“อืม” ซูเฉิงเฟิงเอ่ยพูด “แกต้องจัดลำดับความสำคัญให้มันดีๆ อย่าคิดถึงแต่รั่วหลี ตอนนี้ตระกูลซูวุ่นวายเป็นอย่างมาก หลังจากกลับมา พวกเราต้องจัดประชุม ปรึกษาหาทางแก้ไขปัญหาในระยะนี้ ถ้าเราไม่รีบเพิ่มกำลังที่เสียหายไป บางตระกูลก็อาจจะเริ่มเคลื่อนไหวทำอะไรสักอย่าง!”
“ครับ ผมเข้าใจแล้ว!”
...
ในเวลาเดียวกัน
ณตระกูลเย่ ที่เมืองเย่นจิง
ข่าวใหญ่ของตระกูลซูในญี่ปุ่น จุดชนวนข้อถกเถียงของทุกคนในเมืองเย่นจิงภายในพริบตา
ตระกูลทั้งหมดช็อกกับข่าวนี้ เพราะไม่มีใครคาดคิดเลย ว่าตระกูลซูที่เป็นถึงวงศ์ตระกูลชั้นนำของประเทศ จะได้รับความเสียหายและประสบพบเจอกับความล้มเหลวที่ญี่ปุ่นมากมายขนาดนี้
ทว่า ข่าวนี้คือข่าวร้ายอันใหญ่หลวงสำหรับตระกูลซู แต่สำหรับตระกูลอื่น กลับเป็นข่าวที่น่ายินดีเป็นที่สุด!
อำนาจของตระกูลซูในเมืองเย่นจิงแข็งแกร่งมาก นอกจากตระกูลเย่ที่พอจะสูสีอยู่บ้าง ตระกูลอื่นๆก็ห่างไกลกับตระกูลซูราวกับฟ้ากับเหว
ตอนนี้อำนาจของตระกูลซูได้รับความเสียหายอย่างหนัก ความแตกต่างทางอำนาจระหว่างตระกูลซูกับตระกูลอื่นๆจึงย่นระยะลงเป็นธรรมดา ดังนั้นทุกคนจึงมีความสุขมากที่ได้เห็นตระกูลซูกลายเป็นตัวตลก
เย่ฉางโคงเอ่ยถามขึ้นมาอีกว่า “แบบนั้นควรให้เสี่ยวเฟิงกลับมา หรือว่าให้เขาอยู่ที่โตเกียวต่อเพื่อรอดูลาดเลาไปก่อน?”
เย่โจงฉวนครุ่นคิดอยู่สักพัก ก็เอ่ยขึ้นมาว่า “ให้อยู่ที่โตเกียวไปก่อน อีกสองวันค่อยไปหานางาฮิโกะ อิโตะใหม่ บางทีท่าทีของเขาอาจจะอ่อนลงบ้าง ตอนนี้เหลืออีกไม่กี่วันก็จะปีใหม่แล้ว ให้เสี่ยวเฟิงอยู่ที่โตเกียวจนกว่าจะถึงวันที่ยี่สิบเก้าแล้วค่อยกลับมา”
“ได้”เย่ฉางโคงพยักหน้า แล้วพูดว่า “พรุ่งนี้เช้าฉางหมิ่นจะไปเมืองจินหลิง ถ้าเฉินเอ๋อยอมกลับมาตอนปีใหม่เหมือนกัน ก็จะดีสุดๆไปเลย!”
เย่ฉางโคงหัวเราะเสียงใส แล้วพูดเสริมว่า “ถ้าเฉินเอ๋อยอมกลับมามันต้องดีอยู่แล้ว แต่ถ้าไม่ เราก็คงไปบังคับไม่ได้...”
เย่โจงฉวนเอ่ยพูดอย่างจริงจังว่า “ตระกูลเย่ไม่ได้มีลูกหลานมากมายขนาดนั้น ถ้าหากเฉินเอ๋อยอมกลับมา ไม่เพียงแค่สามารถเสริมกำลังให้ตระกูลเย่ได้ แต่จะสามารถล็อกเป้าหมายเกี่ยวดองให้เราได้ล่วงหน้า ไม่กล้าพูดหรอกว่าเขาจะลงเอยกับซูจือหยูแห่งตระกูลซูได้หรือเปล่า แต่อย่างน้อยกู้ชิวอี๋แห่งตระกูลกู้ก็น่าจะได้มาง่ายๆอย่างแน่นอน เกี่ยวดองกับตระกูลกู้ก็ไม่เลวเหมือนกัน อย่างน้อยถ้าทั้งสองตระกูลเกี่ยวดองกัน ก็สามารถข่มหัวตระกูลซูได้!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...