เซียวไห่หลงถามอีกครั้ง:"ในรถตู้ยังมีผู้หญิงอีกหนึ่งคนจะให้ทำยังไง? พวกเราไม่มีทางเลือกก็เลยจับตัวเธอมาด้วย แต่พวกเราไม่รู้จักเธอเลย"
เซียวฉางเฉียนจุ๊ปากและพูด:"ไม่ต้องกังวล จัดการหม่าหลันก่อน ถ้าไม่รู้จะทำยังไงกับผู้หญิงคนนี้ก็ส่งเธอไปที่เหมืองถ่านหินดำด้วย!"
...
ในเวลานี้ ตระกูลเย่ได้รับข่าวว่าเย่ฉางหมิ่นถูกลักพาตัว
หลังจากที่คุณท่านเย่รู้เรื่องนี้แล้ว เขาก็โกรธจัดทันที!
เขาโยนแจกันลายครามที่เป็นหนึ่งในสิ่งของตัวเองรักมากๆในห้องนั่งเล่น และตะโกนด้วยความโกรธ:"ด้วยฐานะและความแข็งแกร่งของตระกูลเย่ของเราในประเทศจีน ยังมีคนกล้าลักพาตัวคนของตระกูลเย่อีก พวกเขากล้ามากๆ?!"
เย่ฉางโคง เย่ฉางหยุน เย่ฉางจุ้นทั้งสามพี่น้อง ทุกคนต่างมองหน้ากัน แต่ไม่มีใครกล้าพูด
เย่ฉางหมิ่นโดนลักพาตัวอย่างกะทันหัน สำหรับพวกเขา มันไม่ใช่เรื่องที่น่ากังวลเลย
ตรงกันข้าม มันกลับเป็นเรื่องที่ทั้งสามคนคาดหวังและดีใจ
เพราะพี่น้องสามคนนี้ไม่มีใครชอบเย่ฉางหมิ่นเลย
เหตุผลไม่มีอะไรมาก นอกจากผลประโยชน์
ถ้าหากเย่ฉางหมิ่นเหมือนเย่ฉางซิ่วที่เป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลเย่ แต่งงานออกไปและไปใช้ชีวิตอยู่กับสามีตัวเอง พวกเขาก็คงไม่รังเกียจเธอขนาดนี้
แต่เป็นเพราะเย่ฉางหมิ่นแต่งงานออกไปแล้ว เธอกลับไม่ค่อยปรนนิบัติสามีและเลี้ยงลูกอยู่ที่บ้าน แต่เธอแยกกันอยู่กับสามี และกลับมาที่ตระกูลเย่เพื่อแย่งทรัพย์สมบัติ ทำให้พี่น้องสามคนของตระกูลเย่ รังเกียจเย่ฉางหมิ่นมากๆ
ตอนนี้ลูกสาวของตัวเองไปหาเย่เฉินที่เมืองจินหลิงเพราะคำสั่งของตัวเอง แต่ถูกลักพาตัวที่เมืองจินหลิง สิ่งนี้ไม่เพียงคุกคามชีวิตของลูกสาวตัวเอง แต่ยังตบหน้าตัวเองอย่างแรงอีกด้วย ดังนั้นเขาจึงรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น
ดังนั้น เขารีบโทรศัพท์ไปหาเฉินจื๋อข่าย ถามรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น
เฉินจื๋อข่ายทำได้เพียงพูดตามความจริง บอกเรื่องที่เย่ฉางหมิ่นไปหาหม่าหลัน เธอถูกลักพาตัวพร้อมกับหม่าหลัน และบอกรายละเอียดทุกอย่างกับคุณท่านเย่
เมื่อคุณท่านเย่ฟังจบก็พูดทันที:"เฉินจื๋อข่าย คุณคิดว่าเป้าหมายของพวกเขาคือฉางหมิ่นหรือว่าหม่าหลัน?"
เฉินจื๋อข่ายพูด:"คุณท่าน ฉันไม่สามารถวิเคราะห์สถานการณ์ได้ในขณะนี้ คุณหนูใหญ่มีฐานะทางสังคมสูง บางทีอาจจะมีคนร้ายที่ไม่กลัวตายลักพาตัวเธอเพื่อเรียกค่าไถ่ก็ได้ และแม่ยายของเย่เฉิน เป็นคนอารมณ์ร้ายปากจัด เธอมักจะล่วงเกินผิดใจกับคนอื่นอยู่บ่อยๆ บางทีอีกฝ่ายอาจจะลักพาตัวเธอเพื่อแก้แค้น เรื่องทั้งหมดนี้จะรู้ก็ต่อเมื่อหาพวกเธอเจอ"
คุณท่านเย่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"เฉินจื๋อข่าย ฉันมีเงื่อนไขสองข้อ! ข้อแรก ไม่ว่าคุณจะทำยังไงก็ต้องช่วยฉางหมิ่นออกมาให้ได้ ไม่งั้นฉันจะลงโทษคุณ ข้อสอง รีบจับตัวบอดี้การ์ดของฉางหมิ่นทันที ทำตามกฎของตระกูล หักแขนขาของพวกเขาและส่งพวกเขากลับมารับโทษที่ตระกูลเย่!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...