ในเวลาเดียวกัน ที่โตเกียวในประเทศญี่ปุ่น
ทากาฮาชิมาจิพึ่งจะยุติการเจรจาความร่วมมือกับซูจือเฟยและซูจือหยูที่ใช้เวลาทั้งวัน
การเจรจาระหว่างสองฝ่ายได้พูดคุยเรื่องความร่วมมือกันอย่างละเอียด และทั้งสองฝ่ายต่างก็พึงพอใจ
สาเหตุหลักเพราะซูจือเฟยกับซูจือหยูรู้สึกว่าทากาฮาชิมาจิเป็นคนที่ฉลาด และพวกเขาไม่ต้องโน้มน้าวให้ทากาฮาชิมาจิไปกำจัดตระกูลอิโตะ เพราะเขาก็ต้องการทำแบบนี้อยู่แล้ว
อีกสาเหตุหนึ่งคือ เพราะทากาฮาชิมาจิอยากจะให้มีการร่วมมือโดยเร็ว ในสัญญาความร่วมมือครั้งนี้ เขาตั้งใจแบ่งกำไรหลายเปอร์เซ็นต์ให้พวกเรา
เดิมทีซูจือเฟยหวังว่าการตกลงความร่วมมือครั้งนี้จะแบ่งผลกำไรที่70% กับ30% ไม่ว่าจะร่วมมือกับตระกูลทากาฮาชิหรือร่วมมือกับตระกูลอิโตะ พวกเราก็จะแบ่งผลกำไรให้พวกเขาแค่30%
แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ ทากาฮาชิมาจิลดส่วนแบ่งผลกำไรของตัวเองลงมาอยู่ที่25%!
แม้แต่ซูจือหยูก็รู้สึกว่า ตระกูลที่จะมาร่วมมือกับพวกเราในครั้งนี้ สามารถสรุปได้ในการเจรจาครั้งนี้เลย นั่นก็คือตระกูลทากาฮาชิ สำหรับตระกูลอิโตะ พวกเราไม่จำเป็นต้องไปเจรจาแล้ว
แต่ด้วยชื่อเสียงทางธุรกิจ พี่น้องสองคนนี้ตัดสินใจว่า ลองไปคุยกับคนของตระกูลอิโตะก่อน แล้วค่อยตัดสินใจทีหลัง
ก่อนที่พวกเราจะมา พวกเราก็ได้นัดคนของตระกูลอิโตะไว้แล้ว และพวกเราก็ไม่ควรตัดพวกเขาออกทั้งๆที่ยังไม่ได้เจอหน้ากัน
ดังนั้นพวกเราควรไปเจอพวกเขา ถึงแม้ว่าพวกเราไม่คิดจะร่วมมือกับพวกเขา และพวกเราก็ไม่ควรทำให้คนอื่นมาว่าตระกูลซูไม่ยุติธรรม
การทำธุรกิจก็จะเป็นแบบนี้
ถึงแม้พวกเราจะแอบลับมีดให้คมๆ และเตรียมจะไปกรีดเลือดกินเนื้อของอีกฝ่าย แต่ก็ยังต้องไปพบเจอพวกเขาอย่างสุภาพ และให้ความสนิทสนมกับพวกเขาเหมือนเป็นพี่น้อง ถึงแม้จะเป็นการเสแสร้งก็ตาม
เมื่อถึงตอนนั้น ตระกูลทากาฮาชิก็จะกลายเป็นตระกูลชั้นแนวหน้าของญี่ปุ่นอย่างแน่นอน!
ในขณะที่เขารู้สึกตื่นเต้นเพราะเรื่องนี้ จู่ๆฟูจิบายาชิมาสะก็โทรมาหาเขา
เมื่อเห็นฟูจิบายาชิมาสะโทรมา ทากาฮาชิมาจิก็นึกถึงชายชาวจีนที่หักแขนทั้งสองข้างของลูกชายตัวเองที่บนถนนทันที!
หลายปีมานี้ เหตุการณ์นี้เป็นความอัปยศที่สุดของตระกูลทากาฮาชิที่ไม่เคยเคยเกิดขึ้นมาก่อน! ทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องนี้ ทำให้ทากาฮาชิมาจิโกรธมากๆ!
ดังนั้น เขารีบรับสายโทรศัพท์และถามอย่างเย็นชา:"คุณฟูจิบายาชิ เรื่องนั้นจัดการไปถึงไหนแล้ว? ไอ้สารเลวนั้นตอนนี้อยู่ไหน?"
ฟูจิบายาชิมาสะรีบตอบทันที:"คุณทากาฮาชิ มีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ถ้าฉันคาดเดาไม่ผิด ตอนนี้ศิษย์น้องเล็กของฉันคงตายไปแล้ว และหาศพไม่เจอด้วย!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...