เฉินจื๋อข่ายรู้ตัวดีว่าเย่ฉางหมิ่นเกิดเรื่องขึ้นในพื้นที่ของตัวเอง ตัวเองต้องรับผิดชอบไม่มากก็น้อย
ถ้าสุดท้ายแล้ว เย่ฉางหมิ่นปลอดภัยไม่เป็นอันตราย เรื่องทุกอย่างก็จะจบลงด้วยดี แต่ถ้าเธอได้รับอันตรายจริงๆละก็ ชีวิตของตัวเองที่สุขสบายก็คงต้องจบลงอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้คนที่ถูกลักพาตัวไปพร้อมกับเย่ฉางหมิ่น ยังมีแม่ยายของเย่เฉินด้วย
ดังนั้น เขาจึงเพิ่มคนจำนวนมากออกไปตามหา แม้แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งหมดของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงก็ออกไปตามหาด้วย เพื่อหาตัวเย่ฉางหมิ่นกับหม่าหลันให้เจอโดยเร็วที่สุด
แต่เบาะแสต้องเริ่มต้นจากร้านเสริมสวยก่อน และค้นหาอย่างละเอียดทีละนิดๆ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะค้นหาได้เจอในทันที
ในเวลานี้ เย่เฉินได้ออกจากบ้านและไปเจอเฉินจื๋อข่ายที่ร้านเสริมสวย
ตอนนี้เขากังวลสองเรื่อง เรื่องแรกคือเย่ฉางหมิ่นได้บอกฐานะของตัวเองกับหม่าหลันหรือเปล่า อีกเรื่องหนึ่งคือหม่าหลัน อาจจะโดนฆ่าแล้วก็ได้
อันที่จริงจนถึงตอนนี้ เขาไม่ได้รู้สึกว่าหม่าหลันเป็นคนในครอบครัว
เพราะหม่าหลันกลั่นแกล้งและทำให้เขาอับอายมามากกว่าสามปี แต่เธอพึ่งเปลี่ยนไปเมื่อไม่นานมานี้
ถ้าสามารถเลือกได้ เย่เฉินหวังว่าหม่าหลันจะหายไปจากโลกนี้
แต่เมื่อคิดถึงเซียวชูหรันที่เป็นภรรยาของตัวเอง เย่เฉินก็รู้สึกลำบากใจเล็กน้อย
เซียวชูหรันเป็นคนที่ใจดีมากๆ และเธอก็มีความกตัญญูต่อหม่าหลันมากๆเหมือนกัน ถ้าหม่าหลันหายตัวไปโดยไม่ทราบเหตุผล เธอคงได้รับความกระทบกระเทือนต่อจิตใจมากๆแน่นอน
ครั้งที่แล้วหม่าหลันเข้าไปในสถานกักกัน เธอแค่หายตัวไปเพียงไม่กี่วัน เซียวชูหรันกังวลมากๆ ถ้าครั้งนี้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับหม่าหลัน เธอต้องกังวลมากกว่าครั้งที่แล้วอย่างแน่นอน
สาเหตุหลักเป็นเพราะพวกเขาพักอาศัยอยู่ที่Tomson Riviera แต่บ้านหลังนี้ไม่ใช่ของพวกเขา แต่เป็นบ้านที่อู๋ตงไห่ที่ปล่อยให้พวกเขาพักอาศัย
นอกจากนี้ อู๋ตงไห่ลงทุนเงินจำนวนมากกับบริษัทเซียวซื่อ แต่มันก็มีเงื่อนไขเหมือนกัน เงินเหล่านี้อู๋ตงไห่สามารถถอนออกมาได้ตลอดเวลา ถ้าทำอย่างนั้นตระกูลเซียวก็จะไม่เหลืออะไรเลย
ดังนั้นพวกเขาหวังว่าจะประจบสอพลออู๋ตงไห่ให้ได้ และทำให้อู๋ตงไห่พอใจ
ถ้าเป็นอย่างนั้น พวกเขาก็จะสามารถได้ผลประโยชน์มากมายจากตระกูลอู๋
อู๋ตงไห่นั่งอยู่บนรถยนต์ที่กำลังเดินทางไปที่โกดังร้าง ในขณะนี้เขาตื่นเต้นมากๆ
ช่วงเวลาที่ผ่านมา ถึงแม้เขาจะยุ่งอยู่กับการทำให้ธุรกิจของตระกูลอู๋ฟื้นฟู และไม่มีเวลาไปต่อกรกับเย่เฉิน แต่ความเกลียดชังที่เขามีต่อเย่เฉิน มันไม่เคยลดลงเลย

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...