กำลังคิดบ้าๆอยู่ โทรศัพท์ในกระเป๋าของเธอก็สั่น
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และพบว่าเป็นทานากะโคอิจิโทรมา เธอรีบเก็บความคิดของเธอ รับสายแล้วยิ้มพูดว่า:"ทานากะซัง ทำไมโทรมาดึกจัง?"
ทานากะโคอิจิถอนหายใจและพูดว่า:"คุณหนู วันนี้มีบางอย่างเกิดขึ้น ท่านประธานโกรธมาก เพิ่งทุบของโบราณที่บ้านไปเยอะมาก"
นานาโกะ อิโตะเริ่มประหม่า และรีบถามว่า:"ทานากะซัง เกิดอะไรขึ้น? พ่อเจอมีปัญหาอะไรเหรอ?"
ทานากะโคอิจิพูดว่า:"วันนี้ ประธานาธิบดีพาฉันไปที่บริษัทผลิตยาโคบายา โดยตั้งใจจะลงนามในข้อตกลงร่วมกับคณะกรรมการบริหารของบริษัทผลิตยาโคบายา หลังจากลงนามในข้อตกลงแล้ว ประธานาธิบดีและเจ้าหน้าที่การเงินได้ส่งเงินจำนวน 4.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเข้าบัญชี ของบริษัทผลิตยาโคบายา"
เมื่ออิโตะ นานาโกะ ได้ยินเรื่องนี้ ก็ถามด้วยความงุนงงว่า"พ่ออยากซื้อหุ้นในบริษัทผลิตยาโคบายามาตลอดไม่ใช่เหรอ? วันนี้ได้ตามที่ต้องการแล้วนี่ แล้วทำไมเขาถึงโกรธ?"
ทานากะโคอิจิพูดอย่างช่วยไม่ได้:"ก่อนที่ประธานาธิบดีให้เจ้าหน้าที่การเงินโอนเงินไป ไม่รู้ว่าอันที่จริงบริษัทผลิตยาโคบายาได้เปลี่ยนเจ้าของไปแล้ว......"
"เปลี่ยนเจ้าของเหรอ?"อิโตะ นานาโกะถามด้วยความประหลาดใจ:"เกิดอะไรขึ้น?ไหนบอกว่าโคบายา ชิจิโร่หายไปไม่ใช่เหรอ?เขากลับมาแล้วเหรอ?"
"ไม่ใช่……"ทานากะโคอิจิอธิบายว่า:"ไม่ใช่โคบายา ชิจิโร่ที่กลับมา แต่คือโคบายา ชิอิจิโร่ พี่ชายของโคบายา ชิจิโร่ ซึ่งถูกกล่าวขานว่าตายแล้ว จู่ๆก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมา!"
"ห๊ะ?"อิโตะ นานาโกะพูดด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย:"เกิดอะไรขึ้น ทำไมฉันถึงสับสนมากขึ้นเรื่อย ๆ? "
"เฮ้อ......"ทานากะโคอิจิถอนหายใจแล้วพูดว่า:"เรื่องนี้ไม่เท่าไหร่ ประเด็นคือโคบายา ชิอิจิโร่ ซึ่งเป็นทายาทเพียงคนเดียวของบริษัทผลิตยาโคบายา ได้โอนหุ้น 90% ของบริษัทผลิตยาโคบายา ให้กับบริษัทจีนซึ่งเป็นบริษัทเภสัชกรรม บริษัทยากระเพาะเก้าเสวี่ยน"
ทานากะโคอิจิถอนหายใจ:"ท่านประธานาธิบดีไม่ยอมถูกเอารัดเอาเปรียบแน่นอน เดิมทีเขาอยากต่อสู้กับอีกฝ่ายอย่างหมดท่า แต่ฉันพูดโนมน้าวเขาไว้ คนๆนั้น…... ฉันเกรงว่าท่านประธานจะรับไม่ไหว! เออใช่ จะว่าไปคนๆนี้ คุณหนูคุณก็รู้จัก….."
"ฉันก็รู้จัก?" อิโตะ นานาโกะถามด้วยความประหลาดใจ:"ใครเหรอ?"
ทานากะโคอิจิพูดว่า:"ก็คือโค้ชของฉินเอ้าเวี่ยน ที่ทำร้ายคุณยามาโมโตะ คาซึกิ ด้วยฝ่ามือเดียว!"
"อะไรนะ? เย่เฉินซัง!?"
ทันทีที่อิโตะ นานาโกะได้ยินเช่นนี้ เธออุทานออกมาด้วยความตื่นเต้นและโพล่งออกมาว่า:"เย่เฉินซัง มาญี่ปุ่นเหรอ?!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...