินอาบน้ำและโทรหาเซียวชูหรัน ภรรยาของเขาเพื่อรายงานว่าเขาปลอดภัย จากนั้น เขาก็ยืนอยู่คนเดียวบนระเบียงขนาดใหญ่ที่ชั้นบนสุด มองดูทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่จอแจของโตเกียวด้วยความคิดฟุ้งซ่าน
บริษัทผลิตยาโคบายาเป็นส่วนสำคัญของการสะสมพลังงานของเขา
เย่เฉินไม่ใช่คนโลภ เหตุผลหลักที่เขารอไม่ได้ที่จะทำเงินมากขึ้นก็คือเขาหวังว่าจะปรับปรุงความแข็งแกร่งโดยรวมให้เร็วที่สุด
แค้นของพ่อแม่ยังไม่ได้ชำระ ก่อตั้งพันธมิตรต่อต้านตระกูลเย่ในเย่นจิง ที่นำโดยตระกูลซูในตอนนั้น ต้องชดใช้สำหรับการตายของพ่อแม่
แม้แต่ตระกูลเย่เองก็มีความรับผิดชอบที่แน่วแน่ในเรื่องนี้
เย่เฉินรู้ดีว่าถ้าเขาต้องการต่อสู้กับตระกูลใหญ่ในเย่นจิงทั้งหมด และทำให้พวกเขายอมจำนนต่อเขา อย่างแรกเลยก็คือการพัฒนาความแข็งแกร่งของเขา!
หากวันหนึ่งเขาสามารถกลับไปที่เย่นจิงในตอนที่แข็งแกร่ง งั้นตระกูลทัเงหมดในเย่นจิง ก็จะสั่นสะท้านตรงหน้าเขา!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...