ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1771
ถ้าไม่ได้ยินบทสนทนาของคุณอากับเฉินจื๋อข่ายระหว่างทางกลับบ้าน ป่านนี้เย่เฉินคงเชื่อไปแล้วว่าน้ำเสียงเป็นมิตรของผู้หญิงในสาย ส่งออกมาจากใจจริง
ดังนั้น เขาเองจึงแสร้งทำเป็นตกใจระคนดีใจ แล้วพูดยิ้มๆว่า “คุณอา คุณอาจริงๆเหรอครับ? ทำไมจู่ๆถึงโทรมาหาผมได้ล่ะครับ?”
ความจริงแล้วเย่ฉางหมิ่นไม่ได้อยากโทรหาเย่เฉินหรอก
เดิมทีเธอฝากคำสั่งไว้ที่เฉินจื๋อข่ายแล้ว ว่าให้แจ้งเย่เฉินว่าเธอนัดทานข้าวพรุ่งนี้ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกง
แต่ว่า เมื่อสักครู่คุณท่านเย่เพิ่งโทรมาหาเธอโดยเฉพาะ ว่าให้เธอเป็นคนโทรไปหาเย่เฉินเอง
แบบนี้จะแสดงให้เห็นว่าเธอจริงใจมากกว่า อีกอย่าง เธอก็ไม่ได้เจอกับเย่เฉินมาหลายปีแล้ว โทรมาทำความคุ้นเคยล่วงหน้า ก็ถือว่าเป็นการอุ่นเครื่องรอ คงจะมีส่วนช่วยในแผนโน้มน้าวเย่เฉินที่กำลังจะเกิดขึ้นไม่มากก็น้อย
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงพูดยิ้มๆว่า “เฉินเอ๋อ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี อาคิดถึงแกมาตลอดเลย ฉันอยากไปเจอแกที่เมืองจินหลิงตั้งนานแล้ว ฉันได้ยินถังซื่อไห่บอกมาว่าเหมือนแกจะไม่ยอมกลับบ้าน เพราะฉะนั้นฉันเลยไม่ได้ไปรบกวนแก....”
ในขณะที่พูด เธอก็เอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเป็นใยว่า “เฉินเอ๋อ หลายปีมานี้แกเป็นยังไงบ้าง?”
เย่เฉินรู้สึกขนลุก แต่กระนั้นก็ยังรักษาท่าทีมีมารยาทไว้ “ผมสบายดีครับ ขอบคุณคุณอาที่เป็นห่วง”
เย่ฉางหมิ่นถอนหายใจออกมา แล้วพูดยิ้มๆว่า “แกสบายดี อาก็สบายใจแล้ว”
เธอเอ่ยพูดขึ้นอีกกว่า “ใช่สิเฉินเอ๋อ ที่อาโทรมาหาแกวันนี้ เพราะว่าพรุ่งนี้อาจะไปหาแกที่เมืองจินหลิง ว่าจะนัดแกออกมากินข้าวด้วยกันสักหน่อย ไม่รู้ว่าแกพอมีเวลาไหม?”
เย่เฉินเอ่ยถามอย่างประหลาดใจว่า “พรุ่งนี้คุณอาจะมาที่เมืองจินหลิงเหรอ?”
“ใช่！” เย่ฉางหมิ่นเอ่ยพูด “จริงๆแล้ว อาว่าจะให้เฉินจื๋อข่ายแจ้งแกนั่นแหละ แต่ว่าพอมาคิดดูแล้ว เราสองอาหลานไม่ได้เจอกันมาตั้งหลายปี ดังนั้นอาเลยโทรมาหาแกเอง”
เย่เฉินพูดยิ้มๆ “ได้สิ พรุ่งนี้คุณอาจะมาถึงเมื่อไหร่ครับ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง”
เซียวชูหรันเอ่ยถามเขาถึงเรื่องสนุกๆที่ญี่ปุ่น เหมือนเด็กที่กำลังรอฟังนิทาน
เย่เฉินจึงนำเรื่องราวของสามตระกูลที่เกิดขึ้นในโตเกียว มาเล่าใส่สีตีไข่ให้เซียวชูหรันฟัง
ทว่า เขากลับจงใจตัดเรื่องของตัวเองออก ไม่กล้าบอกให้เซียวชูหรันรู้ ว่าเขาเองก็มีส่วนเกี่ยวข้อง
เขาเพียงแค่บอกเซียวชูหรันว่า ลูกค้าที่ญี่ปุ่นของตัวเองมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลเหล่านี้ ดังนั้นเลยพอรู้ข่าวจากวงในมาบ้าง
เมื่อเซียวชูหรันได้ฟังเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเหล่านี้ ก็อ้าปากเหวอ
องค์ประกอบต่างๆทั้งตระกูลใหญ่ นินจา การลอบสังหาร ฟังๆดูแล้วไม่เพียงแค่น่าเหลือเชื่อ แต่ยังดูแปลกใหม่อีกด้วย
ดังนั้น เซียวชูหรันจึงติดใจมาก วอแวให้เย่เฉินเล่าให้ฟังทั้งคืน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...