ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1671

ซูจือเฟยและซูจือหยูสองคนพี่น้อง ตั้งแต่หลังจากที่ถูกส่งไปยังโตเกียวแล้ว ก็ถูกส่งตรงไปถึงที่เกียวโต

ในเวลานี้ สองคนพี่น้องก็ถูกขังอยู่ในบ้านที่ห่างจากที่นี่ไม่ถึงสองกิโลเมตร

คนที่มีหน้าที่เฝ้าดูพวกเขา ก็คือนินจาหลายคนของตระกูลอิงะ

พวกเขารอคำสั่งของมัตสึโมโตะ โยชิโตะอยู่ตลอด ถ้าหากมัตสึโมโตะ โยชิโตะให้พวกเขาลงมือ พวกเขาก็จะฆ่าสองคนพี่น้องนี้ในทันที ต่อจากนั้นนำศพของพวกเขา ส่งไปที่คฤหาสน์ของตระกูลอิโตะอย่างเงียบๆ

แต่ทว่า ก่อนที่มัตสึโมโตะ โยชิโตะจะออกคำสั่ง พวกเขายังจะปล่อยให้สองคนพี่น้องมีชีวิตอยู่ เพื่อหลีกเลี่ยงเวลาการตายยาวนานเกินไปหลังจากที่ศพแข็งตัวก็จะไม่สะดวกแก่การเคลื่อนย้าย

นินจาของตระกูลอิงะนั้นชำนาญการลอบสังหารมาก จากประสบการณ์ของพวกเขา เวลาที่สะดวกในการขนย้ายศพที่สุด ก็คือภายในหนึ่งชั่วโมงหลังการตาย ในเวลานี้ศพจะค่อนข้างอ่อนนิ่มนวล ถึงขนาดสามารถที่จะยัดใส่ในกระเป๋าเดินทางได้ แต่ถ้าหากเกินเวลานี้ไป ศพก็จะยิ่งอยู่ยิ่งแข็งตัวขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้นพวกเขาเตรียมตัวหลังจากที่ได้รับคำสั่งของมัตสึโมโตะ โยชิโตะ ฆ่าสองพี่น้องทิ้งในทันที ต่อจากนั้นพาไปที่คฤหาสน์ของตระกูลอิโตะ และหาที่ซ่อนที่เหมาะสม

เมื่อสิบนาทีที่แล้ว มัตสึโมโตะ โยชิโตะโทรศัพท์มา ให้พวกเขาไปตรวจสอบสถานการณ์ในคฤหาสน์ตระกูลอิโตะก่อน

ก่อนอื่น ต้องดูว่าการป้องกันของคฤหาสน์ของตระกูลอิโตะ หาจุดที่อ่อนแอที่สุด ต่อจากนั้นยังต้องหาที่ที่เหมาะสมกับการซ่อนศพ หลังจากที่แน่ใจแล้ว ก็ฆ่าสองคนพี่น้องแล้วพาไปในทันที

ดังนั้น นินจาอิงะคนหนึ่งจึงแอบเข้าไปในคฤหาสน์ของตระกูลอิโตะ เตรียมตัวที่จะสำรวจสถานที่ก่อน

เย่เฉินอยู่ในห้องของอิโตะ นานาโกะรับรู้ได้ ก็แค่คนเดียว

คนคนนี้สังเกตการณ์ที่กำแพงรั่วมาพักหนึ่ง ดูเหมือนเลือกลานบ้านที่ลับตาคนแห่งนี้ของอิโตะ นานาโกะแล้ว หลังจากที่สังเกตการณ์รอบๆสักพัก เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปหลายรูป ต่อจากนั้นก็ปีนกลับไปที่กำแพงรั่วอย่างเงียบหายไป ตั้งใจจะจากไป

หลังจากที่พูดจบ เขาปล่อยมือของอิโตะ นานาโกะ และก็หันหลังจากไป

อิโตะ นานาโกะถูกคำพูดนี้ของเย่เฉินโดนใจในทันที นอกเหนือจากซาบซึ้งใจกับมีความสุขแล้ว ทั้งหัวใจก็ดูเหมือนจะละลายด้วยคำพูดของเขา

เมื่อตอนที่เย่เฉินพูดคำเหล่านี้ ไม่ได้มีท่าทางที่เย่อหยิ่งและก้าวร้าวอะไร แต่กลับทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

อิโตะ นานาโกะรับรู้ถึงว่า ตัวเองในเวลานี้ ไม่มียาชนิดไหนช่วยได้ หลงรักเย่เฉินไปหมดแล้ว

เพื่อเขาแล้ว เธอยินยอมที่จะเสียสละทุกอย่าง แม้ว่าให้เธอเสียสละชีวิตเพื่อเย่เฉิน เธอก็ไม่มีทางที่จะลังเลใจอย่างแน่นอน

ดังนั้น เธอรีบยื่นมือไปคว้าเย่เฉินไว้ และพูดอย่างเคร่งขรึมมาก: “เย่เฉินซัง โปรดระวังตัวด้วย ถ้าหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นกับคุณ นานาโกะก็ไม่มีลังเลแม้แต่น้อยที่จะยอมตายในความรักเพื่อคุณอย่างแน่นอน!”