ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1735
ตอนที่ขึ้นลิฟต์ไปชั้นบน เย่เฉินยังคงคิดถึงชายที่เขาเจอตอนออกจากลิฟต์เมื่อครู่นี้
เขาแน่ใจว่าเขาไม่รู้จัก ทำไมคนคนนั้นถึงเห็นเขาอย่างกับศัตรู
เดิมทีเขาคิดว่าคู่ต่อสู้จะเป็นปรมาจารย์ลับด้วย และเห็นความพิเศษในตัวตน
แต่หลังจากคิดดูแล้ว รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเพราะผู้ชายคนนั้นไม่มีกลิ่นอายของผู้ชายที่แข็งแกร่ง จากมุมมองของพลังของจัวเอง เขาน่าจะเป็นคนธรรมดา
แต่ว่า เขาไม่ได้คิดมาก หลังจากออกจากลิฟต์ อิโตะ นานาโกะก็พาเขาไปที่วอร์ดที่นางาฮิโกะ อิโตะ อยู่
ในเวลานี้ นางาฮิโกะ อิโตะกำลังด่าบนเตียงโรงพยาบาล
เขาพูดกับเอมิ อีโตะว่า:"ผู้ชายคนนี้ ซูโสว่เต้าเป็นไอ้เหี้ยที่ปากหวานก้นเปรี้ยว และอยู่กับคนแบบอีกสักวินาที จะทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายตัว!"
เอมิ อีโตะพยักหน้าและพูดว่า:"ซูโสว่เต้าคนนั้น ให้คนรู้สึกว่าร้ายกาจมาก และยิ่งเขายิ้มอย่างเป็นมิตรมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งน่าขนลุกเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาทำกับครอบครัวมัตสึโมโตะในหัว รู้สึกหนาวไปทั้งตัว !"
เย่เฉินที่เพิ่งเข้ามาที่ประตู โพล่งออกมาและถามเสียงดัง:"ชายผู้นั้น คือซูโสว่เต้าจากตระกูลซูเหรอ? !"
ทั้งนางาฮิโกะ อิโตะและเอมิ อีโตะต่างก็ตกใจ พวกเขาจึงตระหนักได้ว่าเย่เฉินและนานาโกะได้เข้ามาแล้ว
ดังนั้น นางาฮิโกะ อิโตะจึงถามด้วยความสงสัย:"คุณก็รู้จักซูโสว่เต้าด้วยเหรอ?"
เย่เฉินขมวดคิ้ว และแม้แต่น้ำเสียงของเขาก็ขรึมลง:"ชายที่เพิ่งลงจากลิฟต์ คือซูโสว่เต้าเหรอ? !"
นางาฮิโกะ อิโตะพูดว่า:"ฉันไม่รู้ว่าคุณเจอใครในลิฟต์ แต่ซูโสว่เต้าเพิ่งออกไป"
เมื่อเย่เฉินได้ยินสิ่งนี้ เขาก็หันหลังกลับและวิ่งออกไป!
ซูโสว่เต้า!
มันทำให้เขาอารมณ์เสียจริงๆ!
ตระกูลเย่และตระกูลซูเคยมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีนัก ดังนั้น แม้ว่าจอนเย่เฉินยังเด็ก เขาก็ไม่เคยเห็นซูโสว่เต้ามากนัก
นอกจากนี้ ตระกูลซูและตระกูลเย่ต่างก็เป็นครอบครัวชั้นนำ และพวกเขาไม่เคยปรากฏในรายชื่อผู้มั่งคั่งต่างๆ และสื่อก็ไม่เคยรายงานพวกเขา ดังนั้น เย่เฉินจึงไม่รู้แม้กระทั่งรูปร่างหน้าตาของซูโสว่เต้า
ในเวลานี้ เย่เฉินรู้สึกหดหู่อย่างมาก
ตนมาญี่ปุ่นครั้งนี้ กลับได้ใกล้ชิดกับครอบครัวซูทีละคน
ก่อนอื่นเขาช่วยซูจือเฟยและซูจือหยูโดยไม่ได้ตั้งใจ และตอนนี้เขาเพิ่งเดินผ่านซูโสว่เต้า!
เย่เฉินกัดฟันและคิดในใจว่า ถ้าเขาให้โอกาสตัวเองย้อนเวลากลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน สิ่งแรกที่เขาจะทำเมื่อเห็นซูโสว่เต้า คือต้องทุบหัวหมาของเขาก่อน!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...