ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1619
ในเวลานี้
โรงแรมบุรีในโตเกียว
นี่เป็นหนึ่งในโรงแรมที่หรูหราที่สุดในโตเกียว
ซูจือหยูและซูจือเฟย ในเวลานี้ก็พักอยู่ในโรงแรมแห่งนี้
ทั้งสองคนพักอาศัยอยู่ในห้องที่ดีที่สุดในโรงแรมแห่งนี้ ห้องพักอยู่ติดกัน ทุกห้องของที่นี่ก็มีหน้าต่างบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดานสามด้าน สามารถมองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของโตเกียวได้อย่างชัดเจน เรียกได้ว่าสวยมากจนเป็นที่ยอมรับ
ในเวลานี้ซูจือหยูเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ผมบ๊อบสั้นเปียก ดังนั้นจึงหวีผมทั้งหมดของเธอไว้ที่ด้านหลังศีรษะ ยากที่จะจินตนาการได้ก็คือ หญิงสาวคนหนึ่ง ไว้ทรงผมหวีเสยแบบนี้ ก็สวยจนไร้ที่เปรียบ ถึงขนาดยังมาพร้อมกับความหล่อเป็นพิเศษเล็กน้อย
หลังจากที่ซูจือหยูอาบเสร็จ เช็ดร่างกายของตัวเองให้แห้ง ใส่ชุดนอนผ้าไหมที่นำมาจากในประเทศและถือแก้วไวน์มาหนึ่งแก้ว เดินไปที่ตรงหน้าบานหน้าต่างบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดาน
เธอค่อยๆเอนกายลงบนเก้าอี้เอนกายตรงหน้าบานหน้าต่างบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดาน และมองดูทิวทัศน์กลางคืนนอกหน้าต่าง ตกอยู่ในห้วงความคิด
ในหัวของเธอ อดไม่ได้ที่จะปรากฏรูปลักษณ์ของเย่เฉินอีก
เมื่อนึกถึงท่าทางที่เย่อหยิ่งและจองหองของผู้ชายคนนั้น ในใจของซูจือหยูก็ยังโกรธแค้น
แต่ทว่า เมื่อนึกถึงทุกอย่างที่ผู้ชายนั้นทำ ก็เพื่อปกป้องเด็กผู้หญิงจีนที่บริสุทธิ์คนหนึ่ง ในใจของซูจือหยู ก็รู้สึกชื่นชมต่อเขาเล็กน้อยโดยที่ไม่รู้ตัว
ในต่างประเทศ คนส่วนใหญ่เป็นก็จะอ่อนน้อมถ่อมตนและอดทนซ่อนเร้น ต่างก็หวังว่าจะหลีกเลี่ยงปัญหาให้มากที่สุด
ต้องรู้ว่า ประเทศญี่ปุ่นยังเป็นสังคมสูงอายุอยู่มาก ตัดคนชรากับตัดเด็กเล็กไปและตัดเกษตรกรที่ไม่ค่อยออนไลน์ในชนบทของญี่ปุ่นไปอีก จำนวนวิดีโอนี้น่ากลัวมากอยู่แล้ว
ที่สำคัญนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
ใครจะรู้ว่าจำนวนการดูของพรุ่งนี้จะมากเท่าไหร่?
ซูจือเฟยก็ส่งข้อความวีแชทมา และบอกเธอว่า: “จือหยู พ่อจะประชุมสาย ตอนนี้เธอสะดวกมั้ย?”
ซูจือหยูตอบอือคำหนึ่ง และพูดว่า: “รอฉันหนึ่งนาที”
หลังจากที่พูดจบ เธอก็ลุกขึ้น หาผ้าคลุมไหล่ผ้าไหมมาผืนหนึ่ง แล้วพาดไหล่ขาวนุ่มละมุมสวยเซ็กซี่ของตัวเอง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...