คืนนี้ พวกเขาสี่คนแบ่งการทำงานเป็นสองกะ ทุกๆสี่ชั่วโมงจะเปลี่ยนคนไปเฝ้าจับตาดูสถานการณ์ เพื่อให้พวกเข้าทั้งสี่คนได้มีเวลาพักผ่อนอย่างเพียงพอ
พวกเขาคิดว่าตัวเองทำทุกอย่างได้สมบูรณ์แบบและไม่มีใครรู้ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าการกระทำทุกอย่างของพวกเขาอยู่ภายใต้การควบคุมของเย่เฉินตลอด
เหตุผลที่เย่เฉินไม่เปิดโปงพวกเขา เพราะเขาต้องการใช้แผนซ้อนแผน ในเวลาเดียวกันก็ไม่อยากให้ศัตรูรู้ตัวก่อน
เขาไม่อยากลงมือกับนินจาเหล่านี้ที่โตเกียว เหตุผลหลักเพราะเขายังต้องเดินทางไปหลายเมือง ตอนนี้ถ้าเขาฆ่านินจาของตระกูลทากาฮาชิพวกนี้ทั้งหมด ตระกูลทากาฮาชิคงจะส่งคนตามไปประกบเขาตลอดเวลา มันจะทำให้เขาไม่ค่อยสะดวกและมีปัญหามากมายตามมาทีหลัง
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ให้นินจาสี่คนนี้คอยจับตาดูตัวเองจะดีกว่า แล้วหาโอกาสจัดการพวกเขาทีละคน
ตอนเช้าแปดโมง
เย่เฉินลุกขึ้นจากเตียงและอาบน้ำแต่งตัว หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ ขบวนรถยนต์ของเฉินจื๋อข่ายก็เตรียมพร้อมอยู่ชั้นล่าง
งานของพอลเสร็จสิ้นไปแล้ว ดังนั้นเย่เฉินจึงตัดสินใจให้เขากลับไปที่จินหลิง เพื่อไม่ให้งานอื่นๆที่เขาต้องกลับไปทำที่สำนักงานกฎหมายต้องล่าช้า
หลังจากขบวนรถยนต์ไปส่งพอลแล้ว รถยนต์ก็พาเย่เฉิน หงห้า เว่ยเลี่ยงกับเฉินจื๋อข่ายและโคบายาชิอิจิโร่เดินทางออกจากโตเกียวมุ่งหน้าไปที่โยโกฮามา
ฟูจิบายาชิมาสะกับศิษย์น้องของเขาแบ่งกันนั่งรถตู้สองคันและสะกดรอยตามอยู่ เดิมทีพวกเขาคิดว่าเย่เฉินแค่มาส่งพอลที่สนามบินเฉยๆ แต่กลับคิดไม่ถึงจริงๆ ขบวนรถยนต์ไม่ได้เดินทางกลับไปที่ตัวเมืองโตเกียว แต่มุ่งหน้าตรงไปที่โยโกฮามา
ดังนั้นเขาจึงรีบโทรศัพท์ไปหาทากาฮาชิมาจิทันที รายงานเรื่องที่เย่เฉินเดินทางออกจากโตเกียว
ทากาฮาชิมาจิกำชับให้เขาสะกดรอยตามเย่เฉินต่อไป แต่อย่าพึ่งลงมือ
ในเวลาเดียวกัน ซูจือเฟยกับซูจือหยูก็มาพบทากาฮาชิมาจิอย่างเป็นทางการ
ทากาฮาชิมาจิไม่คาดฝันว่าตัวเองจะได้รับความสำคัญขนาดนี้ และเขาก็พูด:"คุณซู ขอบคุณมากๆ ถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือจริงๆ เมื่อถึงเวลานั้นฉันจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากคุณทันที!"
หลังจากพูดจบ ทากาฮาชิมาจิก็ถอนหายใจและพูด:"ตระกูลซูมีความจริงใจต่อพันธมิตร ทำให้ฉันนับถือตระกูลซูจริงๆ ในเวลาเดียวกันฉันก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าตระกูลของฉันจะมีโอกาสได้เป็นพันธมิตรกับตระกูลซู ตระกูลทากาฮาชิจะทำทุกอย่างจนสุดความสามารถ และจะไม่ทำให้ตระกูลซูต้องผิดหวัง!"
ซูจือเฟยพยักหน้าเบาๆและพูดด้วยรอยยิ้ม:"ดีมาก! ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเรามาคุยรายละเอียดความร่วมมือกันเถอะ"
ในเวลานี้ จู่ๆทากาฮาชิมาจิก็พูดด้วยสีหน้าเย็นชา:"คุณชายซู คุณหนูซู ก่อนที่จะเริ่มคุยกัน ฉันอยากจะเพิ่มเงื่อนไขข้อหนึ่ง สำหรับการร่วมมือและเป็นพันธมิตรของพวกเรา!"
ซูจือหยูขมวดคิ้ว:"คุณทากาฮาชิ เพิ่มเงื่อนไขตอนนี้ มันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่?"
ทากาฮาชิมาจิพูดอย่างจริงใจ"คุณหนูซู เงื่อนไขของผมไม่ได้กระทบผลประโยชน์ของตระกูลซู แต่ฉันอยากขอร้องให้ตระกูลซูรับปากเงื่อนไขของฉัน หลังจากพวกเราสองตระกูลร่วมมือกัน ช่วยพวกเรากำจัดตระกูลอิโตะ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...