ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1636
"ตระกูลทากาฮาชิ?!"ทั้งสองคนตกใจมากๆ
เฉินจื๋อข่ายเอ่ยปากพูดทันที:"คุณชาย! ตระกูลทากาฮาชิคิดจะทำร้ายคุณใช่ไหม?!"
เย่เฉินพยักหน้า:"พวกเขาสะกดรอยตามฉัน และหาโอกาสที่เหมาะสมเพื่อกำจัดฉัน"
เฉินจื๋อข่ายกัดฟันตัวเองและด่า:"ตระกูลทากาฮาชิเป็นตระกูลที่มีความสามารถและแข็งแกร่งพอๆกับตระกูลกู้ของเย่นจิง พวกเขาใจกล้ามากๆที่กล้าทำเรื่องแบบนี้!"
เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม:"พวกเขาอยู่ที่โตเกียวก็ถือว่าเป็นตระกูลที่แข็งแกร่งเหมือนกัน"
เมื่อพูดจบ เย่เฉินก็ถามเขา:"หารถแช่แข็งได้ไหม?"
"หาได้แล้ว"เฉินจื๋อข่ายพูด:"พวกเราไปที่ตลาดขายอาหารทะเลและซื้อรถแช่แข็งอาหารทะเลมาในราคาสูง สินค้าแช่แข็งบนรถยังไม่ได้ขนย้ายลงมาเลย พวกเราก็รีบขับรถแช่แข็งมาทันที"
เย่เฉินถาม:"จากคำพูดของคุณ ห้องแช่เย็นบนรถยังมีอุณหภูมิที่เย็นอยู่ใช่ไหม?"
เฉินจื๋อข่ายพยักหน้า:"ห้องแช่เย็นตอนนี้มีอุณหภูมิติดลบยี่สิบองศา ปลาที่แช่แข็งอยู่ด้านในแข็งมากๆ สามารถเอามาตีคนให้ตายได้"
เย่เฉินพูดด้วยความพึงพอใจ:"โอเค คุณกับหงห้ายกผู้ชายคนนี้เอาไปไว้ในห้องแช่เย็น"
เฉินจื๋อข่ายรีบถามทันที:"คุณชาย แล้วตระกูลทากาฮาชิจะทำยังไง? พวกเราจะเอาคืนพวกเขายังไง?"
เย่เฉินยิ้มเบาๆ:"ตระกูลทากาฮาชิส่งนินจาทั้งหมดมาสี่คน ตอนนี้ตายไปแล้วคนหนึ่ง ยังเหลืออีกสามคน รอให้นินจาสี่คนนี้ตายและอยู่ในห้องแช่แข็งทั้งหมด ก็ส่งไปคือให้กับทากาฮาชิมาจิ มันเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ที่ฉันส่งไปให้เขา!"
ห้องแช่แข็งมีฟังก์ชั่นแช่แข็งอย่างรวดเร็ว ถ้าเปิดฟังก์ชั่นนี้ทั้งหมด ภายในเวลาสิบกว่านาทีก็จะสามารถแช่ศพของฟูจิบายาชิโอตะให้แข็งตัวได้
"ไม่ต้อง"เย่เฉินพูดเบาๆ:"ฉันเก็บกวาดเสร็จก็จะกลับไปเอง คนพวกนั้นจะได้ไม่เกิดความสงสัย"
เมื่อเป็นดังนั้น เฉินจื๋อข่ายก็พยักหน้าและพูด:"คุณชาย ถ้าเป็นเช่นนี้ ฉันกับหงห้าจะกลับไปก่อน"
หลังจากที่เฉินจื๋อข่ายกับหงห้าจากไป เย่เฉินก็เก็บกวาดร่องรอยต่างๆในสวนสาธารณะ
มีดคุไนหกเล่มของฟูจิบายาชิโอตะถูกเขาหาจนเจอ เขาไม่ได้ทิ้งมีดคุไนหกเล่มนี้ แต่เก็บมันกลับเข้าไปในกระเป๋าหนังวัว และเก็บไว้ข้างๆตัวเอง
หลังจากนั้น เขาก็เก็บกวางคราบเลือดต่างๆบนพื้น โดยไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย
เมื่อทำทุกอย่างจนเสร็จ เขาก็เดินกลับโรงแรมอย่างช้าๆด้วยตัวคนเดียว
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...