หลังอาหารเช้า เย่เฉินซึ่งไม่มีอะไรทำ ถูกอิโตะ นานาโกะ ลากไปที่ห้องส่วนตัวของเธอ
เช่นเดียวกับที่เกียวโต นานาโกะเชิญเย่เฉินนั่งบนเสื่อทาทามิในห้องส่วนตัว เผาเครื่องหอม และเตรียมมัทฉะญี่ปุ่นให้เย่เฉิน
จากนั้นก็พูดกับเย่เฉินว่า:"เย่เฉินซัง ฉันอยากดูงบการเงินและข้อมูลโดยละเอียดของอุตสาหกรรมตระกูล และทำความคุ้นเคยกับการดำเนินงานโดยรวมของตระกูลโดยเร็วที่สุด หากคุณรู้สึกเบื่อก็บอกฉัน"
เย่เฉินไม่มีอะไรทำ ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างสบายๆว่า:"ผมไม่มีอะไรทำ คุณยุ่งก่อน ผมจะเล่นโทรศัพท์สักหน่อย"
อันที่จริงเย่เฉินไม่ชอบเล่นโทรศัพท์ และไม่เหมือนคนหนุ่มสาวทุกวันนี้ มักจะจับโทรศัพท์ตลอด
เหตุผลที่เขาอยากดูโทรศัพท์ ก็แค่ดูข่าวในโตเกียว เพื่อดูว่าเขาสามารถหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากกว่านี้ได้หรือไม่
อิโตะ นานาโกะพิงตู้หนังสือ และดูข้อมูลที่เป็นความลับของตระกูลอย่างตั้งใจ ข้อมูลในมือของเธอเป็นความลับสุดยอดทั้งหมด แต่เธอไม่เลี่ยงเย่เฉินที่อยู่ข้างๆ เธอเลย
เย่เฉินดูข่าวท้องถิ่น และจากข่าวมากมาย มีข่าวเรื่องหนึ่งกระตุ้นความสนใจของเขา
ข่าวดังกล่าวระบุว่า มีเหตุการณ์รุนแรงที่ค่อนข้างร้ายแรงเกิดขึ้นในโตเกียว ในฐานะที่เป็นองค์กรความรุนแรงอันดับหนึ่งในญี่ปุ่น กลุ่มยามากุจิ ได้บอกกับสมาชิกทั่วประเทศ โดยอ้างว่าใช้ความรุนแรงเพื่อควบคุมความรุนแรงและใช้ความรุนแรงเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในที่สาธารณะใน โตเกียว
กลุ่มยามากุจิเป็นหัวหน้าแก๊งญี่ปุ่น และร่วมกับมาเฟียอิตาลี พวกเขาเป็นสามแก๊งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ที่ไม่ควรมองข้ามความแข็งแกร่งของพวกเขา
ขณะพลิกดูข่าวด้วยแท็บเล็ต เขาพูดกับทุกคนว่า:"คราวนี้ตระกูลซูสูญเสียซ้ำสองอย่างในครั้งเดียวไปจริงๆ! คุยการร่วมมือไม่สำเร็จ หลานชายคนโตและหลานสาวคนโตเกือบเสียชีวิต และตอนนี้ยังทำให้ทั้งญี่ปุ่นขุ่นเคือง เกรงว่าต่อไปตระกูลซูจะไปพัฒนาที่ญี่ปุ่นยากแล้ว!"
เย่ฉางโคงลุงของเย่เฉินหัวเราะ และพูดอย่างมีชัย:"คราวนี้ตระกูลซูขายหน้ามาก คุณท่านใหญ่ตระกูลซูคงจะโกรธจนกินไม่ได้สามวัน!"
ลุงสามเย่ฉางหยุนพูดด้วยความเสียดาย:"เฮ้ จะว่าไป ตระกูลซูยังโชคดีอยู่! แม่งเอ้ย!มัตสึโมโตะ โยชิโตะทำแผนใหญ่เช่นนี้ ทำไมถึงให้ชายลึกลับช่วยซูจือเฟยและซูจือหยูออกมาได้! ถ้าซูจือเฟยและซูจือหยูตายในโตเกียว ทั้งตระกูลซูต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส! นี่คือสองคนที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นแล้ว! "
"ใช่……"เย่โจงฉวนอดถอนหายใจไม่ได้:"แม้ว่าซูเฉิงเฟิงจะมีเส้นสาย และความกล้าหาญ แต่ไม่ว่ายังไงก็แก่แล้ว และซูโสว่เต้านั้นเหี้ยมมาก แต่ความสามารถของเขายังขาดระดับอยู่ ตอนนั้นต่อหน้าฉางอิง เขาเหมือนตัวตลกกระโดดคาน ไม่พอที่จะมอง ภรรยาที่เขาไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง หลังจากถูกฉางอิงปฏิเสธนับครั้งไม่ถ้วน ท้อแท้แล้ว จึงเลือกแต่งงานกับเขา….."
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เย่โจงฉวนถอนหายใจและพูดด้วยหน้าตาบูดบึ้ง:"ถ้าฉางอิงยังมีชีวิตอยู่ อย่าว่าแต่ตระกูลซูเลย แม้แต่เทพมังกรก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตระกูลเย่……"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...