ตระกูลซู แยกตัวออกมาจากฮุยโจว แต่กลับเป็นตระกูลใหญ่ในเย่นจิงมานานเป็นเวลาร้อยปี
ในช่วงราชวงศ์ชิง เมื่อกบฏไท่ผิงเทียนกั๋วแผ่ขยายไปทั่วประเทศ ตระกูลซูได้ติดตามพ่อค้าหมวกแดงหูเสว่ย้าน เสี่ยงชีวิตเพื่อขนส่งอาวุธและธัญพืชให้กับกองทัพของราชวงศ์ชิง และได้รับการชื่นชมจากรัฐบาลชิง
หลังจากนั้น ตระกูลซูที่มั่งคั่งแล้วก็ได้พาธุรกิจของตระกูลที่เข้มแข็ง ย้ายจากบ้านเกิดในฮุยโจวมาที่เย่นจิง ตั้งแต่นั้นมา ตระกูลก็อยู่ในสายธุรกิจการค้ามาหลายชั่วอายุคน ความแข็งแกร่งพุ่งขึ้นไปอยู่แถวหน้าของประเทศมาโดยตลอด
เมื่อไม่กี่ทศวรรษก่อน ตระกูลซูแข่งขันกับตระกูลเย่ แต่เดิมภายใต้การลอบโจมตีจากบิดาของเย่เฉิน เย่ฉางอิง พวกเขาเริ่มอ่อนแรงขึ้นมาบ้างแล้ว แต่เมื่อเย่ฉางอิงเสียชีวิตไปตั้งแต่อายุยังน้อย ตระกูลซูก็รีบเหยียบตระกูลเย่ลงทันทีและก้าวขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ
คุณท่านใหญ่ตระกูลซู มีชื่อว่าซูเฉิงเฟิง ชื่อนี้มาจากบทความที่มีชื่อเสียงของซูซื่อเรื่อง ถีซีหลินปี้
ดังคำกล่าวที่ว่า
กวาดตามองเห็นเทือกเขาหลูซาน ด้านข้างเห็นขุนเขาสูงต่ำใกล้ไกลล้วนแตกต่าง
ไม่รู้จักหน้าตาที่แท้จริงของหลูซาน เพียงเพราะตัวเองก็อยู่ในขุนเขา (หลูซาน) นี้
ซูเฉิงเฟิง ชื่อนี้ถูกตั้งขึ้นมาตามนี้
ปีนี้ซูเฉิงเฟิงอายุ 76 ปี แม้ว่าเขาจะยังไม่นับว่าแก่มากนัก แต่ก็ไม่ได้อยู่ในวัยเจริญพันธุ์อีกต่อไป
ตามหลักแล้ว ทั้งชีวิตของเขา ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมากแล้ว แต่ว่าเขาก็ยังคงไม่พอใจ
เขาหวังว่าก่อนที่ตนจะเกษียณ ตนจะสามารถวางรากฐานที่ไม่มีใครเทียบได้ให้กับตระกูลซู อย่างน้อยที่สุด เขาต้องการที่จะทำให้ "1 มากกว่า 2 + 3" อันเป็นความปรารถนาอันยาวนานของตนเป็นจริง
นับตั้งแต่สมัยโบราณ ไม่มีใครในวงการธุรกิจสามารถมีอำนาจครอบงำได้อย่างแท้จริง
ความหมายที่แท้จริงของสิ่งที่เรียกว่า "1 มากกว่า 2 + 3" ก็คือ ความแข็งแกร่งของตระกูลอันดับที่หนึ่งนั้นรวมแล้วจะต้องมากกว่าผลรวมความแข็งแกร่งของตระกูลอันดับสองและตระกูลอันดับสาม
หากให้ลงรายละเอียด ก็เทียบเท่าได้ว่าความแข็งแกร่งของตระกูลซูจะต้องมีมากกว่าตระกูลเย่และตระกูลกู้รวมกัน
ผู้ที่ถูกเรียกว่าเจ้าห้า ก็คือลูกชายคนที่ห้าของคุณท่านใหญ่ซู ซูโสว่ซิ่น
ตระกูลซูรุ่นนี้ มีลูกชายห้าคนและลูกสาวสองคน
บุตรทั้งเจ็ดคน ตรงกลางของชื่อล้วนมีคำว่า โสว่ อยู่ ในขณะที่เจ็ดคำสุดท้ายนั้นเรียงจากมากไปหาน้อย ได้แก่เต้า เต๋อ เหริน อี้ หลี่ จื้อ ซิ่น อันแปลว่าคุณธรรม ศีลธรรม ความรักต่อมนุษย์ ความเที่ยงธรรม พิธีกรรม ความรู้และความเชื่อใจ
และคำทั้งเจ็ดนี้เป็นคุณธรรมเจ็ดระดับที่เล่าจื๊อได้กล่าวไว้ใน "คัมภีร์ลัทธิเต๋า"
ซูโสว่ซิ่นเป็นลูกชายคนที่ห้าของคุณท่านใหญ่ซู และเป็นลูกคนสุดท้องในเจ็ดคน
ชายหนุ่มที่เพิ่งเอ่ยพูดขึ้นเมื่อครู่ก็คือลูกชายคนเล็กของซูโสว่ซิ่น ซูจือหยวน
ซูจือหยวนปีนี้มีอายุเพียง 18 ปี แต่ถือเป็นอัจฉริยะด้านวิชาการ ปีที่แล้วเขาสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดด้วยความสามารถของตัวเอง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...