บทที่ 188 อายุหนุ่มขึ้นยี่สิบปี(2)
หากหลานสาวตนซ่งหวั่นถิงสามารถได้ยาวิเศษกลับมา ให้ตนเองได้ทาน ตนเองจะต้องหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานในตอนนี้ กลับไปหนุ่มแข็งแรงเหมือนเมื่อตอนสิบยี่สิบปีก่อน
ตอนที่ซ่งหวั่นถิงเอายาวิเศษเข้ามาหนึ่งเม็ด คุณท่านซ่งดิ้นรนลุกขึ้นนั่ง ถามด้วยเสียงค่อนข้างสั่นเทาว่า “หวั่นถิง อาจารย์เย่ให้ยามาไหม?”
ซ่งหวั่นถิงรีบพยักหัว ยื่นมือทั้งคู่ขึ้นมา พร้อมพูดว่า “คุณปู่ นี่เป็นยาวิเศษที่อาจารย์เย่ปรุงขึ้นมาในครั้งนี้ ทานรีบทานเร็วสิ”
“ดีดีดี” คุณท่านซ่งตื่นเต้นจนพูดคำว่าดีออกมาอยู่หลายคำ จากนั้นก็ถามขึ้นว่า “ซือเทียนฉีทานแล้วหรือยัง?”
“ทานแล้ว” ซ่งหวั่นถิงพูดว่า “ท่านซือทานตามที่อาจารย์เย่แนะนำ ทานเข้าไปเพียงแค่ครึ่งเม็ด ก็สามารถรักษาโรคเรื้อรังทั้งหมดจนหายแล้ว อัศจรรย์อย่างที่สุด”
คุณท่านซ่งได้ยินแบบนี้แล้ว ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที พูดขึ้นอย่างอ้ำๆอึ้งๆว่า “อัศจรรย์ขนาดนี้จริงๆ....เร็ว เตรียมน้ำมา ฉันจะทานยา”
คนใช้ที่อยู่ด้านข้างรีบยกน้ำเข้ามาให้
ลูกหลานตระกูลซ่งต่างก็เฝ้าอยู่ข้างกายคุณท่าน รอดูความอัศจรรย์ที่จะเกิดขึ้น
ตอนนี้ลูกหลานของตระกูลซ่ง ต่างก็หวังอยากที่จะให้คุณท่านมีอายุต่ออีกหลายปี สามารถอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้กับลูกหลาน ดังนั้น พวกเขาก็หวังอยากที่จะให้คุณท่านทานยาวิเศษไปแล้ว จะได้รับการรักษาให้หายขาด
คุณท่านกลืนยาลูกกลอนลงไปอย่างสั่นเทา แล้วก็ดื่มน้ำอุ่นตาม หลังจากที่ยาลูกกลอนลงสู่กระเพาะแล้ว ก็กลายเปลี่ยนเป็นพลังอย่างหนึ่ง ไหลผ่านเข้าสู่กระแสเลือดทั่วร่างกายของคุณท่าน
จากนั้น คุณท่านก็รู้สึกว่าทั่วร่างกายของตนเองมีพลังหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างกาย แล้วเขาก็ลองยืนขึ้นโดยที่ไม่ต้องใช้ไม้ค้ำยัน
ลูกหลานที่อยู่ข้างกายต่างก็ตื่นเต้นอย่างที่สุด กลัวว่าคุณท่านจะลุกยืนไม่ได้แล้วล้มลง ทุกคนจึงต่างเตรียมพร้อมที่จะเข้าไปช่วยเหลือ
แต่ใครก็คิดไม่ถึง คุณท่านเพียงแค่ออกแรงนิดเดียว ก็สามารถยืนขึ้นมาได้อย่างสบาย
ไม่ได้อาศัยสิ่งใดช่วยเหลือ คุณท่านอาศัยเพียงขาสองข้างของตน ก็สามารถยืนขึ้นมาได้แล้ว และไม่มีอาการสั่นไหวเลยสักนิด
เดิมคุณปู่เป็นคนที่ใกล้สิ้นแล้ว ถูกเย่เฉินช่วยชีวิตไว้ แต่หลังจากที่ช่วยชีวิตมาได้แล้ว อาการเหนื่อยล้าของคุณปู่ยังไม่หาย ดูก็รู้ว่าเป็นคนที่ใกล้จะสิ้นอายุแล้ว
แต่ตอนนี้ ยาวิเศษเม็ดหนึ่งของเย่เฉิน ก็ทำให้ท่านปู่เหมือนกลับไปหนุ่มขึ้นยี่สิบปี ตอนนี้ ตนเองเชื่อว่าเขาจะต้องยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกยี่สิบปี ถึงตอนนี้ เขาก็จะกลายเป็นคนแก่อายุร้อยปีจริงๆแล้ว
ในโลกนี้จะมีคนแก่ที่มีอายุถึงร้อยปีสักกี่คน? มีน้อยมากถึงน้อยที่สุด
ส่วนคนคนหนึ่งที่เป็นเสาหลักของตระกูลหากสามารถมีอายุอยู่ได้ถึงร้อยปี นั่นถือเป็นโชคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตระกูลแล้ว เพราะคนที่เป็นเสาหลักเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของตระกูลเท่านั้น ที่จะทำให้ตระกูลเจริญรุ่งเรืองยิ่งๆขึ้น
เมื่อคนที่เป็นเหมือนดังจิตวิญญาณของตระกูลสิ้นแล้ว แบบนั้นก็จะเป็นการเข้าสู่สถานการณ์ที่ไม่มีผู้นำ เธอชิงฉันแย่งกันอยู่ภายใน
ตระกูลใหญ่ที่เดินสู่เส้นทางร่วงโรย ก็เพราะคนที่เป็นเหมือนดั่งวิญญาณของตระกูลสิ้น แล้วลูกหลานตระกูลแตกแยกแย่งชิงกัน ตอนนี้เย่เฉินได้นำความรุ่งโรจน์กลับมาให้กับตระกูลซ่ง และยังช่วยให้มีชีวิตอยู่ต่อได้อีกไม่น้อยกว่ายี่สิบปี
......

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...