เมื่อตอนที่อิโตะ นานาโกะเงยหน้าขึ้นไปทางท้องฟ้าในใจก็คิดถึงเย่เฉิน
เย่เฉินที่ซ่อนตัวอยู่บนกำแพงรั่ว ในที่สุดก็เห็นร่างนั้นที่เคลื่อนไหว ในลานบ้านด้านล่าง
เขาเดินเลี่ยงบอดี้การ์ดของอิโตะ นานาโกะ ขณะที่เดินรอบคฤหาสน์ของตระกูลอิโตะครึ่งหนึ่งรอบบนกำแพงรั่ว ถึงได้เห็นอิโตะ นานาโกะที่ในใจเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา
เมื่อเห็นอิโตะ นานาโกะใส่ชุดกิโมโนกับทรงผมเกล้าอยู่ ในใจของเย่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนหายใจ: “ว่ากันว่าอิโตะ นานาโกะเป็นมาตรฐานของยามาโตะนาเดชิโกะ ไม่มีการกล่าวเกินจริงอย่างแน่นอน เธอเป็นผู้หญิงประเทศญี่ปุ่นที่สวยและสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ตัวเองเคยเจอมาก่อน”
เพียงแต่ว่า รถเข็นที่อยู่ใต้ร่างของอิโตะ นานาโกะนั้น ทำให้ในใจของเย่เฉินค่อนข้างทอดถอนหายใจ
เดิมทีเธอสามารถที่จะไม่เข้าร่วมในรอบชิงชนะเลิศกับฉินเอ้าเสวี่ยนครั้งนั้น และสามารถยอมแพ้และจบการแข่งขันในระหว่างการแข่งขันได้ แต่เธอมุ่งมั่นจะสู้จนถึงที่สุด ถึงได้ทำให้ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในขณะนี้ เย่เฉินอยากจะกระโดดจากกำแพงรั่วในทันทีและไปที่ข้างกายของเธอและพบหน้ากับเธอ แต่เมื่อคิดว่าตัวเองใช้วิธีการนักย่องเบาแบบนี้ ปรากฏตัวตรงหน้าของเธออย่างกะทันหัน อาจจะกระอักกระอ่วนไม่มากก็น้อย
ถ้าหากตัวเองทำให้เธอตกใจ ตัวเองควรจะอธิบายอย่างไร?
ถ้าเธอถามว่าตัวเองมาทำไม ตัวเองควรจะอธิบายอย่างไร?
เย่เฉินที่มีคุณสมบัติทางจิตใจที่ยอดเยี่ยมมาโดยตลอด ในขณะนี้ก็สองจิตสองใจลังเลขึ้นมา
ในขณะเดียวกัน ในโตเกียวซึ่งอยู่ห่างไปหลายร้อยกิโลเมตร
มัตสึโมโตะ โยชิโตะที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด ยังคงดำเนินเกมที่โหดร้ายของเขาต่อไป
เขาบีบบังคับให้ลูกน้องของซูจือเฟยกับซูจือหยูสองคนพี่น้องรอโอกาสไปด้วย มาฆ่าคนแล้วโยนความผิดไปด้วย อีกด้านหนึ่งก็ให้ผู้คน อยู่ในโตเกียวเริ่มแผนการรอบใหญ่ไปด้วย
แขนได้รับบาดเจ็บและเข้าเฝือก ไม่ได้ส่งผลต่อความต้องการทางกายภาพของเขา
และปกติเขาอยู่ในโตเกียว ก็เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะคุณชายเสเพลลูกเศรษฐีที่ไม่เอาไหน นักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคนในโตเกียวก็เป็นคู่รักและของเล่นของเขา
ช่วงก่อนหน้านี้ เขาเพิ่งพังเงินมหาศาล เอาหญิงสาวที่โด่งดังของกลุ่มนางเอกที่ทำเงินเข้ากระเป๋าได้มาเป็นคนรักของเขา และพอดีว่ากลุ่มของหญิงสาวคนนั้นก็กำลังทำรายการวาไรตี้ทางโทรทัศน์ที่โตเกียวในวันนี้
ดังนั้น ทากาฮาชิ เอคิจิจึงตั้งใจจะแอบออกไปคืนนี้และค้างคืนกับเธอ
อีกฝ่ายหนึ่งปรารถนาที่จะสร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับเขา ก็ย่อมยินยอมด้วยความยินดีเป็นธรรมดา
ดังนั้น ทากาฮาชิ เอคิจิภายใต้การกระตุ้นของฮอร์โมน โดยไม่คำนึงถึงคำเตือนของพ่อที่ให้เขารอให้ความวุ่นวายผ่านไปอยู่ที่บ้านดีๆ ยังแอบจัดให้ลูกน้อง ขับรถพาเขาออกจากในบ้าน และมุ่งหน้าไปคลับระดับไฮเอนด์ที่หรูหราที่สุดในชิบูย่าในโตเกียว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...