ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1658

ทากาฮาชิ มาจิครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าอย่างเบาๆ “เปิดดูเถอะ และดูว่ามีมายากลอะไรอยู่ในนั้น!”

พ่อบ้านสั่งคนรับใช้ทั้งสองทันทีว่า “คุณทั้งสอง ไปเปิดประตูของช่องแช่แข็งเถอะ!”

ทั้งสองก็ก้าวไปข้างหน้าทันที และเปิดล็อกประตูช่องแช่แข็งคนละข้าง

เมื่อกำลังจะดึงประตูเปิดออก ทากาฮาชิ มาจิก็ก้าวถอยหลังไปโดยจิตสำนึก

ในวันนี้ประสาทของเขาค่อนข้างอ่อนไหว และจะรู้สึกตลอดว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความแปลกประหลาดเล็กน้อย

ประตูรถเปิดออกทางซ้ายและขวา และมีหมอกสีขาวพ่นออกมาจากด้านใน

อากาศในโตเกียวช่วงนี้ชื้น อุณหภูมิอุ่นขึ้นเล็กน้อย ขณะนี้อุณหภูมิอยู่เหนือศูนย์ประมาณ 3-4 องศาได้ แต่อุณหภูมิในรถช่องแช่แข็งต่ำกว่าศูนย์ เป็นลบยี่สิบองศา ดังนั้นไอน้ำแบบนี้จะเกิดหมอกควันขึ้นเมื่อเจอกับความเย็น

ทุกคนจ้องมองที่หมอกค่อยๆ สลายไป และหลังจากที่หมอกค่อยๆ จางหายไป สิ่งของในรถตู้ ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนในที่สุด

แต่เมื่อทุกคนเงยหน้าขึ้นมองไป ทุกคนต่างก็ต้องตกใจและกรีดร้องพร้อมกันทันที!

ในรถตู้ มีประติมากรรมน้ำแข็งรูปมนุษย์สี่รูปตั้งตระหง่านอย่างเรียบร้อย!

นอกจากนี้ ประติมากรรมน้ำแข็งทั้งสี่นี้ ก็คือฟูจิบายาชิ มาสะซึ่งถูกแช่แข็งเป็นไอติม และศิษย์น้องทั้งสามของเขา!

และรูปร่างของคนสี่คนนี้ ก็แปลกมากเช่นกัน!

บางคนย้อนกลับกลืนเท้าของตัวเอง ยืนอยู่ในรถทั้งคน เป็นสไตล์ขาตั้งข้างเดียวเลยทีเดียว ซึ่งก็คือฟูจิบายาชิ โอตะคนแรกที่ถูกเย่เฉินฆ่าย้อนกลับ

นอกจากนี้ยังมีอีกสองคน ยืนเอาแขนโอบไหล่และหลังกันและกัน นี่คือเจ้ารองและเจ้าสาม

สำหรับฟูจิบายาชิ มาสะ เขาใช้มือข้างหนึ่งเท้าอยู่ที่สะโพก และอีกมือหนึ่งชี้นิ้วกลางต่อข้างนอกของรถ........

รูปร่างของคนสี่คนนี้ ยกเว้นฟูจิบายาชิ โอตะซึ่งเป็นท่ารูปร่างในช่วงเวลาแห่งความตาย ที่เหลือสามคนถูกสร้างขึ้นโดยคนของเฉินจื๋อข่ายเป็นโมเดลพลาสติก หลังจากแช่แข็งอย่างหนัก

เจ้าหน้าที่ตำรวจก็เต็มไปด้วยความคับข้องใจ “ก็เมื่อกี้คุณบอกว่าคือคนเป็นๆ ทั้งสี่คน.......”

ผู้ตรวจการเช็ดเหงื่อเย็นของเขา และพูดว่า “มันเป็นประติมากรรมน้ำแข็งที่ทำจากสี่คนเป็นๆ ......รีบโทรหาแพทย์นิติเวชมาเพื่อทำการชันสูตรพลิกศพ!”

พูดจบ เขาก็เดินไปที่ตรงหน้า ทากาฮาชิ มาจิที่ล้มนั่งลงบนพื้นและใบหน้าซีดเซียว นั่งย่อตัวลง แล้วถามอย่างจริงจังว่า “คุณทาคาฮาชิ คนสี่คนนี้เป็นลูกน้องของคุณใช่หรือเปล่า?”

ทากาฮาชิ มาจิพยักหน้า และพึมพำว่า “พวกเขาเป็นคนในตระกูลฟูจิบายาชิทั้งหมด.........”

“ตระกูลฟูจิบายาชิงั้นเหรอ?!” ผู้ตรวจการอุทาน และพูดโพล่งออกมาว่า “ตระกูลฟูจิบายาชิหนึ่งในสี่ตระกูลนินจางั้นเหรอ?!”

“ครับ.......” ทากาฮาชิ มาจิกลืนน้ำลาย กล่าวอย่างประหม่าว่า “คนที่เป็นหัวหน้าเป็นลูกชายคนโตของตระกูลฟูจิบายาชิ เป็นหัวหน้าตระกูลในรอบนี้ ฟูจิบายาชิ มาสะ.......”

ผู้ตรวจการตกใจอย่างมากจนตับแทบเคลื่อนไหว “ฟูจิบายาชิ มาสะก็ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในนินจาชั้นนำของเราในญี่ปุ่น แม้แต่เขาก็ต้องเสียชีวิตอย่างน่าอนาถใจเช่นนี้ คุณไปรุกรานใครกันแน่?”

ทากาฮาชิ มาจิมองดูฟูจิบายาชิ มาสะที่กำลังชี้ตัวเองด้วยนิ้วกลางของเขา และร้องไห้อย่างสิ้นหวัง “กูแม่งจะรู้ได้ยังไง!”