บทที่ 179 งานเลี้ยงอาจารย์เย่(1)
เรื่องที่อาจารย์เย่ต้องการกลั่นยานั้น ตระกูลในเมืองจินหลิงต่างพูดต่อ ๆ กันอย่างกับไฟลามทุ่ง
ผู้นำตระกูลหวังหวังเจิ้งกาง เจ้าของเจินเป่าเก๋อเป่าฟู่กุ้ย เจ้าของเทียนเซียงฟู่ท่านหงห้า ล้วนได้ยินข่าวนี้
ถึงแม้ทั้งสามคนอดใจไม่ได้อยากจะไปหาอาจารย์เย่เพื่อขอยาวิเศษ แต่คนที่กล้าไปเอ่ยปาก คงมีเพียงหวังเจิ้งกางคนเดียวเท่านั้น
หวังเจิ้งกางมีความมั่นใจมาก
ยังไง ตนเองเคยแสดงความจริงใจต่อเย่เฉิน หนำซ้ำยังเคยซื้อคฤหาสน์Tomson Riviera มูลค่ากว่าพันล้านมอบให้เย่เฉิน
ดังนั้น ช่วงบ่ายเขารีบไปหาเย่เฉินที่บ้าน ถือโอกาสที่เย่เฉินอยู่ที่บ้านเพื่อขอยาวิเศษกับเย่เฉินหนึ่งเม็ด
สำหรับเขา เย่เฉินไม่อาจปฏิเสธ
ยังไงเวลานี้ตนเองเป็นคนที่เหมาะที่จะใช้ ถึงแม้ว่าลูกชายกับหลานชายจะโง่ไปหน่อย เลวไปบ้าง แต่ที่ควรอบรมก็อบรมไปหมดแล้ว ตอนนี้เขาเองก็ว่านอนสอนง่ายปรนิบัติอย่างตรงไปตรงมา เม็ดเดียวเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องตระหนี่
หวังเจิ้งกางได้ยินคำตอบยืนยัน จึงโค้งคำนับเย่เฉินสามครั้งสามคราด้วยความตื่นเต้น
ยิ่งมีเงินมากเท่าไหร่ยิ่งกลัวตายมากขึ้นเท่านั้น ยาวิเศษสำหรับพวกเขาแล้ว เปรียบเสมือนยาวิเศษจากแดนสวรรค์ที่ทำให้เกิดใหม่อีกครั้ง ทุกคนอยากที่จะปกป้องร่างกายของตนเอง
ตอบรับคำของหวังเจิ้งกาง รอจนกว่าหวังเจิ้งกางกลับไปแล้ว เย่เฉินหยิบสมุนไพรจำนวนหนึ่งออกมา กลั่นเป็นยาเม็ดจำนวนหนึ่ง
ยาจำนวนนี้ เขาใช้สมุนไพรเพียงหนึ่งในสิบส่วนเท่านั้น ก็สามารถกลั่นออกมาเป็นยาเม็ดลูกกลอนจำนวนสามสิบเม็ด
อีกทั้ง ยาเม็ดครั้งนี้ เป็นเพราะว่าใช้สูตรผสมครบทั้งชุด สมุนไพรจึงมีคุณภาพดีกว่าครั้งก่อนมาก ดังนั้นประสิทธิภาพของยาสูงกว่าเดิมสิบเท่า
ถึงประตูทางเข้าเทียนเซียงฝู่แล้ว หวังเจิ้งกาง สองพ่อลูกฉินกาง ซ่งหวั่นถิง และหมอเทวดาซือเทียนฉีกับหลานสาวเขาเฉินเสี่ยวจาว ท่านหงห้าและคนอื่นๆ ต่างมารอต้อนรับเย่ฉินที่ประตูทางเข้าด้วยตนเอง
วันนี้เทียนเซียงฝู่ปิดร้าน เพื่อรับรองเย่เฉินเพียงคนเดียว
พบกับเย่เฉิน สีหน้าของทุกคนดูตื่นเต้น ต่างกุมมือแสดงความเคารพแล้วพูดว่า: “ยินดีต้อนรับอาจารย์เย่”
เย่เฉินกวาดสายตามองดูกลุ่มคนที่มาต้อนรับ ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า: “พวกคุณมากันเร็วจัง มาถึงตั้งแต่เมื่อไร?”
ซ่งหวั่นถิงยิ้มเล็กน้อยแล้วตอบกลับว่า: “อาจารย์เย่ น้อยครั้งที่ท่านนัดรวมกลุ่มด้วยตนเอง แน่นอนว่าพวกเราต้องมาล่วงหน้า เพื่อเป็นการให้เกียรติ”
เพื่องานร่วมรับประทานอาหารในวันนี้ ซ่งหวั่นถิงแต่งตัวมาเป็นพิเศษ สวมชุดราตรีสีดำสุดหรูหรา เสื้อคลุมผ้าชีฟองทำให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอันงดงามของเธอ และไม่โป๊จนเกินงาม แต่กลับมีเสน่ห์เย้ายวน บวกกับลักษณะใบหน้าซ่งหวั่นถิงสมส่วนงดงาม ขับให้บุคลิกของเธอดูสมบูรณ์แบบโดดเด่นไร้ที่ติ
.....

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...