ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1821
เย่ฉางหมิ่นโกรธจนยั้งอารมณ์ไว้ไม่ได้แล้ว
เธอกัดฟันแล้วตะคอก: “เย่เฉิน! อย่าคิดว่าฉันเย่ฉางหมิ่นเป็นอ่อนแอนะ ในตระกูลเย่ ตำแหน่งของฉันสูงกว่าแกมาก! ทางที่ดีแกควรจะให้เคารพต่อฉันบ้าง!”
เย่เฉินไม่ได้สนใจเธอ แต่ชี้ไปที่ที่นั่งว่างข้างกายของเย่ฉางหมิ่น ให้กับหงห้า
หงห้าเข้าใจอย่างชัดเจน รีบพาอู๋ตงไห่ไปกดไว้ที่ข้างกายของเย่ฉางหมิ่น
หลังจากนั้น เย่เฉินยื่นมือออกมา ถอดหมวกของอู๋ตงไห่ และมองดูเขาแล้วก็ยิ้มเล็กน้อย: “สวัสดีประธานอู๋ เจอกันอีกแล้วนะ”
“เย่…เย่เฉินเหรอ?!”
ในขณะนี้ อู๋ตงไห่ทั้งคน ราวกับว่าถูกฟ้าผ่าจากภายนอกสู่ภายในไปมาหลายครั้ง!
ไม่ว่ายังไงเขาก็คาดไม่ถึงว่า เย่เฉินจะปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของตัวเอง!
หรือว่า…
หรือว่าทุกอย่างในวันนี้ เขาอยู่เบื้องหลังของการเก็งกำไรเหรอ?!
เขามีความสามารถที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร?!
เมื่อเย่เฉินเห็นสีหน้าท่าทางที่น่าสะพรึงกลัวของเขา ก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ประธานอู๋ ไม่เจอกันนาน แต่ว่าฉันจะขอแนะนำให้แกรู้จักกับผู้หญิงใจหยาบคนนี้ที่อยู่ข้างกายของแกก่อน”
เย่ฉางหมิ่นเบิกตากว้างจ้องมองเย่เฉินด้วยความโมโห และกัดฟันพูด: “เย่เฉิน! แกอย่ามากเกินไปหน่อยเลย!”
เย่เฉินไม่ได้สนใจเธอ พูดกับอู๋ตงไห่ต่อไปว่า: “ชื่อจริงของผู้หญิงใจหยาบคนนี้ไม่ใช่หลี่ชุ่ยฮัว แต่เป็นเย่ฉางหมิ่น เธอเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเย่ในเย่นจิง เป็นน้องสาวของพ่อฉัน ก็คืออาของฉัน”
สีหน้าท่าทางของอู๋ตงไห่ดูเหมือนกับพ่อตายไปแล้ว และพูดด้วยความสะอื้นว่า: “ผมผิดไปแล้ว…ตอนนั้นผมไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของคุณผู้หญิงเย่จริงๆ…”
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า: “ทำร้ายคุณหนูใหญ่ของตระกูลเย่ สะใจมั้ย?”
อู๋ตงไห่ส่ายหน้ารัวๆ
เย่ฉางหมิ่นที่อยู่ด้านข้าง สีหน้าดูไม่ดีเป็นอย่างมาก
อู๋ตงไห่กลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ และพูดอย่างสะอื้นว่า: “คุณชายเย่ ผมไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของคุณและคุณผู้หญิงเย่จริงๆ ไม่อย่างนั้น ผมจะกล้ามีความคิดชั่วร้ายต่อคุณทั้งสองคนได้ยังไง…”
ในเวลานี้เย่เฉินมองดูอู๋ตงไห่ แล้วถามว่า: “ประธานอู๋ เคยคิดบ้างมั้ย หลังจากวันนี้ไป ตระกูลอู๋จะมีจุดจบอย่างไร?”
เมื่ออู๋ตงไห่ได้ยิน คนทั้งคนก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...