ขณะที่ร่างกายร่วงลงไป ในสมองของนางาฮิโกะอิโตะ มีเสียงสะท้อนที่เป็นคำพูดของทานากะซัง
ถ้าศีรษะไม่โดนพื้น ใบหน้าไม่โดนพื้น หน้าท้องไม่โดนพื้น ก็มีโอกาสรอดชีวิต
ดังนั้นเขาจึงพยายามปรับร่างกายของตัวเองกลางอากาศ เอาขาทั้งสองข้างของตัวเองตรงไปที่พื้นและกระแทกอย่างแรง!
เสียงดังตู๊มหนึ่งครั้ง นางาฮิโกะอิโตะรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดมากๆที่มาจากขาทั้งสองข้าง แต่เขาไม่สนใจหรือตรวจสอบอาการบาดเจ็บของขาตัวเอง เขารีบกลิ้งไปกับพื้นหลายตลบ เพื่อลดแรงกระแทกที่ตัวเองตกลงมาจากสะพานข้าม
หลังจากนั้น ทานากะซังก็กระแทกกับพื้นอย่างแรง เขาเอาเท้ากระแทกกับพื้นเหมือนกับนางาฮิโกะอิโตะ จากนั้นก็กลิ้งไปหลายตลบ
ถึงแม้ทั้งสองคนจะรู้สึกเจ็บปวดมากๆที่ขา แต่ทั้งคู่ก็กระโดดลงพื้นด้วยท่าทางที่ถูกต้องก็เลยมีชีวิตรอดมาได้ ขณะนี้นางาฮิโกะอิโตะมองไปที่ขาทั้งสองข้างของตัวเอง และเห็นกระดูกของหัวเข่า น่อง ข้อเท้าและฝ่าเท้าหักจนไม่เหลือชิ้นดี!
อาการบาดเจ็บของทานากะซังก็เวทนามากๆ ขาทั้งสองข้างของเขาเต็มไปด้วยเลือด มีกระดูกที่หักและแทงทะลุหนังออกมา เลือดไหลเป็นทาง มันน่าเวทนาเกินกว่าที่จะทนดูต่อไปได้!
เมื่อผู้คนที่สัญจรไปมาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาตกใจมากๆ มีผู้หญิงบางคนกรีดร้องออกมาทันที
ผ่านไปไม่นาน มีผู้คนที่กระตือรือร้นเดินเข้ามาดู หนึ่งในนั้นก็ถามว่า:"พวกคุณสองคน เป็นยังไงบ้าง? พวกคุณต้องการให้ฉันเรียกรถพยาบาลให้ไหม?"
นางาฮิโกะอิโตะพูดด้วยความเจ็บปวด:"ช่วยแจ้งตำรวจให้หน่อย! บอกตำรวจว่าบนสะพานข้ามมีคนตามฆ่าพวกเรา!"
ทุกคนรีบเงยหน้ามองขึ้นไปที่สะพานข้าม ที่รั้วกั้นของสะพานข้ามที่อยู่สูงขึ้นไปเหนือศีรษะสิบกว่าเมตร มีนินจาหกคนยืนเรียงกันอยู่ พวกเขามองลงมาข้างล่างด้วยความงุนงง
นินจาคนหนึ่งถามด้วยความตกตะลึง:"ลูกพี่ใหญ่ พวก...พวกเราควรทำยังไงดี?"
ลูกพี่ใหญ่ก็ไม่คาดคิด คนที่พวกเขาใกล้จะจับตัวได้แล้ว แต่พวกเขากลับหนีไปได้ เขาพูดด้วยความโกรธ:"น้องห้า น้องหก ตอนนี้พวกเขาสองคนขยับไม่ได้แล้ว พวกคุณสองคนกระโดดลงไปฆ่าพวกมันเดี๋ยวนี้!"
เมื่อนินจาสองคนนั้นได้ยินคำพูดนี้ พวกเขาก็ตกใจจนตัวสั่น
หนึ่งในนั้นก็พูดด้วยความเขินอาย:"ลูกพี่ใหญ่ ถ้าความสูงประมาณเจ็ดถึงแปดเมตร ไม่ต้องรอให้พี่ใหญ่พูด ฉันก็คงกระโดดลงไปแล้ว แต่นี่มันความสูงประมาณสิบห้าเมตร! ถ้าฉันกระโดดลงไป สภาพของฉันคงไม่ต่างอะไรกับพวกเขา..."
หน่วยรบพิเศษของโตเกียว ก็คือตำรวจที่เก่งที่สุดของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว พวกเขาทำภารกิจอันตรายตลอดปีและมีทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากๆ และพวกเขาทุกคนก็มียุทโธปกรณ์ที่ทันสมัยจากอเมริกา มีพลังทำร้ายล้างที่รุนแรง นินจาในสายตาของพวกเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์ดึกดำบรรพ์
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขานั่งเฮลิคอปเตอร์มา!
ถ้าหากเฮลิคอปเตอร์บินอยู่บนศีรษะของพวกเขา ถือปืนกลแล้วยิง ถึงแม้ว่าจะเป็นนินจาที่เก่งมากๆก็คงโดนยิงจนพรุน!
ลูกพี่ใหญ่ของนินจาอิงะรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที ตะโกนด้วยความตื่นตระหนก:"แม่งเอ๊ย! รีบหนีเร็วๆ!"
นินจาที่เหลืออีกห้าคนก็ขึ้นรถยนต์อย่างรวดเร็วภายใต้การนำของเขา พวกเขาแบ่งกันขึ้นรถยนต์สองคันและรีบหนีไปทันที
หน่วยรบพิเศษของโตเกียวก็แบ่งเป็นสองทีมทันที
มีเฮลิคอปเตอร์สองลำจอดอยู่กลางอากาศ แล้วหย่อนเชือกโรยตัวลงมาเพื่อให้หน่วยรบพิเศษลงจากเฮลิคอปเตอร์มาที่พื้นอย่างรวดเร็ว เพื่อปกป้องนางาฮิโกะอิโตะ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...