มัตสึโมโตะโยชิโตะไม่เคยคาดคิดมาก่อน ว่าคนของตระกูลซูจะมาหาตัวเอง!
เมื่อผู้หญิงคนนั้นพูดถึงเหตุผลที่เธอมาในครั้งนี้ เขาก็ตัวสั่นด้วยความกลัวและถามทันที:"บอดี้การ์ดของฉันละ ทำไมพวกเขาถึงปล่อยให้คุณเข้ามาได้โดยง่ายๆ!"
คฤหาสน์ของมัตสึโมโตะโยชิโตะมีการรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนามากๆ
คนที่คิดแต่จะทำร้ายคนอื่น ก็กลัวโดนคนอื่นทำร้ายเหมือนกัน
เพื่อไม่ให้ตัวเองโดนลอบทำร้าย ในคฤหาสน์ของเขามีบอดี้การ์ดยี่สิบคน ในจำนวนนี้ก็มีนินจาที่มาจากตระกูลเล็กๆ การรักษาความปลอดภัยก็ถือได้ว่าแข็งแกร่งมากๆ
ดังนั้น เขาก็เลยไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนี้เข้ามาได้ยังไง ทำไมตัวเองถึงไม่ได้ยินการเคลื่อนไหวใดๆเลย?!
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มอย่างเฉยเมย:"มีบอดี้การ์ดเยอะก็ไม่เป็นไร ฆ่าตายทั้งหมดก็ได้แล้ว? แต่คนของคุณก็ไม่ค่อยเยอะ ร่วมคนในครอบครัวของคุณด้วย มีทั้งหมดสามสิบหกคน ตอนนี้พวกเขาตายกันหมดแล้ว เหลือแค่พวกคุณสองคนที่ยังมีชีวิต"
เมื่อพูดจบ ผู้หญิงคนนั้นก็พูดอีกครั้ง:"คุณฆ่าคนของตระกูลซูไปสิบกว่าคน พวกเราก็เลยฆ่าคนของคุณทั้งหมด คนที่เกินมาก็คือดอกเบี้ย"
มัตสึโมโตะโยชิโตะตกใจมากๆ!
เขาตกใจจนหน้าซีด สั่นไปทั้งตัวและเอ่ยปากถาม :"คุณ...คุณฆ่าคนในครอบครัวของฉันทั้งหมดใช่ไหม?!"
"ใช่"ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้า:"แต่คุณวางใจได้ ตระกูลซูของพวกเราทำอะไรก็มีหลักการเสมอ พ่อแม่ของคุณ ภรรยาและลูก น้องชายและน้องสะใภ้ถูกวางยาพิษจนเสียชีวิต ไม่ได้เลือดตกยางออก"
ขาทั้งสองข้างของมัตสึโมโตะโยชิโตะอ่อนแรง เขาถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว ล้มลงบนโซฟา เส้นเลือดทั่วร่างของเขาเกร็งอย่างรุนแรง เขากัดฟันและถาม:"มีสุภาษิตจีนเคยพูดไว้ มีความแค้นอะไรก็ไม่ควรไปลงที่ภรรยาและลูกของอีกฝ่าย พวกคุณมีความแค้นอะไร ก็มาแก้แค้นที่ฉัน! ทำไมพวกคุณต้องทำร้ายคนในครอบครัวของฉันด้วย!"
ผู้หญิงคนนั้นถามด้วยรอยยิ้ม:"ทำไม? ตอนนี้คุณมัตสึโมโตะจะมาพูดเรื่องศีลธรรมเหรอ? งั้นตอนที่คุณฆ่าคนของตระกูลซูไปสิบกว่าคน และตอนที่คุณตั้งใจสังหารคุณชายใหญ่และคุณหนูใหญ่ของตระกูลซู ทำไมคุณถึงไม่พูดเรื่องศีลธรรมละ? ตอนที่คุณวางแผนเรื่องทั้งหมดนี้ คุณก็น่าจะรู้ว่ามันจะมีผลอะไรตามมาทีหลัง"
มัตสึโมโตะโยชิโตะกัดฟันตัวเองและตะโกน:"พวกคุณเป็นสัตว์เดรัจฉาน! เป็นปีศาจ! ฉันมัตสึโมโตะโยชิโตะจะชั่วหรือเลวยังไง แต่ก็ไม่เคยฆ่าเด็ก! แต่ลูกชายของฉันแค่สิบขวบ! ลูกสาวของฉันแค่แปดขวบเอง!"
เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ตัวเองจะมีจุดจบแบบนี้
และเขาก็รู้ตัวดี วันนี้ตัวเองต้องตายอย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตาม ตัวเองยังเหลือความหวังอันสุดท้าย ความหวังนั้นคือลูกชายคนโตที่ไปอยู่กับภรรยาคนเก่าที่เลิกรากันไป
มัตสึโมโตะโยชิโตะแต่งงานครั้งแรกเมื่อสิบห้าปีที่แล้ว หลังจากแต่งงานได้สามปี ลูกชายคนโตก็ถือกำเนิด
ในเวลานั้น ตระกูลมัตสึโมโตะยังเป็นตระกูลที่ยากจนและตกอับ จนกระทั่งมัตสึโมโตะโยชิโตะได้พบกับภรรยาคนปัจจุบัน
ภรรยาคนปัจจุบันของมัตสึโมโตะโยชิโตะ เป็นคุณหนูของครอบครัวชนชั้นกลางของโตเกียว มัตสึโมโตะโยชิโตะต้องการใช้ประโยชน์จากตระกูลของภรรยาคนปัจจุบัน เขาก็เลยไล่ภรรยาคนเก่าออกจากบ้าน จากนั้นก็แต่งงานกับภรรยาคนปัจจุบัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...