ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1615

ภายใต้การวางแผนจัดการบริหารของเว่ยเลี่ยง สายการผลิตของบริษัทผลิตยาโคบายา ได้ผลิตผลิตภัณฑ์ยากระเพาะเก้าเสวียนสำเร็จรูปออกมา

เย่เฉินมาถึงที่ฐานที่ผลิตของโตเกียวในเขตชานเมืองของโตเกียว ทำการตรวจสอบคุณภาพเป็นด้วยตัวเอง หลังจากที่แน่ใจยากระเพาะเก้าเสวียนที่ผลิตใหม่ ไม่ได้แตกต่างกับอะไรกับที่ผลิตในจินหลิง ก็สั่งการเว่ยเลี่ยง: “เว่ยเลี่ยง นายต้องมั่นใจรักษาความเร็วของสายการผลิตในโตเกียวตอนนี้ ทำงานล่วงเวลาและผลิตล่วงเวลา คนหยุดเครื่องจักรไม่หยุด ต้องผลิตผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปจำนวนมากออกมาอย่างรวดเร็วในปริมาณที่มาก”

“ได้ครับอาจารย์เย่!”เว่ยเลี่ยงพยักหน้าทันที และถามว่า: “ใช่แล้วอาจารย์เย่ งั้นยากระเพาะเก้าเสวียนของพวกเรา จะออกสู่ตลาดในญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่?”

เย่เฉินพูดว่า: “ไม่รีบร้อนออกสู่ตลาดอย่างเป็นทางการ พวกเรายังจะต้องแก้จุดบกพร่องสายการผลิตในโยโกฮามากับนาโงยะและโอซาก้าออกมา ต่อจากนั้นสะสมผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปจำนวนหนึ่ง ในเวลาเดียวกันยังต้องเตรียมโฆษณาในประเทศญี่ปุ่นด้วย ให้ทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่น ถึงขนาดผู้บริโภคทั่วทั้งเอเชียก็รู้ว่ายากระเพาะเสี่ยวหลินได้รับการอัปเกรดอย่างสมบูรณ์แล้ว เปลี่ยนชื่อเป็นยากระเพาะเก้าเสวียนและใบสั่งยาก็ได้รับการปรับปรุง มีผลอย่างน้อยสิบเท่าของก่อนหน้านี้ รอหลังจากที่แคมเปญเสร็จสิ้นค่อยเริ่มขาย”

เว่ยเลี่ยงรีบพูดว่า: “ได้ครับอาจารย์เย่ รอหลังจากที่สะสางสายการผลิตเสร็จ ผมก็จะเริ่มโปรโมตสิ่งต่างๆในทันที”

เย่เฉินตอบอือคำหนึ่ง และพูดว่า: “ในเมื่อทางนี้ทดลองผลิตประสบความสำเร็จแล้ว งั้นพรุ่งนี้พวกเราก็มุ่งหน้าไปที่โยโกฮามาได้แล้ว”

เว่ยเลี่ยงหยักหน้า พูดว่า: “อาจารย์เย่ ผมจะปล่อยให้วิศวกรรับหน้าที่ดูแลอยู่ที่นี่หนึ่งคน พรุ่งนี้พวกเราออกเดินทางแต่เช้าตรู่!”

เย่เฉินหันไปพูดกับโคบายา ชิอิจิโร่ว่า: “ให้โอกาสนายกลับมา นายก็ต้องดูแลมันให้ดี ต่อไปชีวิตของนายจะมีเรื่องให้กังวลใจหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่ว่านายทำตัวยังไงในประเทศญี่ปุ่น สายการผลิตเหล่านี้ ต้องจัดการดูแลดีๆให้ฉันด้วย ไม่อย่างนั้น ฉันก็จะหยุดการจ่ายเงินปันผลของนาย ให้นายอดตาย”

ตอนนี้ โคบายา ชิอิจิโร่ได้มอบหุ้นเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของบริษัทผลิตยาโคบายาให้กับเย่เฉิน สิบเปอร์เซ็นต์ที่เหลือของเขาไม่มีบทบาทสำคัญในบริษัทผลิตยาโคบายา

เย่เฉินในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ มีอำนาจในการตัดสินใจทุกอย่างในบริษัท

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ถ้าหากบริษัทผลิตยาโคบายาทำเงินได้หนึ่งหมื่นล้าน เย่เฉินต้องการถอนผลกำไรทั้งหมดของบริษัทผลิตยาโคบายาและโอนส่งไปที่บริษัทผลิตยาเก้าเสวียน โคบายา ชิอิจิโร่ก็ทำอะไรไม่ได้

ถึงเวลานั้น ผลกำไรทั้งหมดจะถูกถอนไป ก็ย่อมไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้เขาได้แม้แต่แดงเดียว ถึงเวลานั้นเขาก็ทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง

เฉินจื๋อข่ายรีบถามว่า: “นายน้อย คุณเป็นอะไรไปครับ?”

เย่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย และพูดอย่างไม่แยแสในทันทีว่า: “ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ”

หลังจากที่พูดจบ ก็มุดเข้าไปในรถ

ต่อจากนั้น ขบวนรถออกจากที่โรงงานอย่างเรียบร้อย

ในเวลานี้ ชั้นบนของอาคารตรงข้ามของบริษัทผลิตยาโคบายา มีชายชุดนินจาสีดำสี่คนนอนหงายเข้าแถวกัน