ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1666

ผู้ชายที่ยิ้มแย้มตรงหน้าคนนี้ เป็นเย่เฉินที่ตัวเองคิดถึงและรักอยู่นานจริงๆ!

ในเวลานี้ ในส่วนลึกของหัวใจของอิโตะ นานาโกะ คำถามนับไม่ถ้วนก็ผุดขึ้นในทันใด:

“เป็นเขาได้อย่างไร?!”

“ทำไมถึงเป็นเขา?!”

“เขามาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?!”

“ฉันฝันไปหรือเปล่า?!”

“หรือว่าฉันตายไปแล้ว และทั้งหมดนี้ เป็นภาพลวงตาหลังจากที่ฉันตายแล้วเหรอ?!”

“เมื่อกี้นี้ ฉันถึงกับรู้สึกว่า ต่อให้ก่อนตายยังสามารถได้พบเย่เฉินครั้งหนึ่ง ฉันก็จะตายโดยไม่เสียใจ แต่ใครจะกล้าเชื่อว่า เย่เฉินในเวลานี้เหมือนกับเทพเจ้าจากสวรรค์ มาช่วยตัวเองทัน?!”

ความคิดนับไม่ถ้วนในหัวรวมตัวอยู่ด้วยกัน เธอประหลาดใจทั้งลังเลและประหม่าทั้งตื่นเต้น คนทั้งคนก็สั่นสั่นเทาจนพูดไม่ออกมา

ในเวลานี้ เย่เฉินเป็นผู้ทำลายความเงียบก่อน เขามองไปที่อิโตะ นานาโกะ ยิ้มเล็กน้อย และเอ่ยปากถามว่า: “คุณอิโตะ จากกันหลายวัน ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?”

เมื่อได้ยินเสียงของเย่เฉิน ในที่สุดอิโตะ นานาโกะก็แน่ใจว่า ทุกอย่างที่ตัวเองเห็นไม่ใช่ภาพลวงตา!

ตัวเองหลงรักมานาน ถึงขนาดคิดว่าไม่มีโอกาสได้พบกับเย่เฉินอีกตลอดไป แต่ตอนที่ตัวเองอยู่ในช่วงเวลาวิกฤติที่สุด กลับมาช่วยตัวเอง!

ในเวลานี้ ในที่สุดอิโตะ นานาโกะก็สัมผัสถึงการเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความสุขมากที่สุด

เธอรู้สึกว่า ในชีวิตนี้ ไม่มีช่วงเวลาไหน ที่สามารถเอาชนะทุกนาทีทุกวินาทีของตอนนี้ได้

แม้ว่าจะให้เธอไปตายตอนนี้ เธอก็รู้สึกว่าชีวิตนี้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ไม่มีอะไรให้เสียใจอีก

ดังนั้น เธอก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองต่อไปได้ และร้องไห้ออกมาดังๆว่า: “เย่เฉินซัง! ตั้งแต่ที่นานาโกะกลับมาจากเมืองจินหลิง รอคอยที่จะพบคุณเพียงผู้เดียวทั้งวันทั้งคืน คาดไม่ถึงว่าคุณจะมาจริงๆ...”

ทันทีที่เสียงลดลง เขาก็ยกคะนุอิขึ้น และฟันไปที่เย่เฉินด้วยความเร็วที่เร็วมาก!

อีกสามคนก็ไม่ได้ทิ้งตามหลังแม้แต่น้อย!

หนึ่งในนั้นกระโดดขึ้นไปในอากาศในทันที เหวี่ยงดาบฟันไปทางเย่เฉินจากกลางอากาศ!

อีกสองคนเคลื่อนตัวออกห่างจากด้านข้างอย่างรวดเร็ว กวัดแกว่งคะนุอิ เตรียมที่จะรุมโจมตีเย่เฉินจากด้านบนทั้งซ้ายและขวา!

อย่างที่ทุกคนทราบกันดีว่า ดาบซามูไรกับคะนุอิของประเทศญี่ปุ่น ล้วนถูกช่างฝีมือชั้นสูงใช้สเตนเลสชั้นสูงผ่านการต่อสู้และทดสอบออกมาอย่างโชกโชน ใบมีดคมจนฟันเส้นผมขาดได้!

ทั้งสี่คนโจมตีพร้อมกัน เย่เฉินเพียงแค่หลบเลี่ยงไม่ไหวแม้แต่เล็กน้อย ก็จะถูกสับเป็นชิ้นๆ!

สี่คนนี้ เรียกได้ว่าเต็มไปด้วยจิตสังหาร!

อิโตะ นานาโกะเห็นแสงแวบที่น่าสะพรึงกลัวทั้งสี่ดวงบนท้องฟ้ายามค่ำคืน และตะโกนด้วยความสยองขวัญ: “เย่เฉินซัง ระวัง!”