ในเวลาเดียวกัน เครื่องร่มร่อนไร้เสียงอันดำมืด กำลังบินอย่างรวดเร็วที่ระดับความสูงสองร้อยเมตร
เครื่องร่มร่อนไร้เสียงแบบนี้ ใช้แบตเตอรี่ลิเทียมในการขับเคลื่อนเครื่องยนต์ไฟฟ้า ดังนั้นจึงไม่มีเสียงรบกวนเมื่อเครื่องยนต์เชื้อเพลิงทำงาน
ที่สำคัญ ใบพัดลมของเครื่องร่มร่อนได้รับการออกแบบมาเป็นอย่างดี และเสียงอากาศในระหว่างการทำงานที่ความเร็วสูงก็มีขนาดเล็กมากเช่นกัน
การใช้อุปกรณ์มาชดเชยความไม่พอของความแข็งแกร่ง นี่ก็เป็นทิศทางการพัฒนาที่เสมอต้นเสมอปลายของนินจาในประเทศญี่ปุ่น
ในช่วงแรกๆนินจาในประเทศญี่ปุ่น ไม่เพียงแต่ต้องฝึกฝนวิชานินจาอย่างหนักเท่านั้น แต่ยังต้องมีความเชี่ยวชาญด้านเคมีด้วย เพราะจำเป็นต้องประสมอุปกรณ์แปลกยากออกมาหลากหลาย
ในโทรทัศน์ นินจาโบราณได้ทิ้งลูกบอลลงบนพื้น ก็สามารถที่จุดควันขึ้นมาในทันที หลังจากที่ควันหายไป คนก็หายไป อันที่จริงนี่ไม่ใช่ฉากสมมติ แต่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์
ลูกบอลทรงกลมที่นินจาโบราณใช้นั้น อันที่ริงก็ใช้ระเบิดควันกับระเบิดแสงเป็นส่วนผสมของการผลิตด้วยวิธีการดั้งเดิมของคนท้องถิ่น
เมื่อระเบิด แสงสว่างที่เกิดขึ้นในทันทีจะทำให้การมองเห็นของคู่ต่อสู้สูญเสียไปชั่วคราว และควันก็เป็นที่กำบังที่ดีเยี่ยมสำหรับการล่าถอย ดังนั้นรออีกฝ่ายมองเห็นตอนที่ควันจางลง นินจาก็หนีหายไปนานแล้ว
อันที่จริง ก็ไม่จำเป็นต้องหนีหายไปจริงๆ
นินจาก็เหมือนกับกิ้งก่า ชำนาญในการซ่อนตำแหน่งของตัวเอง ปรับไปตามสภาพแวดล้อมได้ดีเป็นอย่างมาก
เมื่อตอนที่เป้าหมายรู้สึกว่าพวกเขาอาจจะหนีไปแล้ว บางทีพวกเขาก็อาจซ่อนตัวอยู่บนคานบ้าน หรือซ่อนตัวอยู่ที่ข้างหลังของเป้าหมาย หรือว่าซ่อนตัวอยู่ในน้ำและใช้ไม้ไผ่เล็กที่มักจะใช้เป่าลูกดอกมารักษาการหายใจ
นินจาของในสมัยใหม่ รวมความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเข้ากับวิชานินจา ก็ทำให้ศักยภาพของนินจาซ่อนตัวได้ดี
ตัวอย่างเช่นวัสดุสีดำพิเศษบนตัวของพวกเขา เช่นเครื่องร่มร่อนนี้ ก็เป็นวิธีการสมัยใหม่ของพวกเขา
ดังนั้น เขาก็อยากจะประลองฝีตัวต่อตัวกับนินจาของประเทศญี่ปุ่น ดูว่านินจาของประเทศญี่ปุ่นที่โอ้อวดมานับพันปี มีระดับแค่ไหนกันแน่
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจ ไม่เปลี่ยนแปลงแผนการใดๆต่อไปของตัวเอง แต่ระวังการเคลื่อนไหวของนินจาสี่คนนี้ตลอดเวลา ดูว่าพวกเขาต้องการทำอะไรกันแน่
ยี่สิบนาทีต่อมา
ขบวนรถจอดนิ่งที่ชั้นล่างในอาคารบ้านของโคบายา ชิอิจิโร่
เย่เฉินเข้าไปในอาคารพร้อมกับทุกคนและมาถึงชั้นบนสุด
ในเวลานี้ นินจาสองคนโดยสารเครื่องร่มร่อนที่ขับเคลื่อน กำลังลอยอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนืออาคาร และอีกสองคน ก็ขับรถมาถึงชั้นล่าง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...