เย่ฉางหมิ่นถูกสายตาของเย่เฉินที่ด้วยความมองทะลุปลุกโปร่ง เสียดแทงความทะนงตนอย่างลึกซึ้ง!
เธอกัดฟันด้วยความแค้นแล้วตะคอกว่า: “แน่นอน! แกคิดว่าฉันล้อแกเล่นเหรอ?! ถ้าหากแกยังคงมองข้ามความหวังดีของผู้อื่นและในเมื่อพูดด้วยดีๆไม่ยอมทำตามก็คงต้องใช้กำลังบังคับ ฉันรับรองว่าแกได้จบเห่ในไม่ช้าก็เร็ว! ไม่เพียงแค่แกที่จบเห่ ภรรยาของแก ยังมีแม่ยายของแก และคนรอบข้างของแกก็จะต้องจบเห่ด้วยทั้งหมด”
พูดถึงเรื่องนี้ เย่ฉางหมิ่นก็บันดาลโทสะอย่างสมบูรณ์ไปแล้ว เธอก็คำรามเสียงแหบเหมือนมนุษย์ป้าว่า: “ฉันจะบอกแกให้นะ ปีนั้นพ่อแม่ของแกโชคดี ตายแล้วยังสามารถกลับไปที่สุสานบรรพบุรุษของตระกูลเย่ได้! อนาคตแกก็ต้องตาย แกแม้แต่สิทธิ์จะเข้าไปในสุสานบรรพบุรุษก็ไม่มี!”
สีหน้าท่าทางของเย่เฉินก็กลายเป็นไม่พอใจอย่างไม่มีอะไรเทียบได้ในทันที
เขามองไปที่เย่ฉางหมิ่น และพูดอย่างราบเรียบว่า: “คุณเป็นน้องสาวแท้ๆของพ่อผม ดังนั้นผมไม่สามารถทำร้ายคุณได้”
เย่ฉางหมิ่นแสยะยิ้มพูดว่า: “แกยังรู้ว่าฉันเป็นน้องสาวแท้ๆของแกพ่อแกเหรอ?! ยังไม่รีบเคารพนบนอบต่อฉัน…”
ไม่รอให้เย่ฉางหมิ่นพูดจบ เย่เฉินก็พูดเสียงดังลั่นกับหงห้าว่า: “หงห้า! นายไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเธอ ตบปากของเธอให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
หงห้าพูดเสียงดังในทันทีว่า: “น้อมรับคำสั่ง อาจารย์เย่!”
พูดแล้ว เขาก็รีบพุ่งเข้าไปในทันที คว้าคอเสื้อของเย่ฉางหมิ่นไว้ในทันที
เย่ฉางหมิ่นตกใจ และพูดข่มขู่ว่า: “แกกล้าตบฉันดู วันหลังฉันฆ่าแกอย่างแน่นอน!”
หงห้าตบไปอย่างเต็มที่หนึ่งฉาดในทันที ตบจนฟันกรามหลังสองซี่ของเย่ฉางหมิ่นหัก และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “ชีวิตของฉันอาจารย์เย่ก็เป็นคนมอบให้ ต่อให้อาจารย์เย่จะให้ฉันฆ่าพระเจ้า ฉันก็ไม่มีทางลังเล นับประสาอะไรกับผู้หญิงใจหยาบอย่างแก!”
พูดไปแล้ว ก็ตบไปอีกหนึ่งฉาด
หงห้าโกรธจนบันดาลโทสะกับท่าทีที่เย่ฉางหมิ่นมีต่อเย่เฉินตั้งนานแล้ว ไม่ง่ายเลยที่จะรอจนเย่เฉินอนุญาต ก็ย่อมไม่อ้อมมือแม้แต่น้อยเป็นธรรมดา
เย่ฉางหมิ่นถูกตบสองฉาดนี้จนคนทั้งคนเวียนหัวอย่างฉับพลัน ทั้งโกรธทั้งแค้น และตะโกนอย่างบ้าคลั่งว่า: “พวกแกจะตายกันทั้งหมด! พวกแกทุกคนจะต้องตาย!!!”
เย่เฉินมองดูเธอ และพูดอย่างเยือกเย็นว่า:
ในเวลานี้ เย่เฉินก็ยากที่จะซ่อนเร้นพลังอานุภาพบนร่างกายของตัวเองได้ ทั้งร่างกายเต็มไปด้วยเรกิ และตะโกนด้วยน้ำเสียงที่เผด็จการว่า: “คำถามเหล่านี้ ถ้าหากก่อนหน้านั้นพวกคุณไม่เคยคิดมาก่อน งั้นตอนนี้คุณก็ลองใช้สมองดู คิดดูให้ดีๆ! หลังจากที่คิดได้แล้ว ค่อยบอกผม ว่าระหว่างเราทั้งสอง ตกลงว่าคุณสามารถทำลายผมได้ หรือว่าผมสามารถทำลายคุณได้!”
เย่ฉางหมิ่นกลัวพลังอานุภาพบนร่างกายของเย่เฉิน และสิ่งที่เขาพูดออกมา จนตกตะลึงจนตาค้าง!
ตระกูลเย่เคยตรวจสอบเรื่องราวมากมายของเย่เฉินที่อยู่ในเมืองจินหลิงจริงๆ
แต่ว่าได้รับเบาะแสมากมาย ความจริงแล้วก็ไม่ได้เพียงพอ
ตัวอย่างเช่น พวกเขารู้ว่าเย่เฉินดูเหมือนจะแข็งแกร่งมาก แต่มีความแข็งแกร่งมากแค่ไหนกันแน่ พวกเขาไม่มีความรู้เข้าใจอย่างชัดเจนมาโดยตลอด
พวกเขาก็รู้เรื่องเกี่ยวกับการตายของราชาบู๊ทั้งแปดของอู๋ตงไห่ที่ใต้ภูเขาฉางไบ แต่เรื่องนั้นใครทำกันแน่ พวกเขาก็ไม่รู้
ยังมีกู้เย้นจง!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...