ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 1841

ตอนที่เย่เฉินและเซียวฉางควนรีบมาถึงที่โรงพยาบาล เซียวชูหรันก็มาถึงแล้ว

เมื่อสองพ่อตาลูกเขยมาถึงที่ห้องผู้ป่วย ก็เห็นหม่าหลันกำลังจับมือของเซียวชูหรันไว้ และการร้องไห้นั้นเรียกได้ว่าตรมใจ

เซียวชูหรันก็เช็ดน้ำตาด้วยความทุกข์ใจอยู่ตลอด

แม้ว่าเย่เฉินจะได้ยินว่าวันนี้แม่ยายของตัวเองโดนทำร้ายอย่างน่าสังเวชใจมาก แต่ตอนนั้นเขาอยู่ข้างนอกตลอด และไม่ได้เข้าไป ดังนั้นจึงไม่เห็นว่าสถานการณ์ข้างในเป็นยังไงกันแน่

ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่หม่าหลันถูกลูกน้องของหงห้าพาออกมา ก็ส่งตัวไปที่โรงพยาบาลในทันที เย่เฉินก็ไม่ได้เจอหน้าเธอเช่นกัน

ตอนนี้เห็นหน้าบวมช้ำบนและผมบนหน้าผากก็ยังขาดไปจุกหนึ่ง ในใจก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนหายใจ: “โธ่เอ๊ย แม่ยายคนนี้ของฉันช่างน่าเวทนาเสียจริง ครั้งนี้เธอถูกทำร้ายจนกลายเป็นแบบนี้ ประสบภัยที่ไม่มีเค้ามาก่อนจริงๆ ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆเย่ฉางหมิ่นจะวิ่งมาหาเธอล่ะ?”

เมื่อเห็นเย่เฉินแล้ว ในที่สุดความน้อยใจทั้งหมดของหม่าหลันก็มีเป้าหมายที่ระบายอารมณ์แล้ว ร้องไห้พูดว่า: “ลูกเขยที่ดี แม่อนาถมากจริงๆ…”

พูดแล้ว ก็ร้องไห้อย่างกระหืดกระหอบ

เย่เฉินรีบก้าวขึ้นไปข้างหน้า และแกล้งทำเป็นถามอย่างกังวลว่า: “แม่ แม่นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

หม่าหลันโบกมือ และเช็ดน้ำตาล: “เฮ้อ พูดไม่ได้น่ะพูดไม่ได้ พูดแล้วก็เนืองนองด้วยน้ำตา…”

เมื่อเซียวฉางควนเห็นสภาพนี้ของเธอ อยากจะหัวเราะก็ไม่กล้าหัวเราะ ก็ยืนนิ่งอยู่ที่นั่นคนเดียว และก็ไม่ได้พูดอะไร

เมื่อหม่าหลันมองเขาแวบหนึ่ง ก็พูดอย่างโกรธเคือง: “เซียวฉางควน แกมาทำอะไรที่นี่!”

เซียวฉางควนรีบพูดว่า: “คุณว่าผมมาทำอะไรที่นี่ แน่นอนว่าผมก็ต้องมาเยี่ยมคุณนะสิ”

เย่เฉินก็เข้าใจความหมายของหม่าหลันในทันที

ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างใจกว้างมาก: “แม่ ในเมื่อเป็นแบบนี้ จากนี้ไปเดี๋ยวผมจะเป็นคนทำอาหารเอง อีกอย่างเดี๋ยวจะโอนเงินค่าใช้จ่ายให้แม่อีกหนึ่งแสน ระยะเวลาช่วงนี้ถ้าแม่เบื่อจริงๆ สามารถที่จะซื้อของอะไรเล่นๆในออนไลน์ได้ตามใจชอบ ก็ถือเสียว่าฆ่าเวลา”

เมื่อหม่าหลันได้ยินคำพูดนี้ ก็ซาบซึ้งใจเป็นอย่างมากในทันที!

อันที่จริง เธอไม่ได้คาดหวังว่าเย่เฉินจะให้เงินตัวเองเลยด้วยซ้ำ

เธอเพียงแค่รู้สึกว่า ก่อนหน้านี้เย่เฉินให้คำมั่นสัญญากับตัวเองว่า จะให้ค่าอาหารเดือนละสามหมื่นหยวน ให้ค่าเหนื่อยทำอาหารตัวเองอีกหนึ่งหมื่นหยวน ตัวเองไม่กล้าอมเงินค่าอาหาร แต่ว่าค่าเหนื่อยที่ตัวเองได้รับก็สมควรที่จะได้รับ

แต่ตอนนี้ตัวเองตาบวมแล้วก็ง่อยด้วย ไม่สามารถที่จะซื้อผักทำอาหารได้ งานนี้ไม่มีใครทำไม่ว่า เกรงว่าเงินหนึ่งหมื่นนี้ก็ไม่สามารถที่จะขอจากเย่เฉินได้แล้ว