ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1733

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก ซูโสว่เต้าก็ออกไปก่อน

เย่เฉินเห็นลิฟต์มา กำลังจะส่งสัญญาณให้อิโตะ นานาโกะที่อยู่ข้างๆ เขาไปก่อน ในเวลานี้ ซูโสว่เต้าได้ก้าวออกไปแล้ว

ทันทีที่เขาเดินออกจากประตูลิฟต์ ซูโสว่เต้าก็จ้องไปที่ดวงตาของเย่เฉินโดยตรง

ทันใดนั้น ซูโสว่เต้าขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว กลิ่นอายที่คุ้นเคยและไม่คุ้นเคยที่ทำให้เขารู้สึกประหม่า

และเย่เฉิน แม้เขาจะไม่รู้จักชายตรงหน้า แต่เมื่อเห็นดวงตาของอีกฝ่ายมีความตื่นตัวและประหลาดใจอย่างเต็มที่ เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองเขามากขึ้น

ชายที่อยู่ตรงข้ามในวัย 50 ต้นๆ มีรูปลักษณ์และรูปร่างที่ธรรมดา แต่เขาแต่งตัวหรูหรามาก คิ้วของเขามีความเป็นปฏิปักษ์เล็กน้อยและเขาดูเหมือนเจ้านายที่โหดเหี้ยม

มองหน้า กันอย่างรวดเร็ว

ข้างๆเย่เฉินยังมีอิโตะนานาโกะ ดังนั้นจึงไม่สนใจผู้ชายคนนี้มากนัก หลังจากผ่านไป ก็ขึ้นลิฟต์พร้อมกับนานาโกะ

เมื่อประตูลิฟต์ปิดลง ซูโสว่เจ้าก็หยุดกะทันหัน และมองย้อนกลับไปทางลิฟต์อย่างแปลกใจเล็กน้อย

จ้าวอีหมิงที่ด้านข้างถามเขาว่า:"คุณท่าน เป็นอะไรไปครับ?"

ซูโสว่เต้าจุ๊ปาก: "แปลก…...เด็กที่เข้ามาไปในลิฟต์เมื่อกี้ มีความรู้สึกคุ้นเคย…... "

จ้าวอีหมิงถามด้วยความสงสัย:"คุณมีคนรู้จักในญี่ปุ่นด้วยเหรอ?"

ซูโสว่เต้าพูดว่า:"มีคนรู้จักมากมาย แต่ไม่มีคนที่หนุ่มแบบนี้เลยจริงๆ เด็กเมื่อกี้ดูเหมือนอายุยี่สิบหกยี่สิบเจ็ดเอง? เขาอายุพอๆ กับจือเฟย หรืออาจจะแก่กว่าจือเฟยปีสองปี"

จ้าวอีหมิงพยักหน้า:"อายุประมาณคุณชายใหญ่ คุณรู้จักเขาเหรอ?"

"ไม่รู้จัก"

ซูโสว่เต้ากัดริมฝีปาก และพูดด้วยหน้าบึ้ง:"แต่เขาดูคล้ายกับเพื่อนเก่าของฉัน!"

"เพื่อนเก่า?"จ้าวอีหมิงถามอย่างสงสัย:"คุณท่าน เพื่อนเก่าของคุณคือใครครับ?"

ลูกสาวผู้มีชื่อเสียงของเย่นจิง คนที่พวกเธออยากแต่งงานมีแต่เย่ฉางอิง และแทบจะตายเพื่อเย่ฉางอิงได้

ตู้ไห่ชิงภรรยาของซูโสว่เต้า ซึ่งเป็นแม่ของซูจือเฟยและซูจือหยู รักเย่ฉางอิงแทบเป็นแทบตาย

ในตอนนั้น ซูโสว่เต้าทุ่มเททุกอย่างที่ทำได้เพื่อตามจีบตู้ไห่ชิงอย่างบ้าคลั่ง แต่ตู้ไห่ชิงปฏิเสธโดยสิ้นเชิง และอยากแต่งงานกับเย่ฉางอิงอย่างเดียว

แม้ว่าเย่ฉางอิงจะมีคู่หมั้นอยู่แล้ว แต่ตู้ไห่ชิงก็ยังมุ่งมั่นที่จะตายเพื่อเย่ฉางอิงเมื่อใดก็ได้

แม้ว่าซูโสว่เต้าจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อสร้างการขอแต่งงานที่น่าตื่นเต้นให้ ตู้ไห่ชิงก็ไม่ตอบตกลง

ต่อหน้าผู้คนนับไม่ถ้วน ตู้ไห่ชิงพูดกับซูโสว่เต้าเพียงไม่กี่คำ

ประโยคแรกคือ: ฉันขอโทษ ฉันไม่สามารถแต่งงานกับคุณ

ประโยคที่สองคือ เพราะเย่ฉางอิงยังไม่แต่งงาน!