แผนกต้อนรับตกใจกับท่าทางที่น่ากลัวของเขา และพูดอย่างติดๆ ขัดว่า “ท่านผู้ชายคนนี้ ต้องขออภัยจริงๆ! ผู้ช่วยของแขกผู้มีเกียรติทั้งสองได้บอกกับเราอย่างชัดเจนแล้วว่า แขกผู้มีเกียรติทั้งสองไม่มีเวลาพบคุณจริงๆ ดังนั้นได้โปรดอย่าทำให้เราต้องลำบากเลย.......”
ความมั่นใจในตนเองที่แข็งแกร่งแต่เดิมของมัตสึโมโตะ โยชิโตะ ถูกหญิงสาวแผนกต้อนรับคนนี้บดขยี้จนแตกเป็นผงทันที!
เขาดุด่าอย่างบ้าคลั่งว่า “ผมชื่อมัตสึโมโตะ โยชิโตะ ไม่ใช่ท่านผู้ชายคนนี้! คุณเข้าใจไหม?”
หญิงสาวที่แผนกต้อนรับเดินถอยหลังไปสองสามก้าวด้วยความตกใจ “ต้องขออภัยจริงๆ คุณมัตสีโมโตะ ฉันก็แค่บอกต่อคำตอบจากแขกให้คุณเท่านั้น ได้โปรดให้อภัยฉันด้วยเถอะ......”
ในล็อบบี้ มีคนจำนวนมากกำลังมองดูมัมัตสึโมโตะ โยชิโตะและกระซิบ
คนเหล่านี้กระซิบเป็นกลุ่มสองคนสามคน แม้ว่าจะไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด แต่จากสีหน้าของพวกเขา มัตสึโมโตะ โยชิโตะก็สามารถเห็นได้ว่า พวกเขาทั้งหมดกำลังหัวเราะเยาะตัวเองอยู่!
เขาหยิ่งผยองมาโดยตลอด โดยคิดว่าในแง่ของความสามารถ ตัวเองก็เป็นตำแหน่งสูงสุดในบรรดาบริษัทรุ่นใหม่ของญี่ปุ่น
แต่กลับไม่คิดเลยว่า ตัวเองคิดริเริ่มที่จะมาขอพบ แต่อีกฝ่ายกลับไม่สนใจที่จะพบเขาเลยด้วยซ้ำ!
เรื่องนี้ทำให้มัตสึโมโตะ โยชิโตะรู้สึกขุ่นเคืองอยู่ในใจอย่างมาก
มัตสึโมโตะ โยชิโตะกำหมัด และกัดฟันแน่น ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงด้วยความโกรธ
ยิ่งคนที่มีความมั่นใจ และหยิ่งผยองมากเท่าไหร่ ความอดทนทางจิตใจของพวกเขาก็จะยิ่งแย่ลง
ยิ่งคนรู้สึกว่าทุกคนต้องมองตัวเองสูงมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งกลัวการถูกดูถูกจากคนอื่นมากขึ้นเท่านั้น
มัตสึโมโตะ โยชิโตะก็เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัดที่สุด
ผู้ช่วยอดไม่ได้ที่จะโน้มน้าวเขา “เจ้านาย คนในตระกูลซูคงต้องรู้สึกว่า ความแข็งแกร่งของเราโดยรวม ยังคงอ่อนกว่าตระกูลทากาฮาชิและตระกูลอิโตะทั้งสองตระกูลอย่างมาก ดังนั้นจึงจัดให้พวกเขาเป็นทางเลือก ไม่อยากจะเสียเวลากับพวกเรา แต่นี่ก็คงเป็นการสูญเสียของพวกเขา!”
มัตสึโมโตะ โยชิโตะเงียบไปสักพัก ด้วยดวงตาที่แดงก่ำ กัดฟันของเขาและกล่าวว่า “อยากจะเลือกหนึ่งในสองระหว่างทากาฮาชิและอิโตะใช่ไหม? ดีมาก! ในเมื่อพวกเขาไม่ไว้หน้า ก็อย่าโทษผมโหดร้ายเกินไป ในครั้งนี้ มันจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะเอาชนะตระกูลทากาฮาชิและอิโตะพอดี!”
ผู้ช่วยถามด้วยความประหลาดใจว่า “เจ้านาย คุณ........ นี่คุณหมายความว่าอย่างไร? ทำไมผมถึงฟังไม่เข้าใจเลย.......”
มัตสึโมโตะ โยชิโตะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาด้วยท่าทางที่ชั่วร้ายว่า “คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจ ทำตามที่ผมสั่งก็พอแล้ว!”
ผู้ช่วยพูดทันทีว่า “เจ้านาย คุณสั่งมาได้เลยครับ!”
มัตสึโมโตะ โยชิโตะพูดอย่างเย็นชาว่า “เรื่องแรก ผมจะเขียนเช็คจำนวนเงินยี่สิบล้านดอลลาร์ออกมาใบหนึ่ง คุณเอาไปหาผู้นำของตระกูลอิงะ และบอกเขาว่านี่เป็นเพียงแค่เงินมัดจำเท่านั้น ถ้าเขามีความสนใจ ก็มาคุยกับผมที่บ้าน ถ้าเขาไม่สนใจ เงินนี้ก็ถือว่าเป็นของขวัญที่ผมมอบให้กับเขาแล้วกัน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...