ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1674

มัตสึโมโตะ โยชิโตะแสยะยิ้มพูดว่า: “ใช่แล้ว พวกคุณลักพาตัวสองคนนั้น คนในครอบครัวของพวกเขามาที่โตเกียวแล้ว ฉันหวังว่าคุณจะทำให้สองคนนี้ตายอย่างอนาถหน่อย รอตอนที่ตำรวจพบศพของพวกเขา ที่เกิดเหตุยิ่งอนาถก็ยิ่งดี พวกเขาตายได้ยิ่งอนาถ คนในครอบครัวของพวกเขาก็จะยิ่งโกรธมากขึ้น เรื่องนี้ก็จะน่าตื่นเต้นยิ่งขึ้นไปอีก!”

นินจาอิงะรีบพูดว่า: “คุณวางใจได้ พวกเราจะทำตามแน่นอน!”

มัตสึโมโตะ โยชิโตะพูดว่า: “ว่ากันว่าผู้หญิงคนนั้นรูปร่างหน้าตาก็ใช้ได้ ก่อนที่พวกคุณจะฆ่าเธอ ลองทารุณกรรมสักครั้งก็ได้ ถ้าหากคนในครอบครัวของเธอเห็นท่าทางที่เธอถูกทารุณกรรมจนตาย จะต้องเกลียดนางาฮิโกะ อิโตะจนตายอย่างแน่นอน!”

เมื่อนินจาอิงะได้ยินแบบนี้ ก็หัวเราะออกมาในทันที และพูดว่า: “อันที่จริงพวกเพื่อนๆก็อยากได้ผู้หญิงคนนี้นานแล้ว เพียงแต่กังวลว่าจะทำลายเรื่องดีๆของคุณ ดังนั้นก็ห้ามอยู่ตลอดเวลาไม่ให้พวกเขาลงมือ แต่ในเมื่อคุณพูดแบบนี้แล้ว งั้นผมก็สบายใจเป็นอย่างมาก!”

มัตสึโมโตะ โยชิโตะพูดรอยยิ้มว่า: “ไม่เป็นไร ปล่อยให้เพื่อนๆสนุกเถอะ ใช่แล้ว ถือโอกาสวิดีโอที่ไม่เปิดเผยใบหน้าของคุณ ถึงเวลาก็เผยแพร่ออกมา ต้องได้รับผลที่ดีมากอย่างแน่นอน ฮ่าๆๆๆๆ!”

นินจาอิงะก็หัวเราะเสียงดังเหมือนกัน: “คุณมัตสึโมโตะวางใจได้ พวกเราต้องถ่ายหนังเด็ดส่วนหนึ่งให้คุณดูอย่างแน่นอน!”

ซูจือหยูในเวลานี้ ก็กลัวจนสีหน้าซีดเซียวแล้ว

เธออ้อนวอนอย่างสั่นเครือ: “พวกนายได้โปรดฆ่าฉันเถอะ อย่าทำลายความบริสุทธิ์ของฉัน …”

“บริสุทธิ์เหรอ?”นินจาอิงะแสยะยิ้มถาม: “พูดแบบนี้ เธอยังบริสุทธิ์อยู่เหรอ? สาวสวยที่สวยมากอย่างเธอ ยังรักษาความบริสุทธิ์ไว้อยู่ หาพบได้ยากจริงๆ ของขวัญล้ำค่าขนาดนี้ เดี๋ยวฉันจะลงมือเปิดความบริสุทธิ์ด้วยตัวเอง!”

มัตสึโมโตะ โยชิโตะอยู่อีกฝั่งหนึ่งของโทรศัพท์ก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “เอาล่ะท่านนินจาใหญ่อิงะ ฉันก็ไม่รบกวนเรื่องดีๆของคุณแล้ว พวกคุณยังมีเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่จะตามใจตัวเอง หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ก็ฆ่าพวกเขาซะ ต่อจากนั้นฝังศพในคฤหาสน์ของนางาฮิโกะ อิโตะ!”

ท่านนินจาใหญ่อิงะแสยะยิ้ม: “บอกกับเธอตามตรง บ้านหลายหลังแถวนี้ ทั้งหมดอยู่ในระหว่างการซ่อมแซมอยู่ ต่อให้เธอจะร้องทะลุฟ้า ก็ไม่มีใครมาช่วยเธอได้หรอก! เธอสามารถเก็บเสียงไว้ เดี๋ยวอยู่ใต้ร่างของฉันกรีดร้องอย่างมีความสุขสนุก ถึงเวลาเธอร้องได้รุนแรง ฉันก็ยิ่งตื่นเต้น ฮ่าๆๆๆๆ”

นินจาคนอื่นๆก็หัวเราะอย่างเหิมเกริม

ในขณะนี้ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน: “กลุ่มเดรัจฉาน รุมรังแกผู้หญิงคนหนึ่ง แมร่งยังมีหน้าอยู่อีกเหรอ?”

คนที่พูด ก็คือเย่เฉิน!