ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1683
ซูโสว่เต้าเคยสงสัยมากๆว่าคนที่อยู่เบื้องหลังการลักพาตัวลูกทั้งสองคนของเขา น่าจะเป็นนางาฮิโกะอิโตะ
แต่กรมตำรวจนครบาลโตเกียวแอบสะกดรอยตามดูนางาฮิโกะอิโตะ ใช้เวลาตรวจสอบมานาน แต่ก็หาเบาะแสอะไรไม่ได้เลย
ตอนแรกซูโสว่เต้านึกว่ากรมตำรวจนครบาลโตเกียวจงใจปกป้องนางาฮิโกะอิโตะ แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่า นางาฮิโกะอิโตะไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย
เรื่องนี้ไม่เพียงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา แต่เขาเกือบจะโดนใส่ร้ายป้ายสีด้วย!
และซูโสว่เต้าคาดคิดไม่ถึงก็คือ คนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมดนี้จะเป็นมัตสึโมโตะโยชิโตะ!
ตัวเองไม่เคยคิดว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยเลย!
ดูเหมือนว่ามัตสึโมโตะโยชิโตะจะเป็นคนที่โหดเหี้ยมอำมหิตจริงๆ!
เขาสามารถก่อเหตุมากมายอย่างลับๆ และทำให้ตระกูลอิโตะกับตระกูลทากาฮาชิเกิดความสงสัยซึ่งกันและกัน และทำให้ตระกูลซูสงสัยเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของสองตระกูลนี้!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูโสว่เต้าเกลียดมัตสึโมโตะโยชิโตะมากๆจนอยากจะกินเลือดกินเนื้อของเขา!
ดังนั้น เขาก็เลยกัดฟันและพูด:"เรื่องที่คุณพูดมา ฉันรู้หมดแล้ว เปิดโทรศัพท์ไว้ด้วย ฉันจะให้ลูกน้องติดต่อคุณ"
ซูจือหยูรีบพูดทันที:"ได้ ฉันกับพี่ชายจะรออยู่ที่เกียวโต"
ซูโสว่เต้าวางสายโทรศัพท์ ยืนขึ้นและพูดกับผู้กำกับใหญ่ของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว:"ฉันมีธุระด่วน ต้องไปจัดการ ฉันขอลาก่อน"
ผู้กำกับใหญ่รีบถามทันที:"คุณซู คุณจะไปที่ไหนเหรอ?"
"เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับคุณ?"ซูโสว่เต้าพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ:"คุณรีบคิดว่าวิธีช่วยลูกชายกับลูกสาวของฉันออกมา มิฉะนั้น ฉันจะแจ้งเรื่องนี้ไปที่กระทรวงการต่างประเทศญี่ปุ่น!"
ซูโสว่เต้ากัดฟันตัวเองและพูด:"คือมัตสึโมโตะโยชิโตะ! แม่งเอ๊ย กล้าคิดร้ายกับลูกชายและลูกสาวของฉัน มัตสึโมโตะโยชิโตะคนนี้คงอยากจะตาย! อีหมิง รีบแจ้งลูกน้องที่เหลืออยู่ ก่อนฟ้าสว่าง ฉันต้องการศีรษะของมัตสึโมโตะโยชิโตะ!"
สีหน้าของจ้าวอีหมิงจริงจังขึ้นมาทันที และรีบพูด:"ได้ครับ คุณท่าน ฉันจะรีบสั่งการลงไปทันที!"
ซูโสว่เต้านวดขมับของตัวเองและพูด:"คุณสั่งให้เครื่องบินลำหนึ่งของเราบินไปที่โอซาก้า หลังจากที่คุณรับจือเฟยกับจือหยูที่เกียวโตแล้ว คุณก็ส่งพวกเขาไปที่โอซาก้าทันที ให้พวกเขาบินกลับไปพักฟื้นที่ประเทศจีน เรื่องของทางฝั่งญี่ปุ่น ฉันจะเป็นคนรับช่วงต่อเอง!"
"ได้ครับ!"
...
หลังจากผ่านไปหลายนาที
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...